บทที่ 1079 สวมรอยหมอเทวดาหลิน

โชหมิ่งในตอนนี้สวมชุดสีดำรัดรูป ส่วนโค้งเว้าของร่างกายปรากฏให้เห็นอย่างชัดเจน โดยสวมหมวกแก๊ปไว้บนหัว

"คุณเองเหรอ! เป็นยังไงบ้าง ตรวจสอบได้เรื่องอะไรหรือเปล่า?" หลินหยางถาม

"หมอเทวดาหลิน พวกเราลองตรวจสอบดูแล้ว คนที่อยู่ฝั่งนู้นเป็นสมาชิกระดับสูงของพรรคโบราณ ผู้รับผิดชอบของพรรคโบราณก็มาถึงแล้ว เพียงแต่…พรรคโบราณเชิญผู้ปราดเปรื่องอันดับแปดราชาพิษเสี้ยวไคเฟิงมาด้วย…พวกเราตามหาร่องรอยของเขาไม่เจอ" โชหมิ่งพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม

"อะไรนะ? หาตัวเสี้ยวไคเฟิงไม่เจอ?" หลินหยางขมวดคิ้ว "มั่นใจหรือเปล่าว่าเขามาด้วย?"

"เสี้ยวไคเฟิงตามพรรคโบราณเข้ามาสระมังกรทมิฬพร้อมกัน มีผู้คนมากมายเห็นกับตา ครั้งนี้ไม่ผิดแน่นอน!"

"แล้วเขาไปไหนแล้ว?" หลินหยางลูบคางของตนเอง

"หมอเทวดาหลินไม่ต้องห่วง ฉันสั่งให้ศิษย์น้องฉงสืบแล้ว ดูว่าพรรคโบราณมีแผนอะไรซ่อนอยู่หรือเปล่า?"

"ต้องบอกให้ฉงจี้เทียนระวังให้มาก เสี้ยวไคเฟิงเป็นคนที่ค่อนข้างโหดเหี้ยม ถ้าหากถูกเขาจับได้ไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน"

"วางใจได้"

โชหมิ่งพยักหน้า

ในตอนนั้นเอง มีคนอีกกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามา

"แหม? คึกคักน่าดูเลย! ในที่รกร้างแบบนี้ ทำไมวันนี้ถึงมีคนมากมายขนาดนี้? พรรคโบราณทุกท่าน พวกคุณจะตั้งพรรคใหม่ที่นี่เหรอ?"

มีเสียงพูดติดตลกดังขึ้น

หลังจากนั้นผู้ชายในชุดสูทรองเท้าหนังเดินนำคนกลุ่มหนึ่งในชุดเพ้าถือกระบี่เข้าไปตรงใจกลางของสระมังกรทมิฬ

"สำนักกระบี่วิญญาณ?"

ผู้คนที่อยู่ในเหตุการณ์อุทาน

"พวกเขามาได้ยังไง?"

"มีข่าวลือบอกว่าสำนักกระบี่วิญญาณไม่ถูกกับพรรคโบราณ พวกเขายังกล้ามาที่นี่อีกเหรอ?"

"หรือพวกเขาก็ต้องการสุดยอดวิชาแพทย์เหมือนกัน?"

มีเสียงถกเถียงดังขึ้นไม่หยุด

หลินหยางหันไปมองด้วยสายตาที่เรียบเฉย รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน

เขาก็เคยได้ยินชื่อของสำนักกระบี่วิญญาณ นี่เป็นสำนักที่มีการสืบทอดยาวนานถึงนับพันปี แต่ปัจจุบันสำนักกระบี่วิญญาณเลือกที่จะหลบซ่อนตัวใช้ชีวิตอยู่ในป่า น้อยครั้งที่จะออกมาสู่โลกภายนอก

แต่เมื่อสิบปีก่อน พรรคโบราณสนใจของล้ำค่าชิ้นหนึ่งของสำนักกระบี่วิญญาณ ลือกันว่าของสิ่งนั้นสามารถนำมาใช้ทำเป็นยาวิเศษ เพื่อที่จะได้ของสิ่งนี้ ทั้งสองฝ่ายได้ผูกความแค้นร่วมกัน อย่างไรก็ตามพรรคโบราณมีกองกำลังที่แข็งแกร่งกว่า สำนักกระบี่วิญญาณเป็นฝ่ายเสียเปรียบ ลูกศิษย์ภายในสำนักบาดเจ็บล้มตายจำนวนมาก และถึงขั้นเกือบโดนพรรคโบราณโค่นล้มทั้งสำนัก ภายใต้สถานการณ์ที่ไม่มีทางเลือก สำนักกระบี่วิญญาณเลือกยอมจำนนต่อพรรคหยิน พรรคโบราณถึงยอมถอนกองกำลัง

สำนักกระบี่วิญญาณมาปรากฏตัวขึ้นที่นี่ ไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน

ทุกคนมองด้วยสายตาที่เป็นประกาย

คนของพรรคโบราณก็เริ่มประหม่าเช่นกัน หันไปมองทางชายหนุ่มในชุดสูทรองเท้าหนัง

"คุณคือ…สีจืออี้?"

ลู่หน้งเฉามองไปทางชายหนุ่มแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม

"เหอะเหอะ คิดไม่ถึงว่าทุกท่านจะรู้จักผมด้วย…รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่ง…" ผู้ชายคนนั้นหัวเราะแล้วพูด

"คุณมาทำอะไร? พวกเราจำไม่ได้ว่าสำนักกระบี่วิญญาณของพวกคุณเคยข้องเกี่ยวกับวิชาแพทย์!" ลู่หน้งเฉาพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม

"ใครบอกว่าพวกเราไม่เคยข้องเกี่ยวกับวิชาแพทย์! ก่อนหน้านี้ไม่นานผมเพิ่งไหว้อาจารย์เข้าเรียนวิชาแพทย์! ทุกท่านอาจยังไม่รู้มั้ง!" สีจืออี้ยิ้มเล็กน้อยแล้วพูด

"เรียนวิชาแพทย์? ฮึ่ม ถึงเรียนวิชาแพทย์แล้วยังไง? สุดยอดวิชาแพทย์ของสระมังกรทมิฬ ไม่เกี่ยวอะไรกับพรรคหยินของคุณ" คนของพรรคโบราณตะคอก

"แล้วมันเกี่ยวกับพรรคโบราณของพวกคุณเหรอ?" สีจืออี้หรี่ตาลง "ยิ่งไปกว่านั้น ของที่อยู่ที่นี่มีส่วนเกี่ยวข้องกับผม ไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับพวกคุณต่างหาก!"

"คุณหมายความว่ายังไง?" คนของพรรคโบราณถามด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม

"ไม่ได้หมายความว่ายังไง ผมแค่กำลังจะบอกทุกคนว่า! อาจารย์ที่ผมไหว้ก็คือหมอเทวดาหลินผู้มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่ว! ตามหลัก ของที่อยู่ที่นี่ก็คือผม! พวกคุณคงจะเอาของที่อาจารย์ของผมทิ้งไว้ปล่อยไม่ได้หรอกมั้ง?" สีจืออี้ยิ้มเล็กน้อย พูดเสียงดัง

คำพูดประโยคนี้ทำให้เกิดเสียงฮือฮาขึ้นทันที

หลินหยางก็รู้สึกอึ้งเช่นกัน

เขารับลูกศิษย์ตั้งแต่เมื่อไหร่?

คำพูดของสีจืออี้ทำให้สถานที่เกิดเหตุเต็มไปด้วยเสียงที่วุ่นวาย

ทุกคนเริ่มพากันถกเถียงประเด็นของเรื่องนี้

คนของพรรคโบราณขมวดคิ้ว

"ของสิ่งนี้เป็นของอาจารย์ผม มันย่อมเป็นของผมด้วย คนของพรรคโบราณ ตอนนี้พวกคุณกำลังแย่งของของผม ผมคิดว่าผมคงนิ่งเฉยไม่ได้! ผมหวังว่าพบคุณจะออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ไม่เช่นนั้น…ผมคงต้องบังคับพวกคุณออกจากที่นี่" สีจืออี้พูด

พูดจบ คนที่อยู่ด้านหลังของสีจืออี้เริ่มก้าวออกมาจ้องคนของพรรคโบราณ เจตนาแห่งการต่อสู้ท่วมท้น

คนของพรรคโบราณรู้สึกโกรธมาก

"สีจืออี้! คุณคิดว่าพรรคโบราณของเรากลัวคุณเหรอ?"