บทที่ 1129 ทำทุกอย่างเพื่อค้นหาความจริง

"หลานเขยของผมเคยอ่านตำราการแพทย์มาหลายเล่ม เขาค่อนข้างสนใจเกี่ยวกับเรื่องพวกนี้ แต่ถ้าจะบอกว่าเขาเป็นผู้เชี่ยวชาญ…" ซูไท่ไม่ได้พูดต่อ

"ไม่เป็นไร ไม่เป็นไร ให้เขาตรวจดูก่อนก็แล้วกัน อันที่จริง…พวกเราก็ทำอะไรไม่ได้แล้ว" หมอหลี่คนนั้นพูด

"ทำอะไรไม่ได้แล้ว?" ซูไท่ร้อนใจแล้ว รีบพูด "คุณหมอ งั้นลูกสาวของผม…"

"อันที่จริง…ลูกสาวของคุณเสียชีวิตตั้งนานแล้ว พวกเราแค่ทำไปตามขั้นตอนเท่านั้น!" หมอหลี่ถอนหายใจแล้วพูด

ซูไท่เซถอยหลังอย่างอ่อนแรง ร่างกายเริ่มยืนไม่นิ่ง

ถึงแม้พอจะคาดเดาได้อยู่แล้ว แต่กลับไม่สามารถยอมรับความจริง…

"ลูกแม่!"

หัวใจของหลิวหม่านซานพังทลายทันที เธอกรีดร้อง หลังจากนั้นวิ่งเข้าไปทางห้องน้ำ

คนที่อยู่ด้านข้างรีบดึงตัวของเธอ

"พวกเราลองตรวจสอบดูแล้ว สถานที่เกิดเหตุยังไม่สามารถปัดความเป็นไปได้เกี่ยวกับการฆาตกรรม คุณซูไท่ รบกวนพวกคุณช่วยไปให้ปากคำกับพวกเราด้วย หลังจากนั้น…จัดการเรื่องของคุณซูหยูเถอะ" ตำรวจคนหนึ่งถอนหายใจแล้วพูด

"ได้…ได้!" ซูไท่จุดบุหรี่ม้วนใหม่ขึ้น มือที่กำลังถือบุหรี่สั่นไม่หยุด

และในตอนนั้นเอง หลินหยางลุกขึ้นยืน

"พวกคุณเป็นคนจากโรงพยาบาลไหน?" หลินหยางหันไปถามด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง

"โรงพยาบาลเขต"

"รีบส่งตัวคุณซูหยูไปที่สถาบันการแพทย์พรรคซวนอีด่วน" หลินหยางพูดด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์

"คุณครับ คุณซูหยูเธอ…ตายแล้ว…"

"ส่งไปเถอะ"

หลินหยางกำหมัดกัดฟันแน่นแล้วพูด

"หลินหยาง เลิกก่อความวุ่นวายได้แล้ว" ซูไท่ทนไม่ไหว

"หุบปาก!"

หลินหยางแทบตะคอก

ซูไท่สะดุ้งตกใจ

เขาไม่เคยเห็นหลินหยางโกรธแบบนี้มาก่อน!

ยิ่งไปกว่านั้น…ดวงตาของหลินหยางกลายเป็นสีแดงแล้ว

ซูไท่ทั้งตกใจและตกตะลึง

แต่สถานที่เกิดเหตุไม่ใช่หลินหยางเป็นคนตัดสินใจ ทุกคนย่อมไม่เห็นด้วย

โชคดีที่คังเจียห่าวมาได้ทันเวลา ใช้เส้นสายสามารถพาร่างของซูหยูไปที่สถาบันการแพทย์พรรคซวนอี

"เตรียมโรงเย็น แช่แข็งให้เร็วที่สุด!"

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง

"ได้ครับอาจารย์"

ฉินไป่ซงที่เพิ่งได้ข่าวรีบพยักหน้า

หลังจากนั้น ภายใต้การสังเกตการของหลินหยาง ร่างกายของซูหยูถูกปกคลุมด้วยน้ำแข็งทีละชั้น หลับไหลอยู่ในโลงเย็น…

คนของหยางหัวที่อยู่โดยรอบไม่กล้าพูดอะไร

หลินหยางก็ไม่ได้พูดอะไรเช่นกัน

ไม่มีใครสามารถจินตนาการได้ว่าภายในจิตใจของหลินหยางตอนนี้มีความเกลียดชังและเจ็บปวดมากแค่ไหน

"ใช้ทุกอย่างตรวจสอบให้ได้ว่าทำไมเสี่ยวหยูถึงต้องฆ่าตัวตาย! ใครเป็นคนบีบคั้นเธอ! เข้าใจหรือยัง?" หลินหยางพูดด้วยสีหน้าที่ไร้อารมณ์

"ครับ ประธานหลิน"

ทุกคนพยักหน้า

"ใช้เส้นสายทั้งหมดที่มี ถึงความจริงถูกฝังอยู่ใต้ดินลึกสามเมตรก็ต้องขุดออกมาให้ได้!"

หลินหยางคำรามเสียงเบา

"หลินหยาง! หลินหยาง! คุณอยู่ไหน? รีบไสหัวออกมาเดี๋ยวนี้!"

หน้าประตูใหญ่สถาบันการแพทย์พรรคซวนอีมีรถแท็กซี่คันหนึ่งขับมาจอด ซูไท่และหลิวหม่านซานวิ่งเข้าไปด้านในด้วยความโมโห ซูไท่คำรามพูดเสียงดัง

หลินหยางเดินออกมาจากห้องแช่แข็ง

ซูไท่ก้าวเข้ามากระชากคอเสื้อของหลินหยาง คำรามด้วยความโกรธ "ลูกสาวของผมอยู่ไหน!"

"เธอตายแล้ว!"

หลินหยางไม่ได้ดิ้นรน แม้กระทั่งสีหน้าของเขาก็ไม่ได้เปลี่ยนไปมากเท่าไหร่

ถ้าหากซูไท่ลงมือ หลินหยางต้องรับหมัดนี้เอาไว้แน่นอน

"เธอไม่ตาย! เธอยังไม่ตาย!" ซูไท่ไม่สามารถยอมรับความจริง รีบคำรามเสียงดัง

"เธอสูญเสียเลือดมากเกินไปจนเสียชีวิต และเป็นเพราะเสียเวลานานเกินไป จึงส่งผลให้สมองตาย หัวใจเริ่มหดตัว คิดจะช่วยเธอให้ฟื้นขึ้นมา นอกเสียจากเทพเทวดาจะลงมือด้วยตัวเองเท่านั้น!"

"ยอมรับความจริงเถอะคุณลุง!"