EP : 25 : หนูยั่วพี่ก่อน

หลังจากที่ไอ้เฮียเควินพูดจาสามหาวใส่อีหนมตอนนี้หน้านางก็มีรอยเล็บหนมฝากไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ! และตอนนี้ก็มาถึงคอนโดนางเรียบร้อยแล้ว ตอนแรกก็ไม่ยอมมาหรอกนะคะแต่อีเฮียเล่นขึ้นไปป่วนบนห้องจนไม่เป็นอันทำอะไรฉันก็เลยต้องเก็บเสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าลาหอพักมาอยู่คอนโดเฮียแกแทนไม่งั้นงานที่สุมหัวคงไม่มีความคืบหน้าแน่

“จะให้มาอยู่ทำไม นอนทับรอยใครบ้างก็ไม่รู้” ฉันบ่นไปจัดเสื้อผ้าไป ไม่รู้ว่าที่แห่งนี้มันมีความทรงจำของใครมาแล้วกี่คน

“แอบบ่นอะไรครับ” หลังจากบ่นคนเดียวจบก็มีเสียงเจ้าของห้องดังขึ้น ฉันก็เลยหันไปมองคนที่ยืนยิ้มอารมณ์ดีอยู่

“เปล่าค่ะ” เปล่าค่ะในที่นี้ไม่ได้มีอะไรแอบแฝงนะคะ แต่แค่ขี้เกียจต่อล้อต่อเถียงรู้สึกว่าวันนี้จะกัดกันทั้งวันแล้ว

“ขนมอยากได้อะไรเพิ่มไหมบอกพี่ได้นะ” อีตาเฮียเดินเข้ามาใกล้แล้วก็ช่วยฉันหยิบเสื้อผ้ามาแขวน ซึ่งก็ดีค่ะเพราะอีหนมเริ่มขี้เกียจทำแล้ว

“ไม่ค่ะ อยากกลับไปอยู่ที่ห้องขนมมากกว่า” ฉันตอบเขาไปตามตรงแล้วก็สาละวนอยู่กับเสื้อผ้าต่อแต่เขากลับจับมือฉันเอาไว้แล้วก็ดึงให้หันหน้าไปหา

“อยู่กับพี่เนอะ” สั่น~ ใจน้องสั่นมากเพราะน้ำเสียงและแววตาของเขาที่ใช้มองมันดู...อธิบายไม่ถูกค่ะ แต่รู้สึกดี รู้สึกเหมือนคนตรงหน้าอยากให้เราอยู่กับเขาด้วยความเต็มใจ

“ทำไมถึงอยากให้ขนมมาอยู่ด้วยคะ ไม่กลัวเบื่อแล้วขนมไม่ยอมไปรึไง เราเพิ่งคบกันเองนะ” ฉันถามทีเล่นทีจริง แต่เอาจริง ๆ ก็อยากรู้นะคะ มันดูเร็วไปไหมที่จะมาอยู่ด้วยกัน แล้วผู้ชายเจ้าชู้แบบพี่เควินจะหยุดที่ใครได้จริง ๆ เหรอ

“ไม่ครับ พี่อยากอยู่กับขนมทุกวัน อยากกอดคนนี้ พี่รู้ว่ามันเร็วไปแต่ขนมช่วยเชื่อใจพี่ได้ไหม” -///- ไม่รู้อะไรเข้าสิงให้คน ๆ นี้พูดจาแบบนี้ เขาไม่ได้พูดด้วยน้ำเสียงของคนเจ้าชู้หรือกะล่อน แต่มันกลับเป็นน้ำเสียงทุ้มอบอุ่น ได้ฟังแล้วใจบาง น้ำตาก็คลอ คลอจนไหลออกมาช้า ๆ

“ร้องไห้ทำไมคะ หรือว่าหนูฝืนใจใช่ไหมที่ต้องมาอยู่กับพี่” พี่เควินมองหน้าฉันแล้วถามออกมา

“ขนมไม่รู้ ทุกอย่างมันดูเร็วไปหมด” ใช่ค่ะ ตอนนี้ฉันกำลังสับสน ฉันเคยเกลียดเขามาก ยอมรับว่าช่วงเวลาที่ผ่านมาก็มีหวั่นไหวอยู่เหมือนกัน แต่ความเกลียดมันก็ยังมีอยู่ พอเรามีอะไรกันความรู้สึกมันก็เปลี่ยนไปเยอะพอสมควรก็เลยสับสนในตัวเองว่าตกลงมันรู้สึกกับเขายังไงกันแน่ แล้วก็ไม่แน่ใจความรู้สึกของเขา ฉันกลัวว่าเขาแค่กำลังหลงของเล่นชิ้นใหม่ไม่ใช่รัก

“พี่ไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับใคร พี่รู้ว่าขนมเองก็ไม่มีทางลืมเรื่องบ้า ๆ นั่นไปได้ง่าย ๆ หรอก พี่รู้ว่าพี่บังคับขนมหลายเรื่อง แต่พี่ขอโทษนะครับ ถ้าพี่ไม่ทำแบบนี้ขนมก็ไม่มีทางอยู่กับพี่”

“พี่วินรู้สึกยังไงกับขนมคะ” เอาตรง ๆ ก็อายนะคะที่มาถามผู้ชายก่อนแบบนี้ แต่รอให้เขาบอกเขาก็ไม่ยอมบอกสักที ให้เป็นแฟนจนมีอะไรกันแล้วไหนจะให้ย้ายมาอยู่ด้วยแต่กลับไม่บอกความรู้สึกให้ฉันได้ฟังเลย ฉันอยากรู้ถึงมันจะจริงหรือไม่จริงก็อยากฟังจากปากเขา

“คำว่ารักที่ออกจากปากผู้ชายที่โคตรเจ้าชู้โคตรกะล่อน เกิดมาไม่เคยรักใครเลยสักคน ถ้าบอกขนมในวันนี้ ทั้งที่เรารู้จักกันแค่เวลาสั้น ๆ ขนมจะยอมเชื่อจริง ๆ เหรอ พี่รู้ใจพี่ดีแต่พี่อยากบอกให้ขนมฟังในวันที่พี่ทำให้ขนมเลิกเกลียดพี่ได้แล้ว พี่อยากบอกให้ฟังแล้วขนมรับมันเอาไว้ด้วยความเต็มใจ อยากบอกในวันที่ขนมจะเชื่อว่าพี่รู้สึกแบบนั้นจริง ๆ”

“...”

“ระหว่างนี้หนูช่วยอยู่กับพี่ก่อนได้ไหม ตอนนี้หนูอาจจะรู้สึกฝืนใจแต่พี่จะทำให้หนูเต็มใจอยู่กับพี่ให้ได้”

...ฉันไม่รู้ว่าน้ำตามันไหลออกมาตั้งแต่ตอนไหน ฉันไม่คิดเลยค่ะว่าเขาจะเข้าใจความรู้สึกของฉัน ไม่คิดว่าเขาจะมาใส่ใจความรู้สึกของฉัน วันนี้ฉันคิดมาตลอดว่าเขาแค่กำลังหลงของเล่นใหม่ แค่กำลังตื่นเต้น เขาแค่กำลังอยากเอาชนะ แต่คำพูดที่ส่งมาให้มันกลับไม่ได้เป็นอย่างที่ฉันคิดเลย

วันนี้จะขอเชื่อใจคนคนนี้สักครั้ง จะขอเริ่มต้นใหม่กับเขาตามที่หัวใจฉันต้องการ จะเลิกหลอกตัวเองแล้วว่าฉันเกลียดเขามากทั้งที่ความจริงแล้วฉันก็แค่โกรธที่เขาไม่ใยดีฉัน โกรธที่ตอนนั้นเขาไม่มองมาที่ฉัน

...ฉันจะเริ่มต้นใหม่ กับคนเดิมที่เป็นรักแรก

“ขอบคุณนะคะ” พอพูดจบก็โผกอดพี่เควินเต็มแรงเลยค่ะ พอตัดสินใจได้แล้วก็เลิกดราม่ามาสนใจคนข้างหน้าดีกว่า น้ำตากับความสับสนไม่ได้ทำให้มีความสุขเท่ามีแฟนหล่อ คนนี้ของหนมค่ะเอื้อย ///“ครับ พี่ก็ขอบคุณที่หนูยอมมาอยู่กับพี่นะ” พี่เควินกอดฉันแน่นแล้วก็เอามือมาลูบหัว งื้อ~ น้องจะเป็นแมวขี้อ้อนของเฮีย

“หิวรึยัง” พอกอดกันสักพักพี่เควินก็เอ่ยขึ้น ขนมก็เลยผละหน้าสวย ๆ ออกจากอกล่ำ ๆ เพื่อมองหน้าเฮีย แต่มือน้องยังกอดเอวเฮียเขาอยู่นะคะ อิอิ

“ไม่หิวค่ะ เก็บของกับเสื้อผ้าเสร็จแล้วขนมว่าจะไปทำงานต่อ ขอนั่งทำที่โต๊ะทำงานพี่วินได้ไหมคะ” ฉันเห็นมีโซนหนึ่งเป็นโต๊ะทำงานก็เลยขออนุญาตก่อนเพราะเกรงใจ

“ตามสบายครับ ห้องนี้ก็ห้องขนมเหมือนกัน ต่อไปอยากทำอะไรอยากจัดการตรงไหนก็ตามสบายเลยค่ะ” พี่เขาพูดไปส่งยิ้มใจดีไป งื้อ~ ยิ้มหวานให้ทำไมมันทำให้ใจสั่นไม่รู้เหรอ ใจสั่นมากก็เลยให้รางวัลด้วยการจุ๊บปากเขาเบา ๆ

จุ๊บ!

“ขอบคุณนะคะ” ฉันส่งยิ้มให้พี่เควินแต่พี่เขานิ่งไป

“พี่วินเป็นอะไรคะ ไม่ชอบที่ขนมจุ๊บเหรอ” ฉันถามเพราะเริ่มรู้สึกไม่ดี ก็จุ๊บปากแต่เขาดันนิ่งอ่ะ

“ปะ เปล่าครับ แค่กำลังตื่นเต้นที่เมียมาจุ๊บก่อน ทำบ่อย ๆ นะพี่ชอบ”

จุ๊บ!

///

พอพูดจบคนตรงหน้าก็ก้มลงมาจุ๊บปากฉันเหมือนกัน เขินเป็นบ้าเลยค่ะเอื้อยขา