บทที่ 1091 ถึงเวลายุติความแค้น

ผู้เฒ่าจงหยวนมองกงซุนต้าหวง: "คุณกงซุน ผมยังไม่เคยได้ยินทักษะการต่อสู้ด้วยมือเปล่ามาก่อนเลย ในพรรคโบราณของคุณมีวิธีการแบบนี้ด้วยหรอ?"

"ไม่มี ผมหลอกเขา! ถ้าผมไม่หลอกเขาแบบนี้ ตระกูลเจียงจะสู้ต่อไหม?"

"อ๊านี่...หรือว่า..."

"ใช่ หมอเทวดาหลิน...คือร่างดวงดาวโดยกำเนิดจริงๆ!"

ผู้อาวุโสของพรรคโบราณสีหน้าเปลี่ยนไป

กงซุนต้าหวงหรี่ตาและพูด: "ถ้าไม่สามารถทำลายหมอเทวดาหลินได้ในวันนี้ งั้นในอนาคตก็คงต้องรอหมอเทวดาหลินมาทำลายพรรคโบราณซะ!"

"คุณกงซุน พวกเราจะใช้มาตรการอื่นหรือไม่?"

"ส่งสัญญาณไปยังโลกภายนอกทันทีเพื่อระดมพลังของพรรคโบราณมายังสระมังกรทมิฬโดยเร็ว!"

"ระดมพลังของพรรคโบราณหรอ? ระดมมาเท่าไหร่?"

"ทั้ง! หมด!"

กงซุนต้าหวงตะโกนทีละคำ

เมื่ออาวุโสของนิกายโบราณเข้ามาในสระมังกรทมิฬพวกเขาเตรียมช่องทางการช่วยเหลือล่วงหน้า

ทุกๆ เส้นทางมีแต่คนของพรรคโบราณ

กงซุนต้าหวงมุ่งมั่นที่จะได้สมบัติในครั้งนี้ แม้ว่าจะเป็นเวลาเร่งรีบ แต่เขาก็เตรียมพร้อมไว้อย่างสมบูรณ์

กองกำลังถูกเตรียมไว้ด้านนอกมาตลอด

เมื่อได้รับสัญญาณ ผู้คนพรรคโบราณจากด้านนอกสระมังกรทมิฬก็จะมาที่สระมังกรทมิฬในทันที

คนในสถานที่ตรงนี้ไม่สามารถขวางหลินหยางได้อีกต่อไป

ตัวแทนของตระกูลเจียงเกิดความสงสัย หลังจากการเสียชีวิตของคนในตระกูลไปจำนวนหนึ่งแล้ว เขาหันหลังกลับและวิ่งหนีไปพร้อมกับเสียงกรีดร้อง

"จะหนีหรอ?"

กงซุนต้าหวงกระแทกเสียงและดีดนิ้ว

หวีด!

แสงเย็นพุ่งผ่านไป

จากนั้นเข็มเงินก็ปรากฏขึ้นที่คอของคนนั้น

มันคือเข็มเงินที่กงซุนต้าหวงดีดออกไป

ตัวแทนของตระกูลเจียงยืนนิ่งอยู่กับที่ รีบดึงเข็มสีเงินที่คอของเขาออกมา เขาจ้องไปที่หลินหยาง ในขณะนี้หลินหยางไม่มีเวลามาสนใจเขา

ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่เป็นเข็มเงินของกงซุนต้าหวงในทันที

"คุณกงซุน คุณ..."

"ไอขี้ขลาด คิดจะหนีหรอ? ถ้าอย่างงั้นก็ไปตายซะ!" กงซุนต้าหวงกระแทกเสียงออกมา

"คุณ...คุณ...โหดร้าย! !"

ตัวแทนของตระกูลเจียงตะโกน จากนั้นคอของเขาก็กลายเป็นสีดำสนิท เขากระอักเลือดสีดำออกมาและล้มนอนลงตาย

"อ๊า?"

เมื่อหลายคนเห็นภาพนี้ สีหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนไป

"ไป เอายาล้างไขกระดูกวิญญาณในมือของเขากลับมา!" กงซุนต้าหวงพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

"รับทราบ ท่าน"

คนข้างๆ วิ่งไปด้านหน้าและนำยาล้างไขกระดูกวิญญาณกลับมา

"คุณกงซุน คุณ...คุณทำอะไร? ทำไมคุณต้องแลกชีวิตของพวกเขากับยาล้างไขกระดูกวิญญาณด้วย?" บางคนจากตระกูลอื่นสงสัย จ้องกงซุนต้าหวงและถาม

"คนตระกูลเจียงคิดจะหนี ผมจะทนได้ยังไง?" กงซุนต้าหวงพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

"จะหนีหรอ? ทำไม? สู้ไม่ได้แล้วหนีไม่ได้หรอ?"

"ไม่ได้ ผมจะให้พวกคุณหนีไม่ได้!"

"อะไรนะ?"

คนที่ล้อมรอบหลินหยางอยู่อึ้ง

"ใครก็ตามที่คิดจะหนี คนนั้นต้องตาย พวกคุณมีเส้นทางเดียวเท่านั้น นั่นก็คือฆ่าหมอเทวดาหลิน ถ้าฆ่าเขาแล้วยานั้นก็จะเป็นของพวกคุณ นอกจากนี้ผมจะมอบใบสั่งยาให้กับพวกคุณด้วย" กงซุนต้าหวงพูด

"คุณใช้พวกเราเป็นเครื่องมือ!"

"ไอสารเลว! คุณตั้งใจให้พวกเรามาสู้กับหมอเทวดาหลิน จากนั้นก็ตักตวงผลประโยชน์!"

"คุณไม่ได้ตั้งงใจจะให้ยาล้างไขกระดูกวิญญาณนี้กับพวกเราเลย! เมื่อพวกเราต่อสู้กับหมอเทวดาหลินและได้รับบาดเจ็บแล้ว! คุณก็จะฆ่าพวกเราและนำยาล้างไขกระดูกวิญญาณเหล่านี้คืนไป!"

"ใช่ จุดจบเหมือนคนตระกูลเจียง!"

กงซุนต้าหวง คุณมันต่ำตม!"

ทุกคนตะโกนด้วยความโกรธ คราวนี้พวกเขาก็ตื่นขึ้นในที่สุด

อย่างไรก็ตามกงซุนต้าหวงไม่ได้ตื่นตระหนกและพูดอย่างใจเย็น: "ทุกคน พวกคุณเข้าใจผิดแล้ว ผมจะใช้พวกคุณทุกคนเป็นเครื่องมือได้อย่างไร? ผมแค่อยากจะช่วยพวกคุณเท่านั้นเอง"

"โกหก!"

"พวกเราจะไม่สู้กับหมอเทวดาหลินแล้ว!"

"นี่เหมือนการฆ่าตัวตายชัดๆ! ทุกคน พวกเราไปกันเถอะ!"

"ไป!"

ทุกคนตะโกนออกมา พาคนออกไปจากสระมังกรทมิฬ

คนพรรคโบราณทำให้พวกเขาออกไปโดยไม่คิดอะไร

"เอาของผมไปแล้วแต่จะไม่ทำอะไรเลยหรอ? พวกคุณคิดจะฉกฉวยโอกาสจากพรรคโบราณหรอ? ในเมื่อพวกคุณไม่ยุติธรรมเอง งั้นจะมาโทษพวกเราไม่ได้! ลงมือ!" กงซุนต้าหวงตะโกน

"รับทราบ!"

ยอดฝีมือพรรคโบราณพุ่งเข้าไป