บทที่ 1093 ตามไล่ล่า

ปรากฎว่าแขนของเขาถูกมังกรพิษกัดเข้า และบาดแผลก็เต็มไปด้วยเข็มเงิน เข็มเงินสามอันตรงเส้นเอ็นและจุดฝังเข็มของเขาโดยตรง ก๊าซพิษและพิษจำนวนมากเริ่มบุกเข้าสู่ร่างกายของเขา

ไม่ดีแล้ว!

หลินหยางส่งเสียงในใจ รีบหยิบดึงเข็มออก จัดการบาดแผลและป้องกันไม่ให้พิษเข้าสู่อวัยวะภายใน

แต่กงซุนต้าหวงไม่ได้ให้โอกาสเขาเลย ในทางกลับกันเขาปล่อยเข็มเงินจำนวนมากเข้ามาในมังกรพิษ

คำราม!

เมื่อมังกรพิษได้เข็มเงินมากขึ้น ร่างของมันก็ใหญ่ขึ้น

"หมอเทวดาหลิน?"

โชหมิ่งเร่งเข็มเงินเพื่อหยุดมังกรพิษทันที

แต่เข็มเงินของเธอเหมือนเติมน้ำมันในกองไฟและไม่ได้ช่วยอะไรเลย

"ทำไมถึงเป็นแบบนี้?" โชหมิ่งอึ้ง ไม่กล้าทำอะไรอีก

การต่อสู้ระดับนี้ ไม่ใช่เรื่องที่เธอจะเข้าไปยุ่งได้

"หมอเทวดาหลิน ให้ผมช่วยไหม!"

เมื่อปิงชงจุนฆ่าอาวุโสของพรรคโบราณได้จำนวนหนึ่งแล้ว เขาหันหน้ามาพูดอย่างเรียบเฉย

"ไม่ต้อง!"

หลินหยางกัดฟัน

"คุณอยากตายหรอ? คุณสู้กงซุนต้าหวงไม่ได้!" ปิงชางจุนตะโกน

"มันยังไม่จบ!"

"คุณไม่เห็นโลงศพไม่หลั่งน้ำตาจริงๆ หรอ ถ้าคุณอยากตาย ผมก็ไม่ห้าม!" ปิงชางจุนไม่พูดอีกต่อไป เขาไม่ได้มีความอดทนมาก

"ยังไม่จบหรอ?" กงซุนต้าหวงหัวเราะ หรี่ตามองหลินหยาง: "หมอเทวดาหลิน คุณอวดดีเกินไป คุณไม่รู้ความแตกต่างของตัวเองกับผมเลย! ผมยอมรับว่าคุณเป็นอัจฉริยะทางด้านศิลปะการต่อสู้ทางการแพทย์ที่โดดเด่นและมีทักษะทางการแพทย์ที่น่ามหัศจรรย์ แค่ว่า...ผมอยู่บนโลกนี้มาหลายปี เชี่ยวชาญศิลปะการต่อสู้ทางการแพทย์และศิลปะการต่อสู้มากมาย! ผมพยายามมาหลายสิบปี จะถูกรุ่นหลังอย่างคุณจัดการได้ยังไง? คุณต้องถูกผมฆ่า! นี่แหละถูกต้อง!"

เมื่อพูดจบกงซุนต้าหวงก็ตะโกนด้วยความโกรธ เขากระแทกฝ่ามือไปทางหลินหยาง

"ฝ่ามือทังกรพิษสวรรค์!"

ปัง!

ฝ่ามือของเขาปล่อยก๊าซพิษที่น่ากลัวออกมา ซึ่งขัดขวางเส้นทางหนีของหลินหยาง

ก๊าซพิษเป็นเหมือนกำแพงที่ข้ามไม่ได้

หลินหยางถูกต้อนจนมุม

มังกรพิษพุ่งเข้าใส่หลินหยาง

ในขณะนี้ มังกรพิษยาวหลายสิบเมตรนี้สามารถละลายหลินหยางได้อย่างสมบูรณ์!

วันนี้เขาต้องตาย

มุมปากของกงซุนต้าหวงยกขึ้น ดวงตาของเขาภูมิใจ

แต่ในขณะนี้ จู่ๆ หลินหยางก็ล้มเลิกการป้องกันทั้งหมด เขาใช้เข็มเงินแทงที่ไหล่ ขา และหว่างคิ้วของเขา จากนั้นจึงยืนห่างออกไปและรออย่างเงียบๆ

รอการมาถึงของมังกรพิษ

"อะไรกัน?"

กงซุนต้าหวงผงะ

หลินหยางทำอะไร?

ยอมตายหรอ?

รอความตายหรอ?

ไม่สนแล้ว

ตราบใดที่สามารถฆ่าหมอเทวดาหลินได้ อะไรก็คุ้มค่า

กงซุนต้าหวงคิด

แต่ในวินาทีต่อมา รูม่านตาของหลินหยางก็ระเบิดแสงสีแดง จากนั้นผมของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีขาว และรัศมีแปลกๆ ก็โผล่ออกมาจากร่างกายของเขา

มังกรพิษที่กำลังพุ่งเข้ามาถูกรัศมีดูดกลืนเข้าไปและลากเข้าไปในร่างของหลินหยาง

เมื่อเห็นฉากนี้ สมองของกงซุนต้าหวงก็ว่างเปล่าทันที

"นี่คือ...ร่างทมิฬลึกลับหรอ?"

เขาพึมพำเหมือนวิญญาณล่องลอยหายไป พูดเสียงสั่น: "เป็นไปได้ยังไง? เป็นไปได้ยังไง? คุณ...คุณมีร่างกายแบบนี้มาตลอดหรอ?"

"ใช่" หลินหยางพูดอย่างเฉยเมย ผมสีขาวยาวถึงเอว เหมือนเทพเจ้าจุติลงมา

"คุณไม่กลัวพิษของผมเลย ที่แท้คุณก็ใช้...ใช้ประโยชน์จากวิชาพิษของผมเพื่อเปิดร่างทมิฬลึกลับหรอ?"

กงซุนต้าหวงพึมพำ เหงื่อออก

เขาวางแผนที่จะฆ่าหลินหยาง แต่เขาไม่เคยคิดเลยว่าตัวเองจะอยู่ในแผนการของอีกฝ่าย