บทที่ 3

อเล็กซ์รู้สึกตกใจมาก หมื่นล้านดอลลาร์อย่างนั้นเชียวหรือ? ใครจะกล้าเล่นตลกแบบนี้กัน?

ร็อคกี้เฟลเลอร์ กรุ๊ป แข็งแกร่งมากในช่วงรุ่งเรือง โดยมีมูลค่าตลาดกว่าสามแสนล้าน แต่ส่วนใหญ่เป็นสินทรัพย์ถาวร จากสิ่งที่เขารู้ แม้แต่พ่อของเขายังไม่มีเงินสดหนึ่งหมื่นล้านดอลลาร์ในธนาคารเลย แต่ที่สำคัญไปกว่านั้น ชายชราอ้างว่าเขาทำงานให้กับวิลเลียม ร็อกกี้เฟลเลอร์ “คุณบอกว่าคุณทำงานให้พ่อของผมเหรอ? นั่นก็หมายความว่ากลุ่มบริษัทในเครือเธาซันด์ ไมล์…”

ท่านเล็กซ์พยักหน้าและกล่าวว่า “ใช่ กลุ่มบริษัทในเครือเธาซันด์ ไมล์ คือของคุณครับ นายท่านอเล็กซ์”

เพี๊ยะ ๆ !

อเล็กซ์ถึงขั้นตบหน้าตัวเอง

ท่านเล็กซ์พูดด้วยความประหลาดใจ “นายท่านอเล็กซ์ คุณกำลังทำอะไร?”

อเล็กซ์ตอบกลับว่า “ผมคิดว่า ผมอาจจะฝันไปน่ะ”

ท่านเล็กว์กล่าวต่ออีกว่า “ทั้งหมดนี้เป็นความจริง พ่อของคุณ คุณวิลเลียม ร็อคกี้เฟลเลอร์ ช่วยชีวิตผมไว้ ถ้าไม่ใช่เพราะเขา ผมคงตายไปแล้ว ย้อนกลับไปตอนนั้น คุณร็อคกี้เฟลเลอร์คือผู้ก่อสร้างกลุ่มบริษัทในเครือเธาซันด์ ไมล์ จากนั้นเขาก็ให้ฉันรับผิดชอบธุรกิจนี้”

"ฮะ?" อเล็กซ์ตกตะลึง เขายังคงคิดว่ามันเป็นเพียงแค่ความฝันเท่านั้น

กลุ่มบริษัทในเครือเธาซันด์ ไมล์ นั้นไม่ได้อยู่ในกลุ่มของร็อคกี้เฟลเลอร์ กรุ๊ป มีข่าวลือว่ากลุ่มบริษัทในเครือเธาวันด์ ไมล์ นั้นมีทรัพย์สินหลายล้านล้านดอลลาร์ และยังมีอิทธิพลอย่างมากในโลกใต้ดินอีกด้วย

อเล็กซ์คิดกับตัวเองว่า 'พ่อของฉันสร้างบรัทยักษ์ใหญ่แบบนี้ จริง ๆ หรือ? แต่ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนเลยนะ?'

นายท่านเล็กซ์พูดอีกครั้งว่า “ท่านร็อคกี้เฟลเลอร์เป็นอัจฉริยะ ไม่นานหลังจากที่เขาก่อตั้งร็อคกี้เฟลเลอร์ กรุ๊ป เขาก็สร้างกลุ่มบริษัทในเครือเธาซันด์ ไมล์ ด้วย หนึ่งไว้เป็นสำหรับแสงและอีกหนึ่งไว้เป็นสำหรับเงา เพื่อที่จะได้เสริมซึ่งกันและกัน! นอกจากนั้น ท่านร็อคกี้เฟลเลอร์ยังขอให้ผมมอบสิ่งนี้ให้กับคุณด้วยครับ”

เมื่อพูดอย่างนั้น เขาก็หยิบกล่องโบราณใบเล็ก ๆ ออกมาแล้วยื่นให้แก่อเล็กซ์

อเล็กซ์ตอบด้วยสีหน้างุนงงว่า “พ่อของผมเอามาให้คุณเมื่อไหร่? แล้วทำไมคุณถึงมอบสิ่งนี้ให้กับฉันในตอนนี้?”

ท่านเล็กซ์กล่าวว่า “วันนี้เป็นวันเกิดปีที่ยี่สิบสี่ของคุณ นี่คือของขวัญวันเกิดจากพ่อของคุณ ในปีที่แล้ว ท่านร็อคกี้เฟลเลอร์ได้จัดการเตรียมการทุกอย่างเอาไว้แล้ว สุขสันต์วันเกิดนะครับ นายทาานอเล็กซ์!”

อเล็กซ์ตกตะลึง

ท่านเล็กซ์ถอนหายใจและพูดต่อ “นายท่านอเล็กซ์ คุณแม่ของคุณอยู่ในสถานการณ์ที่เลวร้ายมาก ๆ ในขณะนี้ สำหรับผม ผมไม่สะดวกที่จะออกมาช่วยเหลือ คุณควรรีบไปนะ! ถ้าคุณต้องการอะไร เพียงแค่โทรมาเบอร์ผม นี่คือหมายเลขโทรศัพท์ส่วนตัวของผม ผมจะคอยเป็นสายให้คุณเสมอนะครับนายท่าน”

ท่านเล็กซ์มีสีหน้าอิดโรย หลังจากที่เขาพูดจบเขาก็ขึ้น รถโรลส์-รอยซ์ก็เคลื่อนตัวออกไป

อเล็กซ์ยังคงตกตะลึงราวกับว่าเรื่องทั้งหมดมันเป็นเพียงแค่ความฝัน

บัตรเอทีเอ็มในมือซ้าย และกล่องโบราณขนาดเล็กในมือขวาของเขามันช่างดูเหมือนจริงมาก ๆ