บทที่ 1030 พฤติกรรมชั่วช้า

"ฮือฮือฮือ ฮือฮือฮือ…"

ในตอนนั้นเอง มีเสียงร้องไห้และเสียงร้องคร่ำครวญของคนดังขึ้นจากด้านข้าง

หลินหยางรู้สึกอึ้ง รีบหันไปมอง

กลับพบคนจำนวนมากถูกล่ามด้วยโซ่ตรวนเสื้อผ้าฉีกขาดเดินเข้ามา

บนใบหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยคราบน้ำตา ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล บางคนถึงขั้นแขนหักขาหักน่าเวทนามาก

"เดิน! รีบเดินเดี๋ยวนี้!"

ลูกศิษย์ของหมู่บ้านราชาสมุนไพรที่อยู่ด้านหลังถือแส้ คอยฟาดใส่คนพวกนั้นเป็นครั้งคราว

ทุกคนเดินมาถึงกลางสนามพร้อมกับเสียงร้องคร่ำครวญ

หลังจากนั้นมีอาวุโสเข้ามาแยกคนพวกนี้ออกจากกัน จะมีคนคุกเข่าลงที่ด้านข้างของยาสมุนไพรที่นำมากองไว้ก่อนหน้านี้ทุกกอง

"ตัวแปรยา?"

สีหน้าของหลินหยางเปลี่ยนไปทันที เขาเข้าใจแล้ว

คนพวกนี้…ถูกหมู่บ้านราชาสมุนไพรนำมาใช้เป็นตัวแปรของยา!

เดรัจฉาน!

สัตว์เดรัจฉานทั้งนั้น!

แววตาของหลินหยางแดงก่ำ เปลวไฟแห่งความโกรธกำลังลุกโชน!

นี่คือหมู่บ้านราชาสมุนไพรที่ขึ้นชื่อว่าทำคุณประโยชน์ให้กับโลกทั้งใบเหรอ?

นี่ยังเป็นแพทย์ผู้กอบกู้สิ่งมีชีวิตทุกสรรพสิ่งเหรอ?

คนพวกนี้มันยมทูตต่างหาก!

พวกเศษสวะที่สู้ไม่ได้แม้กระทั่งสัตว์เดรัจฉาน!

หลินหยางกําหมัดแน่น หน้าอกแทบจะระเบิดอยู่แล้ว

คนพวกนี้ กำลังดูหมิ่นวิชาแพทย์!

"ศิษย์พี่เซียว ทำไมคุณมาเช้าจัง?"

ในตอนนั้นเอง มีเสียงพูดอารมณ์ดีดังขึ้นจากด้านข้าง

หลินหยางหันไปมอง พบว่าเป็นเสวียหู ศิษย์พี่ฟางและคนอื่นเดินเข้ามา

เห็นสีหน้าของหลินหยางดูไม่ปกติ เสวียหูรู้สึกอึ้งเล็กน้อย "ศิษย์พี่เซียว คุณเป็นอะไรหรือเปล่า?"

"ไม่เป็นไร"

หลินหยางสูดหายใจเข้าลึกๆ พูดด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง

"ศิษย์น้องเซียว วันนี้เป็นวันดีของคุณ คุณต้องยิ้มเข้าไว้" ศิษย์พี่ฟางยิ้มเล็กน้อยแล้วพูด

"ใช่แล้ว ศิษย์น้องเซียว ต่อไปคุณเจริญก้าวหน้าแล้วอย่าลืมพวกเราทุกคนล่ะ!"

"ศิษย์น้องเซียว ต่อไปต้องฝากตัวด้วย"

ทุกคนรุมล้อมเข้ามาพูดอย่างยิ้มแย้ม

เขารู้ว่า‘เซียวหง’กำลังจะถูกหัวหน้าหมู่บ้านส่งตัวไปให้เบื้องบนคนนั้นปลูกฝัง ยิ่งไปกว่านั้นภายในหมู่บ้านได้ตัดสินใจแล้ว ต้องปลูกฝังเซียวหงอย่างเต็มที่

นั่นหมายความว่าเซียวหงจะได้รับทรัพยากรที่ดีที่สุดของหมู่บ้านราชาสมุนไพร

อนาคตไร้ขีดจำกัด

คนเหล่านี้จะไม่ประจบประแจงเขาได้อย่างไร?

"เซียวหง ได้ยินมาว่าวันนี้เบื้องบนจะเปิดกระดูกให้คุณ! คุณต้องให้ความร่วมมือกับเบื้องบนอย่างเต็มที่! ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คุณจะกลายเป็นอัจฉริยะอันดับหนึ่งของหมู่บ้านราชาสมุนไพร!"

ในตอนนั้นเอง มีเสียงหัวเราะที่อารมณ์ดีดังขึ้นจากด้านข้าง

เห็นเพียงอาวุโสห้าฉางเหมี่ยวเดินเข้ามา

สีหน้าของเขาเปล่งปลั่ง ดูอารมณ์ดีมาก

ตั้งแต่‘เซียวหง’คนนี้กลายเป็นอัจฉริยะ สถานะของเขาในหมู่บ้านสูงขึ้นอย่างก้าวกระโดด!

อย่างไรก็ตาม เซียวหงเป็นลูกศิษย์ของเขา ในอนาคตถ้าหากเซียวหงบรรลุกลายเป็นเซียน เขาเองก็จะพลอยได้รับบารมีไปด้วยไม่ใช่หรือ?

"เปิดกระดูก? หมายความว่ายังไง?" หลินหยางหันไปถาม

"แม้แต่เรื่องนี้คุณก็ไม่รู้เหรอ? เปิดกระดูกกล้องคือการชำระล้างไขกระดูก เปิดผนึกเส้นเลือดและกระดูก! เมื่อไหร่ที่เส้นเลือดและกระดูกถูกเปิดผนึก ร่างกายของคุณก็จะไม่ใช่สิ่งที่มนุษย์ธรรมดาทั่วไปสามารถเทียบ ถึงขั้นสามารถถูกเรียกว่าร่างเซียน!" ฉางเหมี่ยวพูดด้วยสีหน้าที่อิจฉา "เล่ากันว่าร่างกายที่ได้รับการเปิดกระดูก มีเพียงเบื้องบนและหัวหน้าหมู่บ้านเท่านั้นที่มีครอบครอง คุณสามารถกลายเป็นคนที่สาม ไม่รู้ว่าทำให้ผู้คนมากน้อยเท่าไหร่ที่อิจฉา!"

"จริงเหรอ?" หลินหยางขมวดคิ้ว "แล้วการเปิดกระดูก…ควรเปิดยังไง?"

เขาเริ่มมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีเท่าไหร่

เปิดกระดูกไม่ใช่เรื่องง่ายแน่นอน…

"วิธีการโดยละเอียดของการเปิดกระดูกผมไม่รู้ เทคนิคการเปิดกระดูกเป็นเรื่องที่ค่อนข้างซับซ้อน สมุนไพรที่กองอยู่ทางโน้นเตรียมไว้เพื่อสำหรับคุณ! สมุนไพรทุกชนิดที่วางอยู่ตรงนั้น ล้วนแต่เป็นสมุนไพรที่หมู่บ้านราชาสมุนไพรใช้คนและทรัพยากรจำนวนมากเพื่อตามหามา! ทุกชนิดล้วนแต่เป็นของล้ำค่า!" ฉางเหมี่ยวชี้ไปทางโต๊ะที่อยู่ฝั่งซ้ายมือ เขายิ้มแล้วพูด

บนโต๊ะทุกตัวถูกกองเต็มไปด้วยสมุนไพรล้ำค่า

หลินหยางสามารถมองออก สมุนไพรทุกชนิดล้วนแต่เป็นของหายากทั้งนั้น

ทว่าข้างโต๊ะเหล่านี้ ยังมีคนอีกหลายคนที่คุกเข่าอยู่ตรงนั้น

พวกเขาถูกพันธนาการด้วยโซ่ตรวน กำลังร้องไห้และส่งเสียงคร่ำครวญ

หลินหยางมองคนพวกนี้ พูดเสียงเบา "คนพวกนี้มีไว้ทำอะไร?"

"พวกเขา…ก็ต้องเป็นตัวแปรของยาอยู่แล้ว" ฉางเหมี่ยวยิ้มแล้วพูด

"ใช้มนุษย์เป็นตัวแปร?" หลินหยางหันไปถามด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา "แบบนี้มันเหมาะสมเหรอ?"

ฉางเหมี่ยวได้ยินคำพูดประโยคนี้ งงเป็นไก่ตาแตกทันที "เซียวหง คุณอยู่หมู่บ้านนี้มาก็หลายปีแล้ว หรือเมื่อก่อนคุณไม่เคยเห็นการใช้คนเป็นเป็นตัวแปร?"

หลินหยางไม่พูดอะไร แต่ในแววตาถูกปกคลุมด้วยความเย็นชา