บทที่ 14

ในตอนเช้าของวันถัดไป ซือกงหลันกำลังรอหลินเฟิงที่ประตูห้องพยาบาลพร้อมของขวัญ

ฉันไม่ได้เจอเขาหลายวันแล้ว และตอนนี้ฉันคิดถึงเขามาก

"คุณมาได้อย่างไร"

เมื่อเห็นรูปลักษณ์ของ Sikong Lan หลินเฟิงก็มีความสุขมากเช่นกัน

อันที่จริงเขายังคงคิดว่าเมื่อไหร่จะพบเธอ แต่เขาไม่คาดคิดว่าเธอจะมาที่นี่ก่อน

"คิดถึงคุณ."

Sikong Lan ยิ้มอย่างซุกซน และเดินตาม Lin Feng เข้าไปในร้านขายยา

เมื่อได้ยินสิ่งที่ Sikong Lan พูด Lin Feng ก็อดไม่ได้ที่จะหน้าแดง

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาถูกหญิงสาวสารภาพรัก

“ทำไมคุณเอาแต่หันหลังให้ฉัน”

Sikong Lan มองไปที่ Lin Feng ที่มีพฤติกรรมแปลก ๆ และถามด้วยความงงงวย

"ไม่ไม่."

หลินเฟิงสูดหายใจลึกและบังคับตัวเองให้สงบลง

“ทำไมคุณถึงมาหาฉัน ปู่ของคุณไม่ได้พูดถึงคุณเลยเหรอ?” หลินเฟิง ถามด้วยความเป็นห่วง

โดยธรรมชาติแล้ว Lin Feng รู้ว่าสถานะของทั้งสองครอบครัวแตกต่างกันมากและพวกเขาไม่ได้อยู่ในครอบครัวที่ถูกต้อง มันเป็นไปไม่ได้เลยสำหรับเขาและ Si Konglan

แม้ว่าชายชรา Sikong จะไม่ได้พูดอะไร แต่ Lin Feng ก็รู้ว่าเขาไม่คู่ควรกับ Sikong Lan

"คุณปู่ของฉันขอให้ฉันไปหาคุณ" Sikong Lan พูดด้วยรอยยิ้ม "คุณปู่ขอให้ฉันศึกษาเพิ่มเติมกับคุณ ดังนั้นคุณจึงไม่สามารถกำจัดฉันได้"

"โอ้~"

เมื่อ Lin Feng ได้ยินสิ่งนี้ เขาก็มีความสุขมากในใจของเขา แต่เขาแสร้งทำเป็นสงบบนใบหน้าของเขา

“ช่วงนี้กิจการคลินิกเป็นอย่างไรบ้าง มีใครมารักษาหรือเปล่า”

"ไม่เป็นไร มันค่อยๆ ดีขึ้น" หลินเฟิงพูดบางอย่างที่ขัดกับความตั้งใจของเขา บางทีเขาอาจดูเด็กเกินไป และผู้ป่วยจำนวนมากไม่อยากจะเชื่อว่าเขามีความสามารถในการรักษาโรคและช่วยชีวิตได้

“หากกิจการไม่ดี ข้าจะให้คนในครอบครัวของเรามาหาเจ้าเพื่อรับยา”

ซือคงหลันพูดแล้วนั่งลง

ดูเหมือนว่าธุรกิจของศูนย์การแพทย์จะไม่ค่อยเหมาะนัก

เธอต้องหาทางช่วยหลินเฟิง

"เลขที่!"

Lin Feng ไม่สามารถหัวเราะหรือร้องไห้กับคำพูดของ Si Konglan ได้ ไม่เหมือนที่อื่น ๆ คลินิกการแพทย์ต้องการคนดูแลธุรกิจ

ผู้ที่มาหาเขาเป็นคนที่ต้องการจริงๆ

คนที่มาหาเขาที่แข็งแรงทั้งร่างกายและจิตใจก็เสียเวลาและยาของเขาเช่นกัน

“อย่ากังวล ทุกอย่างจะปกติดี หลังจากนั้นไม่นาน พวกเขาจะรู้ถึงความแข็งแกร่งของฉัน”

หลินเฟิงยังคงให้กำลังใจตัวเอง

“ผมอยากให้คุณไปซื้อของกับผม”

Sikong Lan คว้ามุมเสื้อผ้าของเธอและพูดอย่างเขินอาย

“ตกลง ฉันจะไปกับคุณ”

เมื่อมองไปที่ร้านขายยาที่ว่างเปล่า Lin Fengxin ก็เห็นด้วย

เขารู้สึกอึดอัดที่ต้องเฝ้าร้านขายยาที่ว่างเปล่านี้ในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา บางทีเขาควรจะออกไปเดินเล่นเพื่อจัดการกับอารมณ์ด้านลบของเขา

ตอนเที่ยง Lin Feng และ Si Konglan มาที่สวนสาธารณะใกล้ ๆ เพื่อเดินเล่น

เมื่อรู้สึกถึงความเงียบสงบในช่วงหลายปีที่ผ่านมา หลินเฟิงรู้สึกมีความสุขมาก

ชั่วขณะหนึ่งเขาปรารถนาที่จะปีนขึ้นไปยืนอยู่ในตำแหน่งเดียวกับ Sikong Lan และอยู่กับเธอ

แต่เมื่อนึกถึงว่าเขายากจนและยากจนเพียงใด และแม้แต่คลินิกการแพทย์ก็เป็นของตระกูล Sikong เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกท้อแท้อีกครั้ง

“อาจารย์โปรดช้าลง!”

ทันใดนั้นก็มีเสียงเร่งจากด้านหลัง