Chapter 2/1

Chapter 2/1

กริ๊ง!

ไรเฟิล คิมหันต์ และรันเวย์ยกแก้วขึ้นชนกับณิชาอย่างไม่อิดออด และก็มองณิชาด้วยแววตาเป็นห่วง

อึก! อึก!

“พอแล้ว เมาแล้ว” ไรเฟิลดึงแก้วเหล้าออกจากมือเล็ก เมื่อณิชากระดกดื่มไม่หยุดราวกับคนคอแข็ง แต่ทว่าตอนนี้กลับตัวอ่อนปวกเปียก จนศีรษะทุยเล็กพิงที่แขนแกร่งของไรเฟิลอยู่แบบนั้นเหมือนคนนั่งหลังตรงไม่ได้

“ไม่มาว~ เติมเหล้ามาอีกสิ เพื่อนรักจ๋า เติมเหล้ามาหน่อยเร็ว อึก!” ณิชาคว้าแก้วเหล้าจากไรเฟิลสะเปะสะปะด้วยสายตาหวานเยิ้ม อีกทั้งใบหน้าสะสวยก็ถูไถแขนแกร่งอย่างออดอ้อน

“ดื้อฉิบ!! เป็นน้องเป็นนุ้งนะจะตีให้ก้นลาย” ไรเฟิลทำเสียงเข้มใส่คนเมา นี่ถ้าเธอไปเมาแบบนี้กับผู้ชายคนอื่น คงโดนลากขึ้นเตียงไปแล้ว เมาแล้วขี้อ่อยชะมัด อ้อนก็เก่ง

“มึงก็อย่าไปดุไอ้ณิชามันนักเลย ให้มันดื่มไปเถอะ มันน่าจะมีเรื่องไม่สบายใจ” รันเวย์มองณิชาด้วยความเป็นห่วงไม่น้อย เพราะณิชาไม่เคยเมาจนไร้สติแบบนี้มาก่อน

“ก็เพราะกูเป็นห่วงมัน กูถึงต้องดุ”

“มีเรื่องอะไรไม่สบายใจ เล่าให้พวกฉันฟังหน่อยได้ไหม” คิมหันต์เอ่ยถามคนเมาด้วยน้ำเสียงอบอุ่น

“ก็ยัยทิชาโกหกฉัน ทิชาไม่ได้เลิกกับไอ้ไทเกอร์ ทิชากลับไปคบกับไอ้ไทเกอร์เหมือนเดิม ฉันกลัวว่ามันจะทำให้ทิชาเสียใจอีก ฉันผิดด้วยเหรอที่ไม่อยากให้ทิชาคบไอ้ไทเกอร์ แต่ทิชาเลือกไอ้ไทเกอร์ไม่ได้เลือกฉัน อึก!” ณิชาพูดอย่างอัดอั้นตันใจตามประสาคนเมา เมื่อทิชาโกหกณิชาว่าเลิกกับไทเกอร์ไปแล้ว ซึ่งณิชาเองก็เห็นดีเห็นงามด้วยที่ทิชาตัดใจจากไทเกอร์ได้สักที เพราะคนรักของทิชาคนนี้ดูไม่ได้จริงจังกับทิชาเลยสักนิด แต่หลังจากเธอเลิกงาน เธอแวะเข้าไปหาทิชา เธอเห็นไทเกอร์เดินออกมาจากห้องทิชาพอดี

‘ไหนเธอบอกกับพี่ว่าเลิกกับมันแล้ว ทำไมยังกลับไปคบกับมันอีก’

‘...!!’

‘ตอบพี่มา เธอจะต้องเจ็บกี่ครั้ง เธอถึงจะจำว่ามันทำให้เธอเจ็บแบบไหนบ้าง’