บทที่ 5

อเล็กซ์กลับไปที่วิลล่าของครอบครัวแอสเส็กซ์ด้วยสภาพที่ราวกับไร้วิญญาน ถึงแม้ว่าที่นี่จะถูกเรียกว่า วิลล่า แต่ที่นี่ก็เคยเป็นเพียงบ้านหลังเล็ก ๆ ธรรมดาทั่วไปเพียงเท่านั้น ก่อนที่จะรื้อถอนบ้านของครอบครัวเก่าออก แล้วอาคารสามชั้นนี่ก็ถูกสร้างขึ้นมาทดแทนบนที่ดินผืนนี้ แต่อย่างไรก็ตามมันก็ยังแตกต่างจากการที่จะเรียกว่าวิลล่าจริง ๆ ได้

อเล็กซ์เงยหน้าขึ้นและเห็นว่าไฟในห้องของโดโรธียังคงเปิดอยู่ 'โดโรธีอยู่บ้านหรือเปล่านะ?' อเล็กซ์นึกสงสัยกับตัวเอง 'เธอไม่ได้อยู่กับสปาร์คหรอกหรอ?' ในช่วงเวลาที่เขาตระหนักได้ถึงความเป็นจริง ราวกับว่าหินก้อนโตได้ถูกยกออกจากอกของเขา เขาเห็นความหวังและตระหนักว่าคำพูดของคุณนายแคลร์นั้นมันไม่สามารถเชื่อถือได้ เธอเป็นคนหลอกลวง เธอชอบทำสิ่งต่าง ๆ เพื่อเติมเต็มจินตนาการในหัวของเธอเอง

อเล็กซ์รีบวิ่งผ่านประตูเข้าไปในวิลล่า เขาเห็นคุณนายแคลร์อยุ่ในห้องนั่งเล่นเธอกำลังวีดิโอคอลหาใครบางคนอยุ่ขณะที่ทาเล็บนิ้วเท้าของตัวเองโดยการยกเท้าขึ้นไปในอากาศ เธอฮัมเพลงไปด้วยอย่างมีความสุข

อเล็กซ์รู้สึกหนักใจเมื่อรู้ว่าคุณหญิงแคลร์นั้นดูตื่นเต้นมาก ๆ ที่ลูกสาวของตัวเองจะได้แต่งงานใหม่ เธอลืมเรื่องภัยคุกคามจากแกสตัน เกตส์ ไปหมดเสียแล้ว

เมื่อเธอสังเกตเห็นอเล็กซ์ คุณหญิงแคลร์ก็กระโดดลงจากโซฟาแล้วพูดว่า “ใครให้คน ๆ นี้เข้ามา? นี่นายยังกล้ากลับมาที่นี่อีกเหรอ? พรุ่งนี้นายจะต้องหย่ากับโดโรธี ออกไปซะ!"

อเล็กซ์เพิกเฉยต่อความคิดเห็นของเธอ และรีบวิ่งขึ้นบันไดไปอย่างรวดเร็ว เขาต้องการดูให้แน่ใจว่าโดโรธีอยู่ในห้องของเธอจริง ๆ เขาจะไม่ยอมเสียเธอไป อเล็กซ์พยายามที่จะเปิดประตู แต่ประตูถูกล็อค เขาเคาะประตูอย่างแรงและขอร้อง “โดโรธี ได้โปรดเปิดประตู ผมรู้ว่าคุณอยู่ในนั้น ผมมีเรื่องสำคัญจะบอกกับคุณ”

คุณนายแคลร์เดินตามหลังอเล็กซ์มาด้วยเท้าเปลือยเปล่าและตะโกนว่า “เจ้ามนุษย์ขยะ ออกไปจากบ้านของพวกเราเดี๋ยวนี้นะ ใครอนุญาตให้แกขึ้นมาที่นี่? แกคิดว่าแกยังมีสิทธิ์ที่จะอยู่ที่นี่อีกหรอ?”

“ผมต้องพบกับโดโรธี” อเล็กซ์พูดด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

“นี่ฉันไม่ได้บอกนายหรอกหรือว่าเธอไปค้างคืนกับสปาร์ค? บางทีเธออาจจะกำลังตั้งท้องลูกของเขาอยู่ หยุดเป็นภาระให้ลูกสาวและครอบครัวของเราได้แล้ว หากแกมาหยุดลูกสาวของฉันจากการแต่งงานกับสปาร์ค ฉันจะจัดการแกเอง!” คุณนายแคลร์กล่าว

อเล็กซ์ส่งเสียงฮึดฮัดไม่พอใจ

ถ้าแม่ยายที่เย่อหยิ่งของเขารู้ตอนนี้ว่าเขามีเงินหมื่นล้านในธนาคารและมีทรัพย์สินในครอบครองมูลค่าเป็นล้านล้านดอลลาร์ เธอจะรู้สึกอย่างไร? อย่างไรก็ตาม เขาตัดสินใจว่าไม่ใช่เวลาที่เหมาะสมที่จะเปิดเผยเรื่องนี้ต่อเธอ เขาจะบอกให้เธอทราบถึงความมั่งคั่งและอิทธิพลที่เพิ่งค้นพบของเขาในภายหลัง!

ทันใดนั้น ประตูห้องของโดโรธีก็ถูกเปิดออก โดโรธีอยู่ที่ประตูและพูดว่า “คุณแม่คะ คุณแม่ช่วยระวังคำพูดของแม่บ้างได้ไหมคะ? แม้ว่าคุณแม่จะไม่มีความละอายใจเลย แต่ว่าหนูอายค่ะ! ใครกำลังค้างคืนกับสปาร์คกันคะ? หนูยังไม่หย่าเลยนะคะ หากคำพูดพวกนี้แพร่กระจายออกไป หนูจะเผชิญหน้าใครต่อใครได้อย่างไร?” ขณะที่เธอพูด โดโรธีก็ค่อย ๆ ออกจากห้องไป เธอมองไปที่อเล็กซ์โดยไม่แสดงอารมณ์ใด ๆ เลยบนใบหน้าของเธอ

คุณนายแคลร์รีบเอ่ยขึ้นอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นว่าโดโรธีเริ่มโมโห “ฉันแค่บอกเขา เพื่อที่เขาจะยอมแพ้และจะไม่มารบกวนเราอีก”

อเล็กซ์รู้สึกโล่งใจที่รู้ว่าเขานั้นไม่ได้มาสายเกินไป ใบหน้าของเขานั้นเต็มไปด้วยรอยยิ้ม เขาเอ่ยยืนยันกับโดโรธีว่า “ที่รัก ผมดีใจมากที่คุณไม่ได้ไปค้างคืนกับสปาร์ค” เขาเต็มไปด้วยความหวัง เขารู้สึกเหมือนเป็นคนใหม่ที่มีพลังเพรียบพร้อมที่จะปกป้องคนที่เขารัก

อเล็กซ์คิดในใจว่า 'โดโรธีที่รักของฉัน! คุณไม่เคยยอมแพ้และอดทนเพื่อฉันมามากมายขนาดนี้ในระยะเวลาตลอดสิบเดือนที่ผ่านมา คุณสามารถพึ่งพาผมได้ตลอดชีวิตที่เหลือของเราเลยนะ'

เธอไม่เข้าใจความหมายเบื้องหลังรอยยิ้มของอเล็กซ์ โดโรธีรู้สึกผิดหวังและโกรธมาก ๆ เขาจะยังยิ้มได้อย่างไรหลังจากสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นนี้? เขาเสียสติไปแล้วจริง ๆ หรือ!

เธอพูดอย่างโกรธเคืองว่า “คุณยิ้มอะไร? แม้ว่าวันนี้ฉันจะไม่ได้อยู่กับเขา แต่ก็ไม่แน่อาจจะเป็นพรุ่งนี้ คุณพอใจแล้วหรือยัง?”

สีหน้าของอเล็กซ์เปลี่ยนไปทันที เขาส่ายหัวและพูดว่า “ไม่ ๆ ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้น ผมแค่อยากจะบอกให้รู้ว่าผมไม่ใช่คน ๆ เดิมอีกต่อไปแล้ว! ผมยอมรับว่าฉันสูญเสียตัวเองไปในช่วงตลอดสิบเดือนที่ผ่านมา ในตอนนี้ผมต้องขอโทษและขอบคุณที่ไม่ทิ้งผมไป ผมสามารถยืนด้วยสองขาของตัวเองได้แล้ว ผมสามารถปกป้องคุณจากแกสตันของกลุ่มบริษัทในเครือเธาซันด์ ไมล์ ได้ ไม่มีอะไรสามารถขัดขวางผมได้ ผมจะล้างแค้นให้คุณเอง จากนี้ไปจะไม่มีใครสามารถรังควานคุณได้อีก...”

ขณะที่อเล็กซ์พูดอย่างกระตือรือร้น คุณนายแคลร์ก็ตบหน้าของเขา “นี่แกประสาทหลอนไปแล้วหรือไงกันฮะ?” คุณนายแคลร์ถามต่ออีกว่า “แกสมองตายไปแล้วหรือเปล่า? แกคงเป็นบ้าไปแล้วสินะ แล้วทำไมแกไม่บอกเราเลยล่ะว่าแกเป็นเจ้าของกลุ่มบริษัทในเครือเธาซันด์ ไมล์ ออกไปจากบ้านของเราเดี๋ยวนี้ ก่อนที่นายจะกระจายเชื้อความบ้าของนายไปทั่วที่นี่!”

อเล็กซ์จ้องมองคุณนายแคลร์ เขาต้องการที่จะบอกเธอว่าเขาเป็นเจ้าของกลุ่มบริษัทในเครือเธาซันด์ ไมล์ ที่แท้จริง อย่างไรก็ตาม แม้ว่าเขาจะพูดออกไป ก็ไม่มีใครเชื่อเขาหรอก เช่นเดียวกับที่โดโรธีคิดว่าเขาบ้าไปแล้วเมื่อเขาบอกเธอว่าเขามีเงินหมื่นล้านดอลลาร์ เป็นเรื่องยากสำหรับทุกคน แม้แต่ตัวเขาเองที่จะเชื่อว่ามันเป็นเรื่องจริง

เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ และพูดว่า “โดโรธี ขอเวลาผมหนึ่งวัน เชื่อผม ผมสามารถดูแลทุกอย่างได้ ผม... ผมพบเพื่อนเก่าของพ่อที่เต็มใจช่วยผม ครึ่งล้านดอลลาร์ที่คุณให้ผมมานั้นมันมาจากสปาร์คใช่ไหม? ผมจะคืนเขาเดี๋ยวนี้แหละ”

อเล็กซ์หันกลับและกำลังจะไปหาสปาร์คหลังจากที่จบประโยคนั้น