บทที่ 13

แม่หลินมองดูหลินเฟิงด้วยความดีใจ เมื่อเขาได้ยินหลินเฟิงบอกว่าเขาต้องการเปิดคลินิกการแพทย์ เขาก็ไม่ได้สนใจมัน เขาแค่คิดว่าเขาล้อเล่น

แต่ในพริบตา เขาก็มีคลินิกการแพทย์จริงๆ!

เธอรู้ว่าสิ่งที่เธอต้องทำคือการสนับสนุน Lin Feng เพื่อให้เขาสามารถอดทนได้

“วันนี้ดีมาก ใครๆ ก็รู้ว่าที่นี่มีคลินิกเวชกรรมเปิดใหม่ ผมเชื่อว่าอีกไม่นานพวกเขาจะมาหาผมรักษา”

หลินเฟิงยิ้ม แต่ในใจเขารู้สึกอึดอัดอย่างมาก

แม่จะเสียใจแค่ไหนถ้ารู้ว่าวันนี้ไม่เห็นคนไข้แม้แต่คนเดียว

"ด้วยทักษะทางการแพทย์ของคุณเช่นนี้ คลินิกการแพทย์จะต้องพัฒนาในไม่ช้า" แม่หลินพูดอย่างให้กำลังใจ

“จริงเหรอ?” หลินเฟิงตกอยู่ในความสงสัย

ได้รับการสนับสนุนจากแม่ของหลิน หลินเฟิงรู้สึกว่าจิตวิญญาณการต่อสู้ของเขาสูงส่งในทันที

เหตุผลที่คนเหล่านั้นไม่มาหาเขาเพื่อรับการรักษาก็เพราะพวกเขาไม่เข้าใจความแข็งแกร่งของเขาตราบใดที่เขาได้รับโอกาสเขาจะต้องพิสูจน์ความสามารถของเขาอย่างแน่นอน

ฉากนี้ถูกสังเกตเห็นโดยสมาชิกของตระกูล Sikong หลังจากได้รับข่าว Mr. Sikong ได้สั่งให้คนจัดการ

เช้าวันรุ่งขึ้น หลินเฟิงเปิดประตูคลินิกและรอให้คนไข้มา

ถนนยังคงมีชีวิตชีวาเหมือนเมื่อก่อน ผู้คนที่ผ่านไปมาจะหยุดที่ทางเข้าห้องโถงทางการแพทย์ชั่วครู่ จากนั้นพูดคุยกันสองสามครั้งแล้วจากไปอย่างช้าๆ

เมื่อเห็นว่าเวลาใกล้เที่ยง หลินเฟิง รู้สึกกังวลเล็กน้อย

หากยังเป็นเช่นนี้ต่อไป เขาจะไม่มีทางทำธุรกิจให้ตระกูลซือคงได้

เขาไม่เข้าใจว่าทำไมไม่มีใครอยากจะเชื่อว่าเขามีความสามารถนั้น แม้ว่าเขาจะมีทักษะทางการแพทย์อย่างชัดเจน

และเขาไม่ได้ตั้งใจจะหากำไรจากคนไข้เหล่านี้ เขาแค่อยากช่วยพวกเขาแก้ความเจ็บปวด

ในที่สุด ชายวัยกลางคนก็เดินช้า ๆ ไปที่โรงพยาบาล หน้าผากของเขาดำ ผิวของเขาซีด และดูอ่อนแอเล็กน้อย

“สวัสดีครับ คุณเป็นหมอที่นี่หรือเปล่าครับ”

ชายคนนั้นถามอย่างระมัดระวัง

เขาผ่านถนนสายนี้บ่อยครั้งและพบว่ามีศูนย์การแพทย์พิเศษอยู่ เขาจึงอยากจะมาลองเสี่ยงโชคดู

“ครับ คุณเป็นอะไรหรือเปล่าครับ”

หลินเฟิงถามด้วยความเป็นห่วง

ผู้ป่วยรายนี้ไม่เพียงนำธุรกิจมาให้เขาเท่านั้น แต่ยังให้ความหวังอีกด้วย

“ฉันแก่แล้ว ขอยารักษาโรคปอดบวมสองขวดให้ฉันได้ไหม”

ชายคนนั้นปฏิเสธที่จะให้ หลินเฟิง จับชีพจรของเขา

"ฉันสามารถให้ยาชนิดนี้แก่คุณได้ แต่ฉันจำเป็นต้องทราบเกี่ยวกับสถานการณ์ของคุณก่อน"

หลินเฟิงกล่าวอย่างสุภาพ

ในฐานะแพทย์ต้องสั่งยาที่ถูกต้องก่อนจะรู้อาการของคนไข้เขาจะให้ยาตามอำเภอใจไม่ได้

“นั่นไม่จำเป็น ฉันรู้สถานการณ์ของตัวเองดี ไม่จำเป็นต้องให้การวินิจฉัยแก่ฉัน”

ชายคนนั้นลุกขึ้นทันทีและหันหลังเดินจากไป

หลินเฟิงรีบก้าวไปข้างหน้า ขวางทางของเขา: "พี่ชาย ฉันคิดว่าคุณดูไม่ดี ให้ฉันแสดงให้ดู"

"ฉัน...ไม่...ไอ ไอ..."

ผู้ชายคนนั้นอ่อนแอลง

เขาต้องการที่จะจากไป แต่หลินเฟิงยืนขวางทางเขา

“หมอครับ ผมไม่มีเงินเพิ่ม ผมได้ยินมาว่าร้านยาเปิดใหม่จะมีส่วนลด หยิบยามา 2 ตัวเพื่อรับส่วนลด”

ชายผู้นั้นอธิษฐาน

เขาป่วยเป็นโรคนี้มานานและใช้เงินจำนวนมากไปกับค่ายาทุกปี ทำให้ครอบครัวของเขาที่ไม่รวยยิ่งลำบากมากขึ้นไปอีก

"ฉันมีลูกสองคนที่บ้านและพวกเขายังรอเงินอยู่ ... "

ขณะที่ชายคนนั้นพูด เบ้าตาของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีดอกกุหลาบ

"ฉันเห็น."

Lin Feng รู้สึกตื้นตันใจอย่างมาก เมื่อแม่ของ Lin เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล เขาก็มองหาคนที่จะให้เธอยืมเงินเพื่อรักษาพยาบาล

เขารู้ดีถึงความโศกเศร้าของการไม่มีเงิน ดังนั้นเขาจึงเข้าใจชะตากรรมของชายตรงหน้าเขาเช่นกัน

“ฉันไม่ต้องการเงินไปหาหมอ ส่วนค่ายา ฉันจะให้ส่วนลด 50% เมื่อเปิดร้านใหม่”

ขณะที่พูด หลินเฟิงก็พาชายคนนั้นไปที่โต๊ะปรึกษาหารือ

เมื่อชายคนนั้นได้ยินดังนั้นใบหน้าของเขาก็สว่างขึ้น

เขารู้สึกขอบคุณหลินเฟิงมาก

หลังจากที่หลินเฟิงจับชีพจรอย่างจริงจัง เขาก็เตรียมยาจีนให้เขา

“โรคของคุณมีทางรักษา แต่คุณต้องเผื่อเวลาครึ่งชั่วโมงทุกวันเพื่อมาหาฉันเพื่อฉีดยา ถ้าคุณต้องการ ฉันรอคุณได้”

Sumeru Medicine ของ Lin Feng สามารถติดตามปัญหาเกี่ยวกับปอดของเขาได้ แต่จะใช้เวลาช่วงหนึ่ง