บทที่ 1196 ประกาศศึก

ต่อจากนี้หลายวัน หลินลั่วหนานใช้ชีวิตอยู่ในห้องทำงานของหลินหยาง

หลินหยางปฏิบัติต่อเธอเหมือนเป็นอากาศธาตุ แต่เพื่อเป็นการปกปิดร่องรอยของเธอ จะได้หลีกเลี่ยงไม่ให้มีข่าวเกี่ยวกับหลินลั่วหนานอยู่ในหยางหัวรั่วไหลออกไป

หลินลั่วหนานก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี เธอทำตัวดีและไม่ดีส่งเสียงรบกวน

จนกระทั่งถึงวันที่สี่ ในที่สุดหลินลั่วหนานก็อดไม่ได้ที่จะพูด

"อาจารย์เดินทางไปสำนักหงเหยียนตั้งหลายวันแล้ว ทำไมจนกระทั่งถึงตอนนี้ยังไม่โทรศัพท์มาแม้แต่สายเดียว?"

"ใช่"

หลินหยางเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสาร ขมวดคิ้วพูด "ถ้าเป็นเพียงการเจรจา ไม่จำเป็นต้องอยู่นานขนาดนี้?"

"หรือว่า…เกิดอะไรขึ้นกับอาจารย์?" หลินลั่วหนานสะดุ้ง พูดเสียงสั่น

หลินหยางไม่ได้พูดอะไร แต่ภายในใจกลับมีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีผุดขึ้น

ทว่าในตอนนั้นเอง เสียงเคาะประตูของหม่าไห่ดังขึ้นจากด้านนอก

"เข้ามา!"

หลินหยางตะโกนเสียงดัง

หม่าไห่เดินเข้ามาในห้องทำงาน โค้งคำนับเล็กน้อยแล้วพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม "ประธานหลิน ทางด้านสำนักหงเหยียน…ส่งข่าวมาแล้ว!"

"ข่าวอะไร? รีบเอามาให้ผมดูเดี๋ยวนี้!" หลินหยางพูด

หม่าไห่ไม่ได้พูดอะไร เขาเงียบไปสักพักแล้วบอกมา

กลับเห็นมีคนเดินถือกล่องสี่เหลี่ยมเข้ามาวางลงบนโต๊ะ

หลินหยางสามารถได้กลิ่นคาวเลือดจากในกล่องอย่างชัดเจน

เขารีบเปิดดูทันที ทันใดนั้นต้องตกตะลึง

ภายในกล่อง…เป็นศีรษะของเฟิงชิงหยู!

ภายในห้องทำงานเงียบสนิท

หลินหยางมองศีรษะที่อยู่ในกล่องเงียบๆ สีหน้าแข็งทื่อ

หม่าไห่เบือนหน้าหนี สีหน้าก็ไม่ค่อยสู้ดีเท่าไหร่

"เกิดอะไรขึ้น?"

หลินหยางสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พูดด้วยน้ำเสียงที่แหบแห้ง

"หลังจากที่เกิดเรื่องในลานจอดรถ คนของสำนักหงเหยียนในเจียงเฉินเพิ่มมากขึ้น ก่อนหน้านี้ตอนอยู่มณฑลกวงหลิว ประธานหลินคุณเกิดความขัดแย้งขึ้นกับสำนักหงเหยียน หลังจากที่ผู้อาวุโสเฟิงชิงหยูรู้ว่าคนของสำนักหงเหยียนต้องมาเอาชีวิตคุณแน่ เพราะแบบนี้เขาจึงคิดจะจัดการเรื่องนี้แทนคุณ! เจรจากับสำนักหงเหยียน! เขาไม่อยากให้คุณโดนคนของสำนักหงเหยียนทำร้าย แต่คาดคิดไม่ถึง…สำนักหงเหยียนปิดล้อมผู้อาวุโส ตัดหัวของเขาลงมา…" หม่าไห่พูดเสียงเบา ในน้ำเสียงเต็มไปด้วยอารมณ์ของความเสียดาย

นี่เป็นการประกาศให้ทุกคนรู้!

สำนักหงเหยียนใช้ศีรษะของเฟิงชิงหยูมาบอกหลินหยาง ชีวิตของเขา สำนักหงเหยียนต้องการเมื่อไหร่ก็ได้

"ดูเหมือนระหว่างผมกับสำนักหงเหยียน คงมีแค่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเท่านั้นที่สามารถอยู่รอด!" หลินหยางปิดกล่อง พูดเสียงเบา "ตอนนี้ศพของผู้อาวุโสอยู่ที่ไหน?"

"น่าจะยังอยู่สำนักหงเหยียน"

"ดี งั้นแจ้งให้สำนักหงเหยียนทราบในนามของหยางหัว หลังจากนี้สามวัน ผมจะไปตามหาศพของผู้อาวุโสด้วยตัวเอง ในขณะเดียวกัน ผมจะทำให้เรื่องนี้มีบทสรุปด้วย" หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

"ไม่ได้เด็ดขาด! ประธานหลิน! คุณจะวู่วามแบบนี้ไม่ได้!" หม่าไห่พูดด้วยความร้อนใจ

"ทำไม?"

"ประธานหลิน ตอนที่คุณไม่อยู่ ผมเคยคุยกับผู้อาวุโสเรื่องเกี่ยวกับสำนักหงเหยียนไม่น้อย! สำนักหงเหยียนไม่ได้ง่ายเหมือนอย่างที่คุณคิด! ถ้าหากคุณเดินทางไปคนเดียว จะต้องพบเจอกับเรื่องที่ไม่คาดคิดแน่นอน!" หม่าไห่พูดด้วยความเป็นห่วง

"เขาบอกอะไรคุณ?" หลินหยางถามด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม

"วิธีการของสำนักหงเหยียน!" หม่าไห่พูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม "ผู้อาวุโสเฟิงชิงหยูบอกว่าถึงแม้เขาไม่เคยเผชิญหน้ากับยอดฝีมือของสำนักหงเหยียนโดยตรง! แต่หลายปีมานี้เคยได้ยินเรื่องราวเกี่ยวกับสำนักหงเหยียนไม่น้อย วิธีการของสำนักหงเหยียนสลับซับซ้อน พวกเขามีวิธีฆ่าศัตรูเป็นพันวิธี มีความสามารถเอาชีวิตศัตรูจากกองกำลังนับหมื่น ยิ่งไปกว่านั้นยังสามารถสังหารศัตรูโดยไม่ให้ซุ่มไม่ให้เสียง! นำสำนักหงเหยียนมาเทียบกับหมู่บ้านราชาสมุนไพรที่วิจัยเกี่ยวกับเรื่องของยาพิษไม่ได้ สิ่งที่พวกเขาศึกษาคือทักษะการฆ่าคน! สิ่งที่ทำให้ผู้คนรู้สึกทึ่งมากที่สุดน่าจะเป็นทักษะกลไก"

"ทักษะกลไก?"

หลินหยางขมวดคิ้ว พยักหน้าเล็กน้อย "ผมดูแล้ว ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่ในลานจอดรถ ร่างกายของผู้ชายคนนั้นก็เป็นแบบนั้น เขาไม่เพียงแค่อาศัยยาสมุนไพรและร่างกายทำการดัดแปลง และยังรวมไปถึงทักษะกลไกวิทยา…"

"ถูกต้อง ประธานหลิน ดังนั้นไม่ว่ายังไง คุณไม่ควรใช้อารมณ์กับเรื่องนี้เด็ดขาด!" หม่าไห่รีบพูดเกลี้ยกล่อม