บทที่ 1112 คุณมีแค่คนเดียว

เสียงที่แปลกประหลาดดังขึ้น

กงซุนต้าหวงรู้สึกเพียงดวงตาของตนเองพล่ามัว หลังจากนั้นพบว่าตรงหน้าของตนเองมีศพไร้หัวปรากฏขึ้น

ดูเหมือน…นั่นจะเป็นศพของตนเอง!

ส่วนศีรษะของตนเอง อยู่ในมือของหลินหยาง!

กงซุนต้าหวงอ้าปาก ยังอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่ดวงตามืดดับลงอย่างรวดเร็ว ตายอย่างสมบูรณ์แล้ว

หลินหยางโยนศีรษะของกงซูนต้าหวงลงพื้น หันหลังเดินไปทางหยางเหม่ยที่กำลังหมดสติ หลังจากนั้นเริ่มลงมือฝังเข็ม

"อ๊าก…"

หยางเหม่ยลุกขึ้นอย่างไร้เรี่ยวแรง

"คุณหลิน จบแล้วเหรอ?"

"ใช่" หลินหยางพยักหน้า

หยางเหม่ยหันไปมองด้านข้าง ถึงกับสะดุ้งตกใจจนตัวสั่น

"ผมต้องการให้คุณช่วยอะไรผมหน่อย" หลินหยางพูด

"คุณหลิน คุณสั่งมาได้เลย ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป หยางเหม่ย…หยางเหม่ยฟังคุณทุกอย่าง" หยางเหม่ยพูดเสียงสั่น

"ผมต้องการให้คุณใช้ชื่อของกงซูนต้าหวง รวบรวมสมาชิกอาวุโสของพรรคโบราณมาที่นี่! เข้าใจหรือยัง?" หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม

หยางเหม่ยรู้สึกอึ้ง เข้าใจความหมายของหลินหยางทันที

เธอรีบพยักหน้า "วางใจได้หมอเทวดาหลิน เรื่องนี้ปล่อยให้ฉันจัดการเอง"

หยางเหม่ยสั่งให้คนมาจัดการทำความสะอาดห้องใต้ดิน

ส่วนศพของกงซุนต้าหวงถูกเธอสั่งให้คนนำไปสับเลี้ยงสุนัข

หลินหยางพักผ่อนอยู่ในสถานบันเทิง

วันรุ่งเช้า หยางเหม่ยโทรศัพท์มา

"คุณหลิน ปล่อยเขาออกไปแล้ว พวกเขากำลังเดินทางมาที่นี่ ฉันคิดว่าเที่ยวบินที่พวกเขานั่งน่าจะลงจอดพอร์ตแลนด์ในคืนนี้!"

"พาพวกเขาไปห้องประชุมชั้นบนสุด!" หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

"ได้ค่ะ คุณหลิน"

หยางเหม่ยพยักหน้า

ช่วงค่ำ เธอพาคนไปที่สนามบินด้วยตนเอง

คนที่มาในวันนี้ล้วนแต่เป็นยอดฝีมือระดับสูงทั้งหมดของพรรคโบราณ

คนพวกนี้จงรักภักดีต่อพรรคโบราณ และจงรักภักดีต่อกงซุนต้าหวง

ข่าวกงซุนต้าหวงถูกหลินหยางไล่ล่าจนหนีไปต่างประเทศได้แพร่กระจายออกไปแล้ว ปัจจุบันคนของพรรคโบราณยังไม่รู้ว่าเขาอยู่ที่ไหน เพราะเหตุนี้ ทันทีที่ได้ข่าวจากหยางเหม่ย คนพวกนี้รีบเดินทางมาสนับสนุนทันที

เพื่อความปลอดภัยในการรับมือหลินหยาง พรรคโบราณได้เชิญอาวุโสสูงสุดเพียงคนเดียวมาด้วย

อาวุโสสูงสุดคนนี้ชื่อเฉาซงหยาง รับใช้พรรคโบราณมาเกือบนับร้อยปี ผ่านผู้นำสูงสุดมาแล้วสามรุ่น เล่ากันว่าปัจจุบันเขามีอายุหนึ่งร้อยยี่สิบปีแล้ว! ความแข็งแกร่งยากที่จะหยั่งถึง แม้กระทั่งกงซูนต้าหวงพบเขาก็ต้องคำนับอย่างมีมารยาท

นอกสนามบิน

เฉาซงหยางในชุดเพ้าสีขาวหนวดเครายาว สีหน้าเปล่งปลั่ง เดินนำคนของพรรคโบราณออก

ผู้คนที่อยู่โดยรอบอดไม่ได้ที่จะหันไปมอง

ต้องยอมรับว่ากลิ่นอายของฉงซงหยางค่อนข้างมีเอกลักษณ์ ราวกับเป็นซียนสวรรค์

"หยางเหม่ยคำนับอาวุโสสูงสุด คำนับทุกท่าน!" หยางเหม่ยรีบก้าวออกมาต้อนรับด้วยความเคารพ

"คุณกงซูนล่ะ?" เฉาซงหยางถามด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม

"กำลังรอทุกท่านอยู่ในสาขา"

"รีบพาพวกเราไปเดี๋ยวนี้!"

"ได้ เชิญทางนี้!"

วันนี้สถานบันเทิงหยุดให้บริการ

ผู้คนที่เดินผ่านไปมารู้สึกสงสัยมาก

สถานบันเทิงแห่งนี้เปิดมาจนถึงปัจจุบันเป็นเวลาสิบปี หนึ่งปีสามร้อยหกสิบห้าวันไม่เคยหยุดให้บริการ ล้วนแต่มีผู้คนมาใช้บริการอย่างล้นหลาทุกวัน

หยุดให้บริการอย่างกะทันหัน เกิดเรื่องอะไรขึ้นเหรอ?

มีผู้คนมากมายครุ่นคิด

แต่กลับไม่รู้ว่ามีแขกคนสำคัญมา

บนโถงทางเดินชั้นบนสุดของสถานบันเทิง

อาวุโสสูงสุดเฉาซงหยางเดินเข้าไปในห้องประชุม

แควก!

ประตูถูกเปิด

ผู้ชายในชุดสูทคนหนึ่งกำลังนั่งหันหลังให้ทุกคน

"หืม?"

เฉาซงหยางขมวดคิ้ว

พวกเขาจำได้ นี่ไม่ใช่แผ่นหลังของกงซุนต้าหวง

"คุณกงซุนอยู่ไหน?" เฉาซงหยางถามทันที