บทที่ 1014 ฉันจะพยายามเหมือนกับคุณ

คำพูดของหยานเคอเอ๋อทำให้หลินหยางเงียบลงอีกครั้ง

เขาไม่ได้คาดหวังให้ผู้หญิงคนนี้ในวัยยี่สิบกลางๆ ของเธอมีชีวิตที่น่าสังเวชเช่นนี้

และหมู่บ้านราชาสมุนไพรที่ลึกลับแห่งนี้มีการกระทำที่สกปรกมาก...

"หมอเทวดาหลิน ถ้าคุณจะทำลายหมู่บ้านราชาสมุนไพร ฉันจะไม่ค้านคุณ การรักษาหมู่บ้านที่ลดทอนความเป็นมนุษย์จะมีประโยชน์อย่างไร พวกเขาละเมิดจรรยาบรรณแพทย์และความตั้งใจดั้งเดิมของคนที่เรียนแพทย์ ทักษะทางการแพทย์อยู่ในตัวพวกเขา กลายเป็นอำนาจในมือของพวกเขา พวกเขาไม่คู่ควรกับการใช้เข็มเงิน ไม่ควรที่จะยุ่งกับสมุนไพรเหล่านั้นแล้ว!" หยานเคอเอ๋อกัดฟัน พูดด้วยความโกรธ

"ดังนั้นผมจึงอยากได้ความช่วยเหลือจากคุณ!" หลินหยางพูด

หยานเคอเอ๋อครุ่นคิดสักพัก: "แม้ว่าหมู่บ้านราชาสมุนไพรจะใหญ่ แต่คนในหมู่บ้านก็รู้จักกัน จู่ๆ จะมีคนหน้าใหม่เข้ามาก็จะถูกสงสัยได้ง่าย ถ้าคุณจะเข้าไปในหมู่บ้าน มีเพียงวิธีเดียว! นั่นคือแกล้งทำเป็นคนในหมู่บ้าน!"

"คุณว่า ใครเหมาะสมที่สุด?" หลินหยางถาม

"วันนี้วันที่เท่าไหร่?" หยานเคอเอ๋อถาม

"วันที่ 1"

"วันที่ 1 หรอ? พระเจ้าช่วยพวกเราจริงๆ! หมอเทวดาหลิน ทุกวันที่หนึ่งของเดือน ศิษย์ภายในหมู่บ้านจะออกไปด้านนอกขึ้นเขาเพื่อเก็บสมุนไพร! ภูเขาลึกของเขาราชาสมุนไพรนั่นอันตรายอย่างยิ่ง มีสัตว์พิษนับไม่ถ้วน ทั้งยังมีสัตว์ที่น่ากลัวยิ่งกว่า แต่สัตว์ร้ายเหล่านี้จะหายไปในวันที่ 1 ดังนั้นวันนี้เป็นโอกาสที่ดีที่สุดในการเก็บสมุนไพร หมอเทวดาหลิน คุณค่อนข้างเร็ว บางทีคุณอาจจะหาคนที่เขากับตัวตนของคุณได้!" หยานเคอเอ๋อพูด

"ดี งั้นผมจะลงมือเดี๋ยวนี้!"

หลินหยางพยักหน้า แต่เขายังไม่ได้ก้าวเท้า เขามองไปที่เธอและถาม: "แล้วคุณไม่อยากออกไปจากที่นี่จริงๆ หรอ?"

"หมอเทวดาหลิน อันที่จริงฉันหวังว่าคุณสามารถออกไปจากที่นี่ได้ ด้วยความสามารถของคุณ ถ้าอยากจะทำลายหมู่บ้านนั่นก็เหมือนการเปิดโลก แต่...ฉันพูดให้คุณหยุดไม่ได้ ทำได้เพียงสนับสนุนคุณ" หยานเคอเอ๋อพูดเบาๆ: "ถ้าฉันออกไปจากที่นี่ หมู่บ้านราชาสมุนไพรจะต้องเดาได้อย่างแน่นอนว่าคุณพาฉันไปแล้ว ถึงเวลานั้นพวกเขาก็จะจัดการกับลูกน้องคุณ คุณจะทำยังไงหล่ะ? ดังนั้นฉันเพียงแต่ต้องอยู่ที่นี่ ทำให้คนในหมู่บ้านสงบลง คุณถึงจะสามารถดำเนินการตามแผนของคุณได้ดีขึ้น ไม่ใช่หรอ?"

หลินหยางมองเธอเงียบๆ สักพักก็ถอนหายใจ

"ผมไปก่อนหล่ะ"

"หมอเทวดาหลิน ช้าก่อน!" หยานเคอเอ๋อตะโกนขึ้นมา

หลินหยางมองย้อนกลับไป

อย่างไรก็ตาม หยานเคอเอ๋อมองเขาด้วยน้ำตาในดวงตาของเธอ

"ทำไม...คุณถึงออกไปจากที่นี่ไม่ได้?"

"ผมบอกแล้ว ผมมาที่นี่เพื่อทำลายหมู่บ้านราชาสมุนไพร ถ้ายังจัดการเรื่องไม่สำเร็จแล้วผมจะไปได้ยังไง?" หลินหยางพูดด้วยความมุ่งมั่น

หยานเคอเอ๋อหลับตาลง น้ำตาไหลลงมาบนใบหน้า จากนั้นก็เผยรอยยิ้มออกมา

"สู้ๆ"

หลินหยางพยักหน้า เคลื่อนไหวเหมือนสายลมที่ไร้เงา

"ถ้ามีเรื่องอะไร ฉันจะช่วยคุณอย่างสุดความสามารถ เหมือนกับที่คุณยืนอยู่ต่อหน้าฉัน โดยไม่คำนึงถึงร่างกายของคุณในตอนนั้น" หยานเคอเอ๋อมองไปทางประตูและพึมพำเบาๆ

ป่าทึบ

"สหายเก็บยาให้เยอะหน่อย นี่รายการสมุนไพร พิธีบวงสรวงสองวันหลังจากนี้ต้องใช้ ห้ามให้ขาด! นี่คือพิธีบวงสรวงยาที่สำคัญ!"

ผู้ชายที่มีเคราเต็มและมีลักษณะที่ดุร้ายตะโกนเสียงดัง

ชายหญิงอายุยี่สิบต้นๆ เหล่านี้ ทุกคนหน้าซีดด้วยความตกใจ และรีบตอบว่า "รับทราบ"

"แยกย้าย!"

ชายร่างใหญ่โบกมือ ทุกคนแยกย้ายออกไป

ทุกคนแยกเป็นกลุ่มละสองคน เดินอย่างเร่งรีบ

เห็นได้ชัดว่าภารกิจนี้ไม่ใช่เรื่องเล็ก

"ศิษย์พี่ พวกเราจะอยู่ห่างจากคนอื่นเกินไปหรือเปล่า?"

ในป่าลึก หญิงสาวมองไปรอบๆ และพูดอย่างกังวล