บทที่ 1001 ออกจากสถาบันการแพทย์พรรคซวนอี

แต่หลินหยางมองออกไป คนนั้นตัวสั่น ไม่กล้าส่งเสียงอะไร

เขากล้าทำอะไรหลินหยางที่ไหนกัน?

"ผมจะตายหรือไม่ ไม่ได้เกี่ยวกับพวกคุณ รบกวนทุกท่านออกไปด้วยเถอะ อย่างบีบให้ผมต้องใช้มาตรการรุนแรง" หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น

แต่เมื่อเขาพูดออกมา เขากลับไออย่างรุนแรง เส้นเลือดสีดำบนใบหน้าของเขาค่อยๆ ลดลง ใบหน้าที่ร่าเริงแต่เดิมก็ค่อยๆ ซีด...

"หมอเทวดาหลิน!"

"อาจารย์!"

ทุกคนล้อมเข้ามา

"เหอะ ก็แค่คนใกล้ตาย!"

"ในเมื่อไม่ยอมมอบให้ งั้นก็เอาลงดินไปซะเถอะ!"

"พวกเราไปเถอะ!"

คนจากตระกูลและนิกายเหล่านี้พูดด้วยความโมโห สะบัดมือและเดินออกไป

ไม่นานทุกคนก็กระจัดกระจายออกไป

หลินหยางไออยู่หลายครั้งและหยุดลง

เขาหอบเบาๆ พูดเสียงต่ำ: "ทุกคน...ตามผมมา!"

ภายในห้องวิจัย

หลินหยางนั่งอยู่ด้านหน้าโต๊ะวิจัย มองดูขวดและเหยือกที่วางอยู่บนโต๊ะและครุ่นคิด

"อาจารย์ ตอนนี้ทำยังไงดี?"

ฉินไป่ซงน้ำตาไหลและถามขณะเช็ดน้ำตา

ผ่านไปครึ่งชั่วโมง และหลังจากนั้นอีกครึ่งชั่วโมง ผลของเข็มย้อนทวนจะสิ้นสุดลง และหลินหยางก็จะตายทันทีในเวลานั้น

ทุกคนเศร้าและบางคนถึงกับสะอื้นด้วยเสียงเบาๆ

แต่ในขณะนี้ หลินยหางก็เอ่ยขึ้นมา:

"อันที่จริง ผลที่ตามมาของเข็มมย้อนทวนสามารถแก้ไขได้"

เมื่อสิ้นเสียง บรรยากาศก็เงียบลง

ทุกคนเบิกตากว้าง มองหลินหยางด้วยความเหลือเชื่อ

"อาจารย์ คุณ...คุณว่าอะไรนะ? สามารถจัดการกับเข็มย้อนทวนได้หรอ?" ฉินไป่ซงเดินเข้ามาด้วยความตื่นเต้น

"ใช่ แต่กระบวนการนั้นซับซ้อนอย่างมาก และมีโอกาสล้มเหลวเช่นกัน" หลินหยางพูด

"ดีเลย!"

ทุกคนดีใจ

"มีโอกาสล้มเหลวเท่าไหร่?"

มีเสียงดังมาจากประตู

เมื่อมองดูก็เป็นหยานเค่อเอ๋อ

ดวงตาของเธอแดง มีน้ำตาเล็กน้อยส่องแวววาว มองหลินหยางอย่างตื่นเต้น

หลินหยางเงียบ และพูดกลับอย่างเรียบง่าย

"ผมไม่รู้"

"งั้นตอนนี้คุณ...เหลือเวลาเท่าไหร่?" หยานเค่อเอ๋อเงยหน้าขึ้น มองและถาม

"พวกคุณสบายใจได้ ผมไม่ตายง่ายๆ"

หลินหยางสูดลมหายใจเข้า พูดเสียงแหบ: "ผมจะรักษาอาการบาดเจ็บที่นี่ ปล่อยให้ผลที่ตามมาของเข็มย้อนทวนทำงานหนึ่งคืน จากนั้นผมจะออกไปจากเจียงเฉิน ประมาณห้าวันผมจะกลับมา!"

"อาจารย์..."

"หมอเทวดาหลิน..."

"โอเค พวกคุณออกไปได้แล้ว ยี่กุ้ยหลิน คุณอยู่ที่นี่ต่อ!" หลินหยางพูดเสียงแหบ

ทุกคนมองหน้ากัน ไม่รู้หลินหยางหมายความว่ายังไง แต่ก็ไม่กล้าขัดคำสั่งและเดินออกไปจากห้อง

เหลือยี่กุ้ยหลินอยู่คนเดียว

"ผมต้องการให้คุณมุ่งหน้าไปที่นิกายตงหวง ระดมคนจากตำหนักทั้งเจ็ดมาปกป้องสถาบันการแพทย์พรรคซวนอี" หลินหยางพูด หยิบตราสัญลักษณ์ออกมาจากหน้าอกและวางลงบนโต๊ะ

ลมหายใจของยี่กุ้ยหลินสั่นไหว: "หมอเทวดาหลิน คุณ..."

"หลังจากที่ผมไปจากที่นี่ ต้องเกิดเรื่องแน่ๆ ต้องเตรียมมาตรการรับมือล่วงหน้า!" หลินหยางพูดอย่างเคร่งขรึม

วันต่อมา

หลินหยางออกไปจากสถาบันการแพทย์พรรคซวนอี

ก่อนที่เขาจะไป เขาทิ้งทรราชไว้เพื่อปกป้องซูเหยียน

สถาบันการแพทย์สงบลงหลังจากหลินหยางออกไป

แต่ในเวลานี้ทั้งประเทศกำลังเดือดดาล