ตอนที่ 1083
บทที่ 1084 ผมทำลายหมู่บ้านราชาสมุนไพรด้วยตัวคนเดียว
October 21, 2026
เมื่อมองดู นั่นคือมือของหลินหยางที่จับข้อมือของเสี้ยวไคเฟิงเอาไว้
การโจมตีของเขาถูกล็อคเอาไว้
พลังนั้นถูกหลินหยางขวางเอาไว้
ไม่ว่าเสี้ยวไคเฟิงจะใช้แรงขนาดไหน ก็ไม่สามารถทำให้ฝ่ามือของตัวเองโจมตีต่อไปได้...
คนรอบๆ ตกตะลึง
"หาเรื่องตาย!"
เสี้ยวไคเฟิงกระแทกเสียงอย่างเย็นชา เขย่าแขนของเขาเข้าด้วยกัน ออกแรงและกดดันหลินหยาง ในขณะเดียวกันก็เตะหน้าท้องของหลินหยาง
การเคลื่อนไหวทั้งหมดสมบูรณ์แบบ ใครก็ไม่สามารถตอบสนองได้ทัน
แต่ในขณะที่เขากำลังเคลื่อนไหวนั้น
เมื่อแขนของเขากดหลินหยางเพื่อโจมตีหลินหยางด้วยเท้าข้างเดียว ร่างกายของเขาก็ปะทุขึ้นอย่างหนาแน่นและน่ากลัวยิ่งขึ้นไปอีก
ฝุ่นเป็นเหมือนมือที่ปกคลุมไปทางหลินหยาง
ในวินาทีนั้น เนื้อจำนวนมากบนร่างกายของหลินหยางเริ่มเหี่ยวเฉา กล้ามเนื้อเริ่มลีบ แก้มยุบ และโหนกแก้มยื่นออกมา
"อ๊า?"
ทุกคนตกตะลึง
ในสภาพเช่นนี้ แม้ว่าหลินหยางจะสามารถตอบโต้และปัดป้องการโจมตีของเสี้ยวไคเฟิงได้ แต่เขาก็คงไม่สามารถต้านทานได้เท่าไหร่นัก
หมอเทวดาหลิน...แพ้แล้ว!
สมกับเป็นราชาพิษจริงๆ!
พิษของการโจมตีนี้ช่างน่าตกตะลึงจริงๆ!
ทุกคนสั่นสะท้าน
เมื่อการโจมตีของเสี้ยวไคเฟิงทำให้คนหายใจไม่ออกเรื่อยๆ ตกลงบนร่างของหลินหยาง กลับเห็นนิ้วของหลินหยางสาดเข็มเงินราวกับหิมะหลายอันแทงที่หลังมือของหลินหยาง
จากนั้นเขาก็เห็นว่าเส้นเลือดและหลอดเลือดบนแขนของหลินหยางชัดเจนมากขึ้น
ร่างกายที่เพิ่งจะเหี่ยวเฉาและผอมลงของเขาจู่ๆ ก็กลับมาเติมเต็มอีกครั้ง และแข็งแรงขึ้นกว่าเดิม...
"อะไร?"
สีหน้าของเสี้ยวไคเฟิงเปลี่ยนไป
ปัง!
ฝ่าเท้าของเขาเตะหลินหยาง
แต่ในวินาทีต่อมา หลินหยาตบเสี้ยวไคเฟิงด้วยแบ็คแฮนด์
ปัง!
เสี้ยวไคเฟิงกระเด็นออกไป หักต้นไม้ใหญ่หลายต้น และล้มลงกับพื้นอย่างแรง เลือดหยดเล็กน้อยจากมุมปากของเขา
เกิดความโกลาหลไปทั่ว
"เกิดอะไรขึ้น?"
"เสี้ยวไคเฟิงพ่ายแพ้หมอเทวดาหลินหรอ?"
"เมื่อกี้หมอเทวดาหลินไม่ได้โดยพิษของเสี้ยวไคเฟิงไปแล้วหรอ?"
"มันถูกแก้ไขอย่างน่าพิศวง! พิษของเสี้ยวไคเฟิง...หายไปแล้ว!"
"อะไรกัน?"
ทุกคนตกตะลึง ขนหัวลุก
เสี้ยวไคเฟิงปีนขึ้นมา เช็ดมุมปากและจ้องไปทางหลินหยางอย่างเยือกเย็น
"ไม่คิดว่าคุณจะแก้พิษของผมได้ในทันที...ที่แท้ก็มีดีอยู่บ้าน ผมประเมินคุณต่ำไป!"
"คุณนี่อะไร? คนที่ทำให้ผมผิดหวังคือคุณ! ได้ชื่อว่าราชาพิษ แต่พิษที่ใช้...มีแค่นี้เองหรอ?" หลินหยางพูดอย่างเรียบเฉย
คำพูดนี้ทำให้เสี้ยวไคเฟิงโกรธมาก
"ฮ่าๆๆๆๆ... น่าสนใจ! น่าสนใจ! ไม่คิดว่าผมมีวันที่คนอื่นดูถูก! น่าสนใจจริงๆ! ฮ่าๆๆๆ!" เสี้ยวไคเฟิงหัวเราะเสียงดัง สายตาของเขาเยือกเย็น
ไม่มีใครกล้าทำให้เขาโมโห!
เพราะคนที่ทำให้เขาโมโหได้ตายไปหมดแล้ว!
รวมทั้งหมอเทวดาหลินในตอนนี้ด้วย!
"เหมือนว่าถ้าผมไม่ได้แสดงทักษะอะไรออกมา หมอเทวดาหลินก็คงดูถูกผมสินะ!"
เสี้ยวไคเฟิงเช็ดเลือดที่มุมปากและเดินออกไปทางหลินหยาง
แต่ในครั้งนี้ สองมือของเขาเปลี่ยนเป็นสีดำ มีออร่าสีดำกระเพื่อมจนน่าขนลุก
"พิษปลิดชีพ!"