บทที่ 1045 หมู่บ้าน

แม้ว่าเธอจะรู้จักหลินหยางเพียงช่วงระยะเวลาสั้นๆ แต่ในช่วงเวลาที่สิ้นหวังและหมดหนทางมากที่สุด หลินหยางกลับปรากฎตัวขึ้น ช่วยเธอเอาไว้

เธอไม่เชื่อว่าหลินหยางจะตายแบบนี้

แต่ความจริงคือ

โชหมิ่งและคนอื่นๆ ในระยะไกลๆ ก็มองด้วยความตกใจเช่นกัน

ไม่น่าเชื่อว่าสถานการณ์จะเปลี่ยนไปอย่างมาก

"ศิษย์พี่ ท่านผู้นำตายไปแล้ว คุณสบายใจแล้วใช่ไหม? นำร่างของคุณผู้หญิงกลับไปเพื่อไถ่โทษ บางทีหมู่บ้านและอาวุโสคนอื่นๆ อาจจะไม่โทษพวกเราก็ได้!" ในเวลานี้ ศิษย์คนนั้นเอ่ยปากออกมา

"ฉันบอกไปแล้ว ถ้าพวกคุณจะกลับไป พวกคุณก็ไป! ไม่ต้องมาดึงพวกเรา พวกคุณถอยไปเร็วๆ ไม่งั้นอย่าโทษว่าพวกเราไม่เกรงใจ!" โชหมิ่งได้สติกลับมาและพูดอย่างเย็นชา

"ศิษย์พี่ อย่าเอาดื้อรั้นเลย!" ศิษย์หลายคนพูดชักจูง

"คนที่เอาแต่ใจหน่ะคือพวกคุณ!" ฉงจี้เทียนตะโกน

"ศิษย์น้องฉง ไม่ต้องไปพูดอะไรกับพวกเขาหรอก หมอเทวดาหลินเสียชีวิตล้ว ท่านผู้นำก็เช่นกัน คนในหมู่บ้านไร้การควบคุมแล้ว พวกเรารีบออกไปจากที่นี่เถอะ ถ้ายังไม่ไปเดี๋ยวจะไม่ทันเอา!" โชหมิ่งพูดเบาๆ

ฉงจี้เทียนพยักหน้าทันที พุ่งออกไปด้านหน้าอย่างเร่งรีบ ตั้งใจที่จะกระแทกผ่านแนวขวางของคนเหล่านั้น

"อย่าคิดว่าจะได้ไป!"

"ห้ามไปไหน!"

คนอื่นๆ เข้ามาขวางฉงจี้เทียน

แม้ว่าฉงจี้เทียนจะตัวใหญ่ แต่เขาก็ได้รับบาดเจ็บมา ไม่สามารถต้านทานคนจำนวนมากขนานี้ได้ เขาถูกกดลงบนพื้นอย่างรวดเร็วโดยศิษย์หลายคน

"ไอสารเลว!"

โชหมิ่งกัดฟัน ปล่อยร่างของหยานเคอเอ๋อและเข้าไปช่วย

ทั้งสองฝ่ายปะทะเข้าหากัน

"หืม?"

เสียงของการปะทะกันดึงดูดความสนใจของพวกหยานซานไค

"หัวหน้าหมู่บ้าน นั่นมันพวกคนทรยศหนิ!"

"จับพวกเขาเอาไว้!"

"รับทราบ!"

ยอดฝีมือหลายคนเข้าไปในทันทีและจับพวกโชหมิ่งเอาไว้

พวกเขาเป็นแค่วัยรุ่นและได้รับบาดเจ็บ ไม่สามารถต่อต้านได้

"คุกเข่าลง!"

ยอดฝีมือตะโกน บังคับให้โชหมิ่งและฉงจี้เทียนคุกเข่าลงกับพื้น

"หัวหน้าหมู่บ้าน ผมทำผิดพลาดครั้งใหญ่ไปทำตามโชหมิ่งและฉงจี้เทียน นำร่างของคุณผู้หญิงไป อยากจะมาขอโทษ โปรดหัวหน้าหมู่บ้านให้อภัยพวกเราด้วยเถอะ!"

ศิษย์เหล่านั้นคุกเข่าลง เขกหัวให้กับหยานซานไคสามครั้งด้วยท่าทางซื่อสัตย์

"พวกคุณรู้จักกลับมา รู้จักผิดและพร้อมเปลี่ยนแปลก ดีมาก!" หยานซานไคพยักหน้าด้วยความพอใจ

"ขอบคุณหัวหน้าหมู่บ้าน!"

คนเหล่านั้นดีใจ

แต่หยานซานไคกลับพูดออกมาอีกครั้ง; "แต่พวกคุณทรยศหมู่บ้านไปแล้ว มิอาจให้อภัยได้! มีครั้งแรกก็ต้องมีครั้งที่สอง! ครั้งที่สาม! แม้ว่าพวกคุณจะรู้ตัวแต่ก็ไม่อาจให้อภัยได้! ใครก็ได้! มานำตัวพวกเขาไปเป็นตัวเร่งยา!"

"รับทราบ!"

ผู้แข็งแกร่งหลายคนเดินเข้ามาและนำคนเหล่านั้นไปโดยตรง

"หัวหน้าหมู่บ้าน ไม่!"

"พวกเราไม่อยากตาย!"

"ปล่อยพวกเราไปด้วยเถอะ!"

ศิษย์หลายคนร้องขอความเมตตา แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้

พวกเขามองไปที่โชหมิ่งด้วยความหมดหวัง รู้สึกเสียใจอย่างมาก

ไม่นาน ยอดฝีมือเหล่านั้นก็ฆ่าศิษย์ที่ทรยศเหล่านั้น

โชหมิ่งและฉงจี้เทียนหน้าซีด

"จากนี้ก็ถึงตาของพวกคุณสองคนละ!" หยานซานไคจ้องไปที่ทั้งสองคน

"หยานซานไค ถ้าจะฆ่ากันก็ลงมือเถอะ!"

โชหมิ่งสูดลมหายใจ กัดฟันและพูด

"คุณปล่อยตัวเร่งยาของพวกเราไป เพื่อเป็นการลงโทษ คุณจะเป็นตัวเร่งยาของพวกเราแทน! แม้ว่าพิธีบวงสรวงจะพังพินาศ แต่ผมก็จะจัดมันขึ้นมาใหม่ ผมจะกลายเป็นท่านผู้นำของหมู่บ้านราชาสมุนไพรคนใหม่!" หยานซานไคตะโกน

"รับทราบ! ท่านผู้นำ!"

"ท่านผู้นำ!"

"ท่านผู้นำ!"

อาวุโสของหมู่บ้านราชาสมุนไพรคุกเข่าลงกับพื้นและตะโกนออกมา ไม่มีใครต่อต้านหยานซานไค

ท่านที่สุด ความแข็งแกร่งของหยานซานไคนั้นเหนือกว่าคนอื่นๆ ในหมู่บ้านราชาสมุนไพร

หยานซานไคหัวเราะเสียงดังด้วยความภูมิใจ โบกมือ: "นำพวกเขาทั้งสองคนไปฆ่าเถอะ! ฟังไว้ ตอนที่ฆ่าพวกเขาต้องระมัดระวังและปราณีต พวกเขาทั้งสองเป็นศิษย์ที่เชื่อฟังในหมู่บ้านและมีพรสวรรค์อย่างมาก ต้องใส่ยาเยอะๆ ใช้ความสามารถของพวกเขาเป็นตัวเร่งยาให้เกิดประโยชน์!"

"รับทราบ ท่านผู้นำ!"

ยอดฝีมือเหล่านั้นเดินเข้ามา

ฉงจี้เทียนตะโกนด้วยความโมโห ยังคิดจะดิ้นรน แต่ก็หมดหนทาง

สำหรับโชหมิ่ง เธอมองอย่างเงียบๆ และไม่ได้ต่อต้านใดๆ

ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความหมดหวัง

แต่ในเวลานี้

กึกกึก...

เสียงประหลาดดังออกมาจากสระพิษที่อยู่เบื้องหลังทุกคน

ทุกคนตกใจและรีบมองไปที่บ่อพิษ

"เกิดอะไรขึ้น?"

ทุกคนอุทานออกมา

"เหมือนจะมีอะไรอยู่ด้านในบอพิษ!" มีศิษย์คนหนึ่งตะโกนออกมา

"มีอะไร?"

หยานซานไคผงะ จ้องไปที่บ่อพิษด้วยดวงตาเบิกกว้าง

แต่กลับเห็นร่างหนึ่งค่อยๆ ออกมาจากบ่อพิษ

นั่นคือคนคนหนึ่ง

เขายืนขึ้นมา

ฉ่า!