บทที่ 1288 รุก?

“หมอเทวดาหลิน ต้องสู้เขานะ!” หนานฉินพูดอย่างยิ้มแย้ม

“เหอะ คนอ่อนแออย่างเขา คิดว่าเข้าไปแล้วคงอยู่ได้ไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำ! ไม่แน่อาจจะตายอยู่ด้านในก็เป็นได้!” โจแอลพูดด้วยน้ำเสียงที่ดูถูก

“คุณโจแอล คุณอาจจะไม่รู้จักหมอเทวดาหลินดี หมอเทวดาหลินไม่ได้อ่อนแออย่างที่คุณคิด!” โขงซื่อเทียนพูด

“คนแบบนี้ ถ้าหากผมต้องการ เขาไม่มีทางได้อยู่ดูพระอาทิตย์ของวันพรุ่งนี้แน่นอน!” โจแอลพูดอย่างไม่สบอารมณ์

หลินหยางขี้เกียจถือสากลแบบนี้ เขาเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าประตูกระดานโลหิตมาร

โครม…

ประตูเปิดออกอย่างเชื่องช้า

หลินหยางเดินเข้าไปด้านใน หลังจากนั้นประตูปิดลงอย่างเชื่องช้า

ที่นี่ก็คือกระดานโลหิตมารเหรอ?

หลินหยางกวาดสายตามองโดยรอบ

ภายในค่อนข้างสลัว

พื้นที่ว่างเปล่าและกว้าง

ไกลออกไปมีรูปปั้นแกะสลักหมากรุกจีนขนาดใหญ่ตั้งอยู่ตรงนั้น

หมากทุกตัวมีความสูงราวห้าเมตร ท่าทางเหมือนกับมีชีวิต

บางตัวเป็นรูปร่างของแม่ทัพ บางตัวเป็นรูปร่างของทหาร และบางตัวเป็นรูปร่างของรถม้า

แต่มีเพียงครึ่งหนึ่ง!

ส่วนด้านของหลินหยาง

มีเพียงเขาที่ยืนอยู่ตัวคนเดียว

ด้านหน้าของรูปปั้นแกะสลัก เป็นแท่นสูงขนาดใหญ่ บนแท่นสูงมีกล่องที่ประณีตสวยงามวางอยู่หนึ่งใบ กล่องเป็นสีแดงทั้งใบ ด้านบนมีเพชรฝังอยู่หลายเม็ด แค่มองก็รู้ว่าเป็นของที่ค่อนข้างมีเอกลักษณ์ ไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง

“ด้านในคงจะเป็นจักรพรรดิโลหิตแสวงชีวิตมั้ง!” หลินหยางพูดพึมพำ แววตาเป็นประกาย

เขาเดินไปทางโน้น

แต่ตอนที่เขาเพิ่งก้าวเท้าหนึ่งก้าว…

เอี๊ยดเอี๊ยดเอี๊ยด…

มีเสียงเหมือนวงล้อกำลังเคลื่อนที่ดังขึ้น หลังจากนั้นกระดานส่องสว่างอย่างกะทันหัน

ฟิ้ว!

‘รถม้า’ ที่อยู่ด้านหน้าพุ่งตรงมาทางซ้ายมือของหลินหยางโดยตรง

“แย่แล้ว!”

สีหน้าของหลินหยางเปลี่ยนไปทันที ตอนที่กำลังเตรียมเคลื่อนไหว เขาพบว่าหลังจากที่ ‘รถม้า’ เข้าใกล้ มันหยุดอยู่ตรงนั้นไม่ขยับ

หลินหยางเข้าใจได้ในทันที

“นี่เป็นกระดานหมากรุกจีน! เดินหนึ่งก้าว! พวกมันก็จะเดินหนึ่งก้าว!”

เพื่อพิสูจน์ความคิดนี้ หลินหยางลองเดินไปข้างหน้าอีกหนึ่งก้าว

เป็นอย่างที่คิด

ฟู่!

ม้าที่อยู่ด้านหน้ากระโดดข้ามแม่น้ำแบ่งแดนมาหยุดอยู่ตรงขวามือด้านหน้าของหลินหยาง

สีหน้าของหลินหยางเคร่งขรึมลง หันไปมองรถม้าที่อยู่ทางซ้ายมือ ถ้าหากเดินส่งเดช คิดว่าเขาต้องถูกอีกฝ่ายปิดล้อม รุกฆาตในที่สุด

ในที่สุดเขาก็เข้าใจคำพูดของอาวุโสห้าแล้ว

มันไม่ได้เป็นแค่การต่อสู้เพียงอย่างเดียว!

มันคือเกมกระดานหมากรุก

จำเป็นต้องรอบคอบทุกก้าว เดินพลาดเพียงแค่ก้าวเดียว จะไม่สามารถย้อนกลับอีก

หลินหยางกวาดสายตามองหมากที่อยู่โดยรอบพร้อมกับครุ่นคิด

มันเป็นกระดานสุดโหด

ยิ่งไปกว่านั้นเป็นกระดานหมากรุกที่ไม่เท่าเทียมกัน!

หลินหยางไม่มีหมากแม้แต่ตัวเดียว มีเพียงเขาคนเดียว แต่ในขณะเดียวกันเขาก็ไม่จำเป็นต้องเดินตามกฎเกณฑ์ของหมากรุก เขาสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ แต่ทุกก้าวที่เขาเดิน ฝั่งตรงข้ามก็จะเดินตามหนึ่งก้าว อีกฝ่ายมีหมากเยอะกว่า ถ้าหากไม่ระวังจะถูกปิดล้อมอย่างง่ายดาย

ทว่าในขณะที่หลินหยางกำลังคิด

ฟู่!

มีกระแสลมพัดเข้ามาปะทะหน้าหลินหยาง ทำลายความคิดของเขาโดยตรง

เงยหน้าขึ้นมอง

ที่แท้หมาก ‘ม้า’ กำลังพุ่งเข้ามาหาเขาโดยตรง!

ม้าเหล็กตัวสูงใหญ่ ยกเท้าเหยียบลงมาหาหลินหยางโดยตรง

สีหน้าของหลินหยางเปลี่ยนไปทันที รีบยกแขนขึ้นต้านทาน

ปัง!

เสียงระเบิดที่รุนแรงดังก้องไปทั่วทั้งกระดานโลหิตมาร

หลินหยางรู้สึกเพียงแขนของตนเองแบกรับน้ำหนักหมื่นชั่ง แทบหักโดยตรง แม้กระทั่งพื้นที่อยู่ใต้เท้าก็จมลงไปเป็นหลุม

น่ากลัวมาก!

หลินหยางกัดฟัน รีบโคจรกำลังภายในสะเทือนม้าตัวนั้นออกไป

ปัง!

ม้าเหล็กโดนสะเทือนถอยไปหลายช่อง หลังจากนั้นหยุดนิ่งอยู่ตรงนั้น