EP : 18 : พี่เป็นแฟนไม่ใช่น้อง

พอเห็นสายตาของน้องซีลีนขนมก็เลยเมินค่ะทำเป็นไม่สนใจ คนเราจะมาให้ศัตรูรู้ใจง่าย ๆ มันไม่ได้หรอก รู้เขารู้เรารบร้อยครั้งเสี่ยงแพ้ร้อยครั้งค่ะซิส สู้เรารู้มันแต่มันไม่รู้ใจเราดีกว่า รบพันครั้งชนะพันครั้ง อิอิ

“ขนมครับเจ้ ๆ ของหนูมาถึงแล้วนะ” อีตาเควินหันมากระซิบบอกฉัน พวกเจ้ ๆ มาได้จังหวะมากค่ะ จังหวะปล่อยปลาแรดย่างไว้กับแมวเหมียวตัวน้อย ๆ

“เหรอคะ” ฉันหันไปถามเขาเพราะยังไม่เห็นพวกพี่เขาโทรมาหาเลย

“ครับแมนนี่ไลน์หาขนมแต่ขนมไม่อ่านเลยไลน์มาบอกพี่” อ่อฉันไม่ได้หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูเลยค่ะ ไม่ชอบนั่งเล่นเวลาที่มีคนเยอะ ๆ กลัวเสียมารยาท

“อ้อค่ะ นั่งโต๊ะไหนคะ” ฉันพยักหน้ารับแล้วก็ถามเขาต่อเพราะผับมันมืดทำให้ฉันมองไม่เห็นพวกพี่ ๆ

“เดี๋ยวพี่ไป...”

“พี่วินขาได้แล้วค่ะ เหล้าเข้ม ๆ แบบที่พี่วินชอบ” พอพี่เควินสุดหล่อกำลังจะอ้าปากตอบแฟนอย่างน้องหนม น้องซีลีนคนดีก็ชะโงกหน้ามาพร้อมกับแก้วเหล้าและคำพูดอ้อร้อเหมือนไม่รู้เลยว่ากำลังเสียมารยาทพูดแทรกขัดจังหวะคนอื่นที่เขากำลังคุยกัน

เจอคนแบบนี้แล้วไม่ไหวค่ะ สังคมสมัยนี้แย่จริง ๆ แต่คนน่ารักอย่างขนมจะทำอะไรได้คะ ก็ได้แค่เสหน้ากลับแล้วก็เบ้ปากเบา ๆ ไม่ได้เกลียดนะแค่บริหารหน้าเฉย ๆ เดี๋ยวหน้าเป็นตะคริว

“เป็นไงคะซียังชงถูกใจเหมือนเดิมไหม แต่ซีว่าต้องอร่อยถูกปากพี่วินแน่นอนซีมั่นใจ” อีน้องซีลีนถามอีตานั่นด้วยน้ำเสียงเหมือนเด็กน้อยน่าเอ็นดูกำลังอ้อนขอดูเอ็น ไม่มีกระมิดกระเมี้ยนเลยนะคะ

“เอ่อ...ครับ อร่อย” อีตาเควินดูจะกระอักกระอ่วนกับคำพูดของชีน้องเหมือนกันนะ ก็แน่ล่ะมีอีหนมนั่งตรงนี้นี่คะ ลองไม่มีอาจจะได้พากันไปกินของอร่อยกว่าเหล้าก็ได้

ในเมื่อเด็กมันวอนก็จะจัดให้น้องเขาค่ะ อยากได้เหรอผู้ชายคนนี้ คืนนี้ถ้าเอาไปได้หนูก็เอาไปเลยลูก~ พี่ยินดีถวายพร้อมทองครึ่งสลึง

“ตกลงพี่ ๆ เขานั่งตรงไหนคะ” ฉันหันกลับมาถามอีกครั้งพร้อมรอยยิ้มหวานส่งไปให้เขาเหมือนไม่แคร์การอ่อยของชีน้องซีเลยสักนิด ซึ่งก็ไม่แคร์จริง ๆ เพราะสกิลของชีน้องซีนั้นช่างโหลมาก มีให้เห็นอยู่ดาดเดื่อน

“ตรงมุมโน้นครับ ขนมจะไปตอนไหนบอกพี่นะเดี๋ยวพี่ไปส่ง”

“ไม่เป็นไรค่ะขนมไปได้ใกล้แค่นี้เอง” ฉันยิ้มบอกเขาด้วยท่าทางสบาย ๆ ส่วนชีน้องซีของหนมก็ทำหน้าพอใจออกมา คงพอใจที่หนมจะย้ายเรือนร่างสวยเซ็กซี่ไปที่อื่นนั่นแหละจะได้ไม่กลบรัศมีตัวเอง

“ไม่ได้ครับ คนเยอะจะตายเดี๋ยวโดนลวนลาม” อีตาพี่เควินรีบบอกทันทีเลยค่ะ โถพ่อแฟนที่แสนดีของน้อง

“หวงเหรอคะ” ฉันถามกลับค่ะ พร้อมกับส่งยิ้มน่ารักและยื่นหน้าไปใกล้เขาชนิดที่ห่างกันแค่คืบเดียว ทำให้เขาชะงักไปนิดหน่อยแต่ก็แค่นิดเดียวจริง ๆ เพราะหลังจากนั้นเขาก็ยิ้มร้ายกาจกลับมาให้

“ครับ พี่หวง หวงมากด้วย” อีตานี่พูดเบา ๆ แต่น้ำเสียงเซ็กซี่มาก น้องใจแข็งอยู่นะคะแต่อดหวั่นไหวไม่ได้จริง ๆ เขาเลวแต่เขาก็หล่อเข้าใจบ่

“ค่ะ” ฉันยิ้มให้เขาด้วยความพอใจแล้วก็ค่อย ๆ ขยับตัวออกมาพร้อมกับปรายตาไปมองชีน้องซีแล้วก็ยิ้มบาง ๆ ให้ มีความหมายว่าพี่หนมเขินน้องซีอย่ามองนะคะ อิอิ

“งั้นขนมไปเลยดีกว่าพี่เควินจะได้สนุก” ฉันพูดแล้วก็เอามือรวบผมที่มันอยู่ด้านหน้าไปไว้ด้านหลังทำให้เห็นหน้าอกบึ้ม ๆ ของจริง แล้วก็ไหล่เนียน ๆ ของฉันที่เอาผมมาปิดไว้ตั้งนานแล้วทำให้หนุ่ม ๆ แถวนี้มองกันตาเป็นมัน

ฉันเป็นนักศึกษาฝึกงานก็จริงค่ะแต่ที่บริษัทให้นักศึกษาฝึกงานแต่งชุดธรรมดาได้หนมก็เลยจัดเต็มเพราะพี่ ๆ ที่บริษัทล้วนจัดเต็มทั้งนั้น วันนี้ใส่เดรสเกาะอกกับเบสเซอร์มาเพราะรู้ว่าคืนวันศุกร์ต้องมีไปดื่มต่อ ขอบคุณความฉลาดของตัวเองที่หยิบชุดนี้มาใส่ กลางวันใส่เบสเซอร์คลุมพอตกดึกก็สลัดมันทิ้ง อิอิ

“เอาผมมาปิดไว้เหมือนเดิมเดี๋ยวนี้ขนม” เสียงอีตาเควินดังขึ้นข้างหูฉันเท่านั้นยังไม่พอเขายังถือวิสาสะจับผมฉันมาไว้ที่เดิมแล้วก็จัดมันให้สยายออก

“อะไรคะ” เอียงคอถามค่ะ อิอิ ส่วนชีน้องซีก็มองขนมแบบอึ้งทึ่ง เป็นไงอีหนูเนินอกหล่อนสู้ฉันไม่ได้หรอกดูไว้ซะ!

“ปิดไว้” เขาพูดแค่นั้นแล้วก็ดึงมือฉันลุกขึ้นยืน หวงล่ะสิ แฟนปลอม ๆ หวงน้องต่อหน้าต่อตาน้องรหัสที่กำลังอ่อยตัวเอง ดี๊ดี

“อ้าวไปไหนเฮีย” เสียงพี่คุณถามขึ้นตอนที่ฉันกับเขาลุกขึ้นยืน

“จะไปส่งขนมที่โต๊ะ”

“อ้อพวกเจ้มินมาแล้วเหรอ เจอกันนะขนม” พี่คุณส่งยิ้มให้ฉัน

“ค่ะพี่คุณ ขอตัวก่อนนะคะ พี่ไปก่อนนะคะน้องซีลีน” ฉันยิ้มให้ทุกคนโดยเฉพาะชีน้องก่อนที่จะเดินตามแรงโอบของเฮียแกไปจนผ่านอาร์ตน้องรหัสสุดหล่อของเขาเป็นคนสุดท้ายที่กำลังมองฉันด้วยสายตาอ่านไม่ออก

“ลูกสาว~” พอเดินไปที่โต๊ะขุ่นแม่ก็ร้องเรียกฉันเลยรีบทักทายพี่ ๆ ทุกคนทันที

“สวัสดีค่าพี่ ๆ”

“สวัสดีค่า เดินมาเองไม่ได้เลยนะคะลูกสาว ต้องให้ผู้เดินมาส่งเนี่ย” พอนั่งลงพี่แมนนี่ก็แซวทันที แต่ฉันรู้ว่าพี่แมนนี่แซวไปงั้นล่ะค่ะเพราะพี่เขารู้เรื่องฉันกับอีตานี่ดี

“ขนมเปล่านะคะ พี่เขามาเอง” ฉันก็แกล้งพูดกลับค่ะ ได้ข่าวว่าเจ้แมนนี่ชอบแทะโลมหนุ่ม ๆ แก๊งนี้จนเหลืออีตาเฮียนี่เป็นคนสุดท้ายที่ยังไม่มีแฟน เจ้แกเลยพอได้เอามาแทะโลมให้หอมปากหอมคอ

“จ้าสวยมากค่ะชะนีน้อย นี่! จะยืนให้เมียช้ำใจอีกนานไหม มาส่งกิ๊กที่โต๊ะเมียมันก็หยามใจกันมากแล้วนะคะผัวขา!” พี่แมนนี่เบ้ปากใส่ฉันแล้วก็หันไปเล่นใหญ่ใส่อีตานั่น เล่นใหญ่มากหน้าตาอารมณ์มาหมด

“ฮ่า ๆๆ โอ๋ ๆ เมียจ๋าอย่างอนนะครับ ไปละฝากดูขนมด้วยอย่าให้ดื่มเยอะล่ะ” อีตาเควินหัวเราะหยอกล้อกับพี่แมนนี่อย่างอารมณ์ดีแล้วก็ทำท่าจะกลับไป

“ค่าที่รัก ไปเถอะค่ะกูลำไย”

“เมื่อกี้ดื่ม Gin Sling ไปนะ ให้ดื่มแค่อันนี้อย่างเดียวห้ามสั่งอย่างอื่นเด็ดขาด” เขาหันกลับมาแล้วก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงกำชับ อะไรเนี่ยมาพูดแบบนี้ได้ยังไงเดี๋ยวพอเฮียไปเจ้ ๆ แกก็ต้องแซวอีหนมสิ

“ทำไมคะดื่มอย่างอื่นแล้วจะทำไม มึงจะมาหวงอะไรแค่กินเหล้าคะอีวิน” พี่แมนนี่ถามกระแนะกระแหนขึ้นมา

“ไม่ได้ ขนมคออ่อนกินหลายอย่างรวมกันแล้วเมาเละ ห้ามให้กินหลายอย่างเด็ดขาด” อีตานี่พูดด้วยน้ำเสียงจริงจังแต่ฉันนี่สิเจอสายตาที่มองล้อเลียนของพี่มินพี่มิลค์จนไม่อยากสบตาใครแล้ว

“โอ๊ย! ห่วงขนาดนี้ไม่นั่งเฝ้าเลยล่ะคะ”

“ไม่ต้องห่วงเดี๋ยววินมาจ้ะแมนนี่ พี่ไปก่อนนะครับ” เขายิ้มให้พี่แมนนี่แล้วก็หันมาพูดกับฉันเสียงหวานก่อนที่จะเดินกลับไป

“อร้าย~ /กรี๊ด~” เสียงอร้าย ๆ กรี๊ด ๆ ดังขึ้นพร้อมกันและมาจากปากของพี่ๆ ทั้งสามคนจนฉันแยกไม่ออกว่าใครร้องเป็นเสียงไหน

“น้องหนมเล่ามาค่ะลูก ไหนว่าคบกันเล่น ๆ แกล้งเอาคืนกันไง ทำไมผัวเจ้มันหวงหนูออกหน้าออกตาขนาดนั้น เล่า!” พี่แมนนี่เป็นคนเปิดประเด็นก่อนเช่นเคยค่ะ ส่วนพี่มินพี่มิลค์ก็มองมาที่ฉันด้วยสายตากดดัน