ตอนที่ 6 มีคนอาสาดูแล

หลังจากตกลงเรื่องการค้าขายผลผลิตกับโรงเตี๊ยมซินเจียงอันโด่งดังมีชื่อเสียงในตัวเมืองได้แล้ว พวกเหลาสุราร้านอื่นๆในตัวเมืองก็สนใจมาสั่งซื้อผักจากสวนสกุลซูมากขึ้นโดยที่สองแม่ลูกไม่ต้องออกไปค้าขายเองอีก

เยว่ชิงเลือกผู้รับซื้อโดยเน้นคนจากหมู่บ้านตงหยวนซึ่งไว้วางใจได้เท่านั้นเพื่อความปลอดภัย เพราะคนเหล่านั้นรู้ดีว่าครอบครัวสกุลซูมีเบื้องหลังที่อันตรายแอบแฝงอยู่จึงไม่ต้องการเปิดเผยตัวตนมากนัก

กิจการค้าของเยว่ชิงเจริญก้าวหน้าสร้างรายได้หลายร้อยตำลึงทองต่อเดือน ทำให้ครอบครัวนางมีกินมีใช้เหลือเก็บฐานะดีขึ้นไม่น้อย

ตัวเยว่ชิงเองก็แทบไม่ได้ใช้เงินซื้อหาอาหารอะไรเลยเพราะนางสามารถนำมันออกมาจากมิติพิเศษได้ไม่จำกัดอยู่แล้ว

“ท่านแม่วันนี้ข้าจะเข้าไปในตลาดกลางเมืองเพื่อหาซื้อข้าวของเสื้อผ้าสำหรับฤดูหนาวเสียหน่อยนะเจ้าคะ” เยว่ชิงเอ่ยกับมารดาขณะทานอาหารเช้าร่วมกัน

“ชิงเอ๋อ เจ้าท้องแก่เพียงเดือนเดียวก็จะคลอดแล้วจะเดินทางให้เหนื่อยไปทำไมกัน” ซูฮูหยินเอ่ยด้วยความเป็นห่วง

“ร่างกายข้ามิได้อ่อนแอเสียหน่อยเจ้าค่ะ อีกอย่างเดี๋ยวพี่ซุนหยางก็จะมารับข้าแล้วได้นั่งรถม้าเข้าเมืองสบายๆ ขากลับข้าก็จะจ้างรถม้าไม่เดินให้ลำบากแน่นอนเจ้าค่ะ” เยว่ชิงตอบกลับไป

“แม่ยังไม่วางใจอยู่ดีนั่นแหละ ถ้าอย่างไรเจ้าก็พาอาเจ๋อไปด้วยเถอะ อย่างน้อยก็ช่วยแบกข้าวของเจ้าได้”

“ไป..ไป ข้าไปช่วยพี่สาว ข้าดูแลพี่สาวเอง” อาเจ๋อรีบเสนอตัวทันที

“เช่นนั้นก็ได้เจ้าค่ะ” เยว่ชิงรับปากโดยดี

“พี่ซุนหยาง วันนี้มาเร็วจังเลยนะเจ้าคะ” เยว่ชิงเอ่ยปากทักทายซุนหยาง

โดยซุนหยางอาสาทำหน้าที่มารับพืชผักผลไม้คุณภาพดีจากสวนเยว่ชิงพร้อมกับคนงานเพื่อไปส่งให้กับโรงเตี๊ยมของครอบครัว และวันนี้เยว่ชิงก็ขออาศัยติดตามเข้าไปในตัวเมืองด้วย

“เจ้ามีธุระที่ตลาดไม่ใช่เหรอ ข้าจึงคิดว่ามาเร็วหน่อยจะได้เผื่อเวลาให้เจ้าเยอะๆอย่างไรเล่า แล้วนั่นเจ้าจะพาอาเจ๋อไปด้วยงั้นรึ” ซุนหยางตอบพร้อมถามเยว่ชิงกลับไป