บทที่ 16

หลังจากได้ยินเรื่องนี้ ซือกงหลานก็พูดกับหลินเฟิงต่อไป: "หลินจือช่างน่าทึ่ง เขารักษาอาการป่วยของคุณปู่ของฉันได้ทั้งหมด โรคหัวใจเล็กๆ น้อยๆ ไม่เกี่ยวกับเขา"

ทันทีที่พูดจบ สายตาของจินไท่ก็หยุดอยู่ที่ซีกงหลาน

เป็นไปได้ไหมว่าผู้หญิงคนนี้คือหัวใจของนาย Sikong, Sikong Lan?

ตระกูล Sikong มีหลานสาวที่เอาใจชายชราได้ดีมาก และดูเหมือนว่าเธอจะเป็นเธอ

“อาการป่วยของปู่คุณรักษาด้วยการฝังเข็มด้วยหรือเปล่า”

Jin Tai มองไปที่ Sikong Lan และถาม

"แน่นอน."

Sikong Lan พยักหน้าและมองไปที่ Lin Feng อย่างซาบซึ้ง

ถ้าฉันไม่ได้พบเขา ฉันเกรงว่าคุณปู่ยังคงนอนอยู่บนเตียงในโรงพยาบาล

“นั่นคือโรคดื้อที่รุมเร้าชายชรามาหลายสิบปี!”

จินไท่อดไม่ได้ที่จะเกิดอารมณ์

แม้ว่าทั้งสองจะไม่มีความร่วมมือ แต่พวกเขาทั้งหมดมาจากพื้นที่ Jiangbei และพวกเขามักจะให้ความสนใจซึ่งกันและกัน

เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของ Mazi เต็มไปด้วยความประหลาดใจ เขาเคยได้ยินเกี่ยวกับโรคแปลกๆ ของ Mr. Sikong และถึงกับแนะนำตัวให้ไปรักษาที่บ้าน แต่เขาก็ไม่ได้แก้ปัญหาของเขา

โรคที่ยากเช่นนี้ได้รับการแก้ไขโดยเด็กหนุ่มอย่างสมบูรณ์

เป็นไปได้ไหมว่าเขามีอะไรพิเศษเกี่ยวกับตัวเขาจริงๆ?

“ใช่ เซียวหลินจือมีพลังมาก เขาสามารถรักษาอาการป่วยของปู่ของฉันได้อย่างง่ายดาย และเขาจะสามารถรักษาอาการป่วยของลูกชายสุดที่รักของคุณได้อย่างแน่นอน!”

ซือคงหลันพูดอย่างภาคภูมิใจ ราวกับว่าคนที่ฝึกปรุงยาคือเธอ

“ในกรณีนี้ เพื่อเห็นแก่ครอบครัวของนางสาวซีคง ฉันจะให้คุณลองดู”

ตามที่จินไท่พูด เขามองไปที่หลินเฟิงอย่างภาคภูมิใจ

พูดตามตรง เขาไม่เห็นด้วยกับหลินเฟิง

หากเขามีความสามารถจริงๆ เขาควรลุกขึ้นยืนและแนะนำตัวเอง แทนที่จะซ่อนตัวอยู่ข้างหลังหญิงสาวและปล่อยให้เธออวด

ด้วยเหตุนี้จึงดูเหมือนเป็นธรรมชาติมากที่เขาขอร้องให้คนอื่นทำสิ่งต่างๆ

Si Konglan เป็นคนที่ดึงดูดความสนใจของเขา หายากจริงๆ สำหรับผู้หญิงที่จะมีความกล้าเช่นนี้ตั้งแต่อายุยังน้อย

เมื่อได้ยินคำพูดของจินไท่ แม้ว่าหลินเฟิงจะรู้สึกกระอักกระอ่วน แต่เขาก็ไม่สนใจว่าเขาจะช่วยใครซักคนได้หรือไม่

“เอาล่ะ คนไข้อยู่ที่นี่กับข้า โปรดวางใจได้” หลินเฟิงยังคงรักษาท่าทีที่อ่อนน้อมถ่อมตน

ตอนนี้เขาเป็นหมอด้วย

พ่อแม่ของหมอรู้สึกว่าเขาไม่ได้เป็นศัตรูในขณะนี้

“โอเค ถ้ามีอะไรเกิดขึ้น ฉันจะตามหาตระกูลซีกงให้เจอ”

หลังจากจินไท่พูดจบ เขาก็ออกจากโรงพยาบาล

“ผู้ชายอะไรแปลกๆ”

หลินเฟิงมองดูพวกเขาจากไป และอดไม่ได้ที่จะรู้สึกสะเทือนใจ

คนรวยกลายเป็นคนอวดดีไปแล้วเหรอ?

ชายในชุดบอดี้การ์ดเดินเข้ามาอย่างช้าๆ ถือกล่องรหัสผ่านสีดำไว้ในมือ

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่ามีเงินเป็นร้อยดอลลาร์

แน่นอนว่าชายคนนั้นวางกล่องไว้บนโต๊ะรักษา จากนั้นค่อยๆ เปิดกล่องและพูดว่า "นี่คือของขวัญขอบคุณจากอาจารย์จินไท่ หากนายน้อยหายเป็นปกติ เขาจะขอบคุณคุณอย่างมาก "

หลังจากพูดจบ เขาก็หันหลังกลับและจากไปโดยไม่หันกลับมามอง

สไตล์นี้เหมือนกับของตระกูล Sikong ในตอนนั้นเป๊ะ!

คนรวยชอบแบบนี้ไหม?

“พวกคุณนี่แปลกจริงๆ”

Lin Feng มองไปที่ Si Konglan อย่างช่วยไม่ได้และพูดว่า "คนร่ำรวยชอบทำเช่นนี้หรือไม่"

“ทำแบบนี้มีอะไรผิดปกติหรือเปล่า?”

ซือคงหลันก้าวไปข้างหน้าและพลิกธนบัตรร้อยหยวนนั้น และพูดด้วยรอยยิ้ม: "นี่เป็นวิธีที่เร็วที่สุดในการแก้ปัญหาไม่ใช่หรือ"

"นั่นคือความจริง"

Lin Feng พยักหน้าเมื่อได้ยินสิ่งนี้