บทที่ 1158 ผมจะทำให้ตระกูลหลินไม่ได้อยู่อย่างสงบ!

มีคนจํานวนหนึ่งรีบก้าวออกไปคุกเข่าลงต่อหน้าหญิงชรา พูดทั้งน้ำตา

"ท่านบรรพบุรุษ คุณจะทิ้งหัวหน้าตระกูลจริงเหรอ?"

"ความผิดของหัวหน้าตระกูลไม่ถึงตาย!"

"ท่านบรรพบุรุษ ช่วยหัวหน้าตระกูลด้วยเถอะ!"

ทุกคนพูดอ้อนวอนด้วยความเจ็บปวด

พวกเขาไม่คิดว่าหลินหยางจะปราณี อย่างไรก็ตาม อาวุโสสิบก็คุกเข่าลงต่อหน้าหลินหยางเช่นกัน แต่สิ่งที่แลกมากลับเป็นความตาย

เฮยหยู่เทียนกไหมัดแน่น ภายในใจเต็มไปด้วยความโกรธและไม่พอใจ

แต่เขาไม่มีทางเลือกอื่น

เขาเชื่อว่าบรรพบุรุษของตระกูลต้องมีวิธีรับมือแน่นอน

ถ้าหากเป็นศัตรูกับประธานหลินต่อ มีแต่จะนำหายนะมาสู่ตระกูลเฮย

"หลบไปให้หมด!"

เฮยหยู่เทียนคำราม

ทุกคนตกตะลึง หันไปมองเขาพร้อมกัน

"ฟังคำสั่งของท่านบรรพบุรุษ! ให้คุณหลินเป็นคนตัดสินชีวิตของผม เขาจะฆ่าจะแกงพวกคุณไม่ต้องยุ่ง!"

เฮยหยู่เทียนเงยหน้าขึ้นจ้องหลินหยาง กัดฟันพูด "ประธานหลิน ลงมือเถอะ!"

ทุกคนที่อยู่ภายในห้องโถงเงียบ

สายตาคู่นับไม่ถ้วนหันไปมองทางหลินหยาง

วินาทีนี้ แม้แต่หยุนซิงและเฉาซงหยางก็สัมผัสได้ถึงบรรยากาศที่แปลกประหลาด

บางทีพวกเขาสองคนอาจจะคิดไม่ถึงว่าเรื่องมันจะกลับตาลปัตรแบบนี้

หลินหยางยืนมองเฮยหยู่เทียนตรงหน้าโดยไม่พูดอะไร

และไม่ได้ทำอะไร

หลังจากนั้นประมาณสิบวินาที จึงเอ่ยปากพูด

แต่กลับต้องทำให้ทุกคนตกใจ

"ถ้าหากผมบอกว่าผมต้องการฆ่าคนของตระกูลเฮยทุกคน พวกคุณจะตอบตกลงหรือเปล่า?" หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

ทันใดนั้น ทุกคนถึงกับตกตะลึงจนอ้าปากค้าง!

เฮยหยู่เทียนเงยหน้าขึ้นมองหลินหยางด้วยความตกตะลึง รู้สึกมึนงงเช่นกัน

"เกินไปแล้ว!"

"คุณ…คุณคิดว่าคนของตระกูลเฮยไร้ความสามารถเหรอ?"

"พวกเรายอมตายแต่ไม่ยอมเสียเกียรติ!"

"ถึงพวกเราต้องตาย ก็ต้องตายในสนามรบ!"

คนของตระกูลเฮยโกรธมาก แต่ละคนคำรามไม่หยุดปาก

แต่ในตอนนั้นเอง มีเสียงตะคอกที่ชราภาพขัดจังหวะคำพูดของทุกคน

เป็นเสียงของบรรพบุรุษตระกูลเฮย!

เห็นเพียงเธอหรี่ตาลงจ้องหลินหยาง พูดอย่างไม่ลังเล

"ถ้าหากต้องทำแบบนี้ถึงสามารถทำให้คุณหายคับข้องใจ! ตระกูลเฮย…ยินดียอมรับชะตากรรม!"

คนของตระกูลเฮยตกตะลึง

"ท่านบรรพบุรุษ…จริงเหรอ…จะทำแบบนี้จริงเหรอ?" เฮยหยู่เทียนไม่เข้าใจ

เขาหวังว่าบรรพบุรุษของตนเองจะยืดอกเชิดหน้าปฏิเสธคำพูดของหมอเทวดาหลินอย่างชอบธรรม หลังจากนั้นเริ่มเปิดฉากการต่อสู้ แต่…เธอไม่ได้ทำแบบนั้น!

หรือว่า…ตระกูลเฮยไม่มีสายเลือดแบบนั้น?

เฮยหยู่เทียนแอบกำหมัดแน่น ไม่ได้พูดอะไร

"ในเมื่อผู้อาวุโสพูดแบบนี้ งั้นได้ ผมจะให้โอกาสคุณ ผมอยากให้คุณฆ่าเฮยหยู่เทียน หลังจากนั้นฆ่าตัวตาย! ผมคิดว่าคงไม่ใช่เรื่องยากหรอกมั้ง?" หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

"ให้ฉันฆ่าหยู่เทียน?" บรรพบุรุษตระกูลเฮยขมวดคิ้ว เริ่มเกิดความรู้สึกลังเล

เห็นได้ชัดว่าเธอทำไม่ได้

ถึงแม้เฮยหยู่เทียนทำให้เธอผิดหวัง แต่อย่างไรก็เป็นลูกหลานของเธอ จะให้เธอลงมือฆ่าลูกหลานของตนเองได้อย่างไร?

แต่เฮยหยู่เทียนก็ถือว่าเป็นลูกผู้ชายใช้ได้ เขาคำราม "ประธานหลิน คุณต้องการให้ผมตาย ผมลงมือเองก็สิ้นเรื่อง แต่ทำไมต้องทำให้บรรพบุรุษของผมลำบากใจ? คุณต้องการเอาชีวิตของผม? ผมจะให้คุณเดี๋ยวนี้!"

พูดจบ เฮยหยู่เทียนส่งเสียงคำราม ยกฝ่ามือขึ้นซัดใส่หน้าอกของตนเองโดยตรง

ลงมืออย่างดุดันและไม่มีความลังเล!

เขาเตรียมใจพร้อมที่จะตาย!

ลมหายใจของทุกคนสั่นสะท้าน

และ

ไม่มีใครสามารถห้ามทัน

แม้กระทั้งบรรพบุรุษของตระกูลเฮย