บทที่ 1106 ไล่ล่าอย่างเต็มกำลัง (๑)

ด้วยสถานะของกงซุนต้าหวง มาที่นี่จำเป็นต้องถ่อมตนด้วยหรือ? เขาเป็นใครมีหรือที่หยางเหม่ยจะไม่รู้เรื่องนี้? แม้ที่นี่จะเป็นต่างถิ่นเมืองนอน ด้วยอิทธิพลของกงซุนต้าหวง ยังคงไม่มีใครกล้าล่วงเกินเขาอยู่ดี

"เรื่องพวกนี้คุณไม่ต้องถาม ผมต้องการให้คุณจัดสถานที่ให้ผม ผมต้องหลบภัยชั่วคราว!"

"หลบภัย?" หยางเหม่ยสะดุ้งตกใจ รีบพูด "คุณกงซุน ใคร…ใครกล้าเป็นศัตรูกับคุณ?"

สามารถบีบคั้นจนกงซุนต้าหวงต้องมาหลบภัยที่นี่…อีกฝ่ายเป็นใคร?

หรือว่าเป็นพรรคหยิน? หรือเป็นคนพวกนั้น…

"หมอเทวดาหลิน" กงซุนต้าหวงสูดหายใจเข้าลึกๆแล้วพูด

"หมอ…หมอเทวดาหลิน?" หยางเหม่ยรู้สึกอึ้ง บนใบหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

"ผมคิดว่าคุณน่าจะเคยได้ยินเรื่องของเขา"

"เคยได้ยิน ต้องเคยได้ยินอยู่แล้ว ชื่อเสียงของหมอเทวดาหลินเป็นที่เลื่องลือไปทั่วโลก โดยเฉพาะเรื่องการถ่ายทอดสดรักษาเจ้าหญิงของประเทศอังกฤษ สมาคมการแพทย์แห่งสหรัฐอเมริกาต้องขายหน้าเพราะเรื่องนี้ มีหรือที่ฉันจะไม่รู้จักเขา?"

"งั้นก็แสดงว่าทางสหรัฐอเมริกา น่าจะค่อนข้างต่อต้านหมอเทวดาหลินเลยใช่หรือเปล่า?"

"เรื่องนี้…ต่อต้านก็ต่อต้านอยู่หรอก แต่ไม่ใช่ทุกคนที่สามารถต่อต้านเขา หมอเทวดาหลินมาสร้างรากฐานไว้ที่นี่เหมือนกัน คลินิกแพทย์แผนจีนในพอร์ตแลนด์ก็เป็นหนึ่งในทรัพย์สินของหยางหัว"

"งั้นแสดงว่าที่นี่ก็มีหูตาของหมอเทวดาหลิน?" ลมหายใจของกงซุนต้าหวงหยุดชะงัก รีบถาม

"คุณกงซุนวางใจได้ แถวนี้เป็นถิ่นของฉัน คนของหมอเทวดาหลินไม่มายุ่งกับทางนี้! ฉันจะรีบจัดสถานที่ให้คุณเดี๋ยวนี้ รับรองว่าหมอเทวดาหลินหาคุณไม่เจอแน่นอน!" หยางเหม่ยรีบพูด

กงซุนต้าหวงถอนหายใจ พยักหน้าเล็กน้อย "การปิดล้อมฆ่าหมอเทวดาหลินครั้งนี้ ผมประมาทมากเกินไป สุดท้ายเป็นฝ่ายที่เสียเปรียบ ให้เวลาผมได้ผ่อนคลายสักพัก หลังจากอาการบาดเจ็บของผมหายดี ผมจะต้องทำให้หมอเทวดาหลินได้ชดใช้ในสิ่งที่เขาทำ! ผมจะทำให้เขาตายอย่างไร้ที่ฝัง!"

พูดถึงตรงนี้ บนใบหน้าของกงซุนต้าหวงเต็มไปด้วยความเกลียดชัง ทุบกำปั้นลงบนโต๊ะ

ปัง!

โต๊ะแตกละเอียดทันที

ผู้คนที่อยู่ภายในร้านสะดุ้งตกใจ

"โอ้มายก๊อด เกิดอะไรขึ้น?"

"ว๊าย! มีคนยิงปืนเหรอ?"

มีเสียงอุทานด้วยความหวาดกลัวดังขึ้นไม่หยุด พนักงานภายในร้านกลัวจนหัวหด บางคนถึงขั้นโทรแจ้งตำรวจโดยตรง

"คุณกงซุน พวกเราไปกันเถอะ" หยางเหม่ยกวาดสายตามองโดยรอบแล้วพูด

"คุณตั้งใจจะจัดให้ผมไปอยู่ที่ไหน?"

"ฉันมีบ่อนคาสิโนท้องถิ่นที่ใหญ่ที่สุดในถนนสายใต้ ที่นั่นผู้คนมากหน้าหลายตา มีคนต่างชาติไม่น้อย ถ้าหากคุณไปพักอยู่ที่นั่น ไม่มีทางดึงดูดความสนใจของผู้คนแน่นอน"

"ดี! คุณรีบไปจัดการเถอะ ตอนนี้ผมอยากกินข้าวให้อิ่มท้อง คุณนอนเป็นเพื่อนผมสักคืน ผมต้องผ่อนคลายสักหน่อย!" กงซุนต้าหวงถอนหายใจ สายตากวาดมองเรือนร่างของหยางเหม่ยซี

หยางเหม่ยซีรู้สึกอึ้ง หลังจากนั้นรีบเค้นรอยยิ้มออกมาแล้วพูด "คุณกงซุน ฉันจะจัดผู้หญิงให้คุณสองคน คุณเห็นว่ายังไง…"

"ทำไม? คุณไม่ยินดี?" กงซุนต้าหวงขมวดคิ้ว

"ไม่ใช่…คือว่า…คุณกงซุน ฉัน…ฉันมีแฟนแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น…พวกเรากำลังจะแต่งงานกัน…" หยางเหม่ยลังเลสักพัก พูดด้วยความระมัดระวัง

"หืม?" กงซุนต้าหวงหัวเราะ "ได้ งั้นขอแสดงความยินดีด้วย เอาแบบนี้ก็แล้วกัน คุณพาผมไปพบแฟนของคุณก่อน หลังจากนั้นจัดสาวสวยให้ผมสักสองคน!"

"ได้! คุณกงซุน เชิญทางนี้!"

หยางเหม่ยรู้สึกอึดอัดมาก เธอกังวลว่าแฟนของเธอจะไม่สบายใจเพราะกงซุนต้าหวง

เพราะหยางเหม่ยได้รับการสนับสนุนจากกงซุนต้าหวง

ไม่มีการสนับสนุนของกงซุนต้าหวง หยางเหม่ยก็ไม่มีวันนี้

และในสายตาของกงซุนต้าหวง หยางเหม่ยเป็นเพียงเครื่องมือของเขา เป็นของเล่นในอดีตของเขา

เมื่อก่อนหยางเหม่ยไม่มีทางเลือก สิ่งเดียวที่ทำได้คืออดทน ตอนนี้เธอสามารถทำทุกอย่างที่กงซุนต้าหวงสั่งได้อย่างสมบูรณ์ ทำกำไรให้กงซุนต้าหวงไม่รู้ว่าปีละเท่าไหร่ เธอรู้สึกว่าได้ชดใช้ในสิ่งที่ติดค้างกงซุนต้าหวงแล้ว

เธอหวังว่าตนเองจะมีอนาคต หวังว่าต่อไปจะได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับครอบครัวของตนเอง

เธอไม่อยากเป็นของเล่นของกงซุนต้าหวงอีกต่อไป

เพราะเหตุนี้ ครั้งนี้เธอจึงเลือกที่จะปฏิเสธ

เดิมทีคิดว่ากงซุนต้าหวงต้องระเบิดอารมณ์ออกมา แต่คิดไม่ถึงว่าเขาเพียงแค่ยิ้มเล็กน้อย

"คุณกงซุน คุณไม่โกรธเหรอ?" ระหว่างทาง หยางเหม่ยถามด้วยความระมัดระวัง

"มีอะไรต้องโกรธ? ผมเป็นผู้ชาย คุณเป็นผู้หญิง เป็นผู้หญิงที่สวยมาก ผู้ชายชอบผู้หญิงเป็นเรื่องปกติของธรรมชาติ ผมไม่เคยคิดว่าคุณต้องเป็นของผมเท่านั้น ในเมื่อตอนนี้คุณเจอรักแท้ ผมย่อมต้องปล่อยมือ! เรื่องนี้ผมค่อนข้างยินดีกับคุณ"

หยางเหม่ยรู้สึกดีใจ เริ่มมีน้ำตานองเบ้า "คุณกงซุน ขอบคุณ"

ไม่นาน คนทั้งสองมาถึงสถานที่พักผ่อนอันหรูหราแห่งหนึ่ง

หยางเหม่ยพาเขาไปห้องส่วนตัวบนชั้นสอง