EP : 2 : เควิน

“ไงมึง วันนี้ไม่ควงสาวมาเป็นเกียรติในงานกูเหรอ” เสียงไอ้เจ้าบ่าวในงานเอ่ยทักผมทันทีที่ผมเดินเข้ามาหามันหน้างาน เสียงกวนตีนฉิบหาย

“เดี๋ยวมาหาเอาในงานว่ะ ยินดีด้วยนะมินวันนี้สวยมาก” ผมตอบมันแล้วก็ยื่นของขวัญให้มินตรา เจ้าสาวของออสตินเพื่อนโคตรสนิทของผม

“ขอบคุณนะวิน” มินตรารับมันไปแล้วก็หันไปยื่นกล่องของขวัญให้คนเอาไปเก็บ ไอ้ห่าออสตินเลยขยับมาพูดใกล้ผม

“อย่ามาร่านในงานกูนะไอ้เชี่ย” เหอะ! กูว่าแล้วต้องพูดแบบนี้ เห็นกูไม่ควงใครมาก็ดักคอกูทันทีเลยนะมึง“ไม่แน่ใจว่ะ แขกงานมึงเด็ด ๆ ทั้งนั้น” ผมบอกมันลอย ๆ แล้วแกล้งมองเข้าไปด้านในงาน แต่เด็ดจริง ๆ ครับ แต่ละคนจัดเต็มอย่างกับจะมาเป็นเจ้าสาวซะเอง

“ไอ้เชี่ยวิน อย่านะมึงเดี๋ยวงานกูวุ่นวาย”

“มึงพูดมากจังวะมา ๆ ถ่ายรูปกัน” ผมพูดปัดไปอย่างรำคาญแล้วก็ขยับตัวแทรกมาตรงกลางก่อนที่จะทำตัวให้ชิดเจ้าสาวที่สุด ถ่ายรูปต้องถ่ายใกล้ ๆ กันครับภาพถึงจะสวย

“ไอ้ห่าวินนั่นเมียกู ขยับมายืนข้างกูเดี๋ยวนี้” ไอ้ออสตินรีบดึงผมออกมาจากมินตราทันที แม่งจะหวงเมียอะไรนักหนา มินตราก็เพื่อนสนิทกู

“มึงไร้มารยาทกับแขกจังวะไอ้ห่า ไม่เอากูจะถ่ายรูปตรงกลาง” ผมหันไปด่ามันทันทีครับ การได้กวนตีนไอ้ออสตินคือความสุขของผม ยิ่งเห็นมันดิ้นเพราะความหวงเมียผมยิ่งมีความสุข

“ไอ้เควิน!” ไอ้ออสตินกัดฟันสบถชื่อผม เอาเลยโมโหเลยเพื่อน งานแต่งงานมึงวันนี้จะได้สนุก หึ ๆๆ

“ติน! อย่าวุ่นวาย” แต่พอไอ้ออสตินทำหน้าขึงขังใส่ผม มินตราที่ยืนดูก็ดุไอ้ออสตินทันที หึ ๆ นี่แหละที่ผมต้องการ ไอ้ออสตินกลัวเมียเหมือนแมว โคตรสนุกเวลาได้แกล้งให้มันโดนมินตราด่า

“มีความสุขมาก ๆ นะเว้ย รีบมีหลานให้กูด้วยกูเหงา กูจะได้เล่นกับหลาน ส่วนพวกมึงก็เล่นกับเมียไป” ผมบอกมันเพื่อจะทิ้งท้ายหลังถ่ายรูปเสร็จเพราะอยากเข้าไปดูสาว ๆ ในงานแล้ว

“มึงก็รีบจริงจังกับใครสักคนสิวะ เลิกมั่วสักที”

“หึ ๆๆ กูไม่อยากเป็นแมวเหมือนมึงกับไอ้แอล กูชอบเป็นเสือว่ะเพื่อนรัก” ผมบอกมันไปแล้วก็เดินเข้าไปในงานทันทีเพราะแขกเริ่มเยอะแล้ว คนรอถ่ายรูปแสดงความยินดีกับเจ้าบ่าวเจ้าสาวเยอะคุยนานไม่ได้หรอก

ผมเดินเข้ามาในงานแต่งที่ไม่เคยคิดอยากจะแต่งเหมือนเพื่อน ไม่คิดแม้แต่จะหาแฟนเป็นตัวเป็นตนด้วยซ้ำเพราะไม่อยากให้ใครมาควบคุมความอิสระของผม ชีวิตผมต้องเป็นผู้คุมเกมครับ ไม่ใช่ให้ผู้หญิงมาคุมเหมือนไอ้เพื่อนสนิทสองตัวของผมที่ตอนแรกก็เลวมาก เลวเชี่ย ๆ เลวเหมือนผีหลุดจากนรกมาชิงหมาเกิด แต่พอมีเมียดันกลายเป็นแมว กลัวเมียโคตร ๆ ไม่กล้าหือกล้าอืออะไรสักอย่าง ชี้นกเป็นไม้ ชี้ไม้เป็นนกได้อย่างใจเมีย เสียศักดิ์ศรีฉิบหาย

“ฮายค่าสามี~”

เสียงหล่อ ๆ ที่ดัดให้มันแหลมดัดจริตร้องทักทายผมขึ้น เพื่อนสนิทอีกคนครับ ตอนแรกก็ไม่ได้สนิทมากมายหรอกแต่เป็นเพื่อนกลุ่มเดียวกันกับเมียทั้งสองของเพื่อนทั้งสอง ชื่อแมนนี่ เลยสนิทกัน เป็นตุ๊ดเป็นเกย์ แต่แมน ๆ คุยกันได้ ที่สำคัญนิสัยน่ารักฉิบหาย