บทที่ 1314 เจ้าลัทธิโลหิตมาร ผมมาแล้ว!

สถาบันการแพทย์พรรคซวนอีถูกปิดแล้ว

ที่นี่ถูกยึดครองอย่างเป็นทางการแล้ว

ห้องผ่าตัดต่างๆสถาบันการแพทย์กำลังดูแลผู้ได้รับบาดเจ็บจากเหตุการณ์ดังกล่าว

นักข่าวนับไม่ถ้วนมารวมตัวกันที่ประตูเมืองอยากถ่ายรูปแต่ไม่นานก็จะถูกไล่ออกจากพื้นที่โดยเจ้าหน้าที่ เพื่อขจัดผลกระทบจากเหตุการณ์นี้ เจ้าหน้าที่ยังได้ออกเอกสารขอให้สื่อทุกแห่งไม่ควรรายงานเหตุการณ์ดังกล่าว

หนึ่งชั่วโมงต่อมา หลินหยางเดินออกมาจากห้องผ่าตัด

อาการบาดเจ็บของหม่าไห่ถือว่าคงที่ แต่ต้องใช้เวลาอย่างน้อยหนึ่งเดือนกว่าจะฟื้นตัว

คลิก คลิก คลิก...

เฮลิคอปเตอร์บินเข้าไปในสถาบันการแพทย์และจอดที่สนาม

หลินหยางให้คังเจียห่าวแจ้งสำนักงานใหญ่ ให้พวกเขาจัดเตรียมเฮลิคอปเตอร์เอาไว้

ตอนนี้เขาต้องรีบไปช่วยที่สำนักฉี๋หลิน และเขาไม่รู้ว่าสถานการณ์ของเกาะหวางโยวและสำนักฉี๋หลินเป็นอย่างไร

อย่างไรก็ตามในขณะที่หลินหยางกำลังจะขึ้นเครื่อง โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

เมื่อมองแวบแรก นั่นคือสายของหลิวหม่า

หลินหยางรับสายทันที

"ท่านผู้นำ! คนของลัทธิโลหิตมารถูกเราโจมตีถอยกลับไปแล้ว เกาะหวางโยวปลอดภัยชั่วคราว!" หลิวหม่าตอบกลับ

"งั้นก็ดี!" หลินหยางโล่งอกและถามอีกครั้ง: "ความเสียหายของเกาะหวางโยวเป็นยังไง?"

เมื่อคำถามนี้ดังออกมา หลิวหม่าก็เงียบลง

หลังจากนั้นก็ค่อยๆ พูดออกมา

"เสียหายไปกว่าครึ่ง"

"อะไรนะ?"

"แม้ว่าพวกเราจะรีบเร่งไปที่เกาะหวางโยว แต่ก็ยังช้าไปอยู่ดี เมื่อพวกเรามาถึงเกาะหวางโยว คนของลัทธิโลหิตมารก็เข้ามาในเกาะหวางโยวแล้ว พวกเขามีความแข็งแกร่งมาก พวกเราต้องอาศัยให้เหล่าอาวุโสทุกคนลงมือเพื่อกดดันพวกเขา...เกาะหวางโยวตายไปเป็นจำนวนมาก...อย่างน้อยห้าพันคน ทุกสิ่งทุกอย่างรอบเกาะย้อมไปด้วยสีแดง..." หลิวหม่าพูดเบาๆ

หลินหยางครุ่นคิด

เมื่อได้ยินการรายงานของหลิวหม่า หลินหยางก็ไม่พูดอะไรออกมา

ผ่านไปสิบนาที ตัวแทนของสถาบันการแพทย์พรรคซวนอีที่ไปสนับสนุนสำนักฉี๋หลินโทรเข้ามา

สถานการณ์ที่สำนักฉี๋หลินคงที่ อย่างไรก็ตามเหมือนเกาะหวางโยว ความเสียหายหนักเช่นกัน

แม้ว่ายี่กุ้ยหลินจะอยู่ที่สำนักฉี๋หลิน แต่การต่อสู้กับยอดฝีมือจากลัทธิโลหิตมารเหล่านี้ทำให้ช่องว่างความแตกต่างระหว่างทั้งสองต่างกันเกินไป มีเพียงยี่กุ้ยหลินและอาวุโสไม่กี่คนที่ต่อสู้กับพวกเขาได้

ยี่กุ้ยหลินรอการสนับสนุนจากพรรคโบราณอย่างสิ้นหวัง และตัวของเขาเองก็ได้นับบาดเจ็บสาหัส

พรรคโบราณจัดเครื่องบินพิเศษเพื่อส่งยี่กุ้ยหลินกลับไปที่สถาบันการแพทย์พรรคซวนอีเพื่อให้หลินหยางรักษา

เมื่อได้รับข่าวนี้หลินหยางก็ลงจากเครื่องบิน เดินไปใต้ต้นไม้ใหญ่ข้างสนามเด็กเล่น จุดบุหรี่ และเริ่มสูบบุหรี่อย่างเงียบๆ

สายลมที่พัดผ่าน

ชายเสื้อที่ไม่พอดีกวัดแกว่งไปมา

นักข่าวคนหนึ่งที่อยากจะแอบข้ามกำแพงเห็นฉากนี้ จึงหยิบกล้องในมือขึ้นมาจับภาพทันที

หลังจากที่หลินหยางสูบบุหรี่จนหมดซองแล้ว เฮลิคอปเตอร์อีกลำก็ลงจอดในสนามของสถาบัน

เจ้าหน้าที่ทางการแพทย์หลายคนในชุดขาวรีบลงไปพร้อมกับร่างที่ปกคลุมไปด้วยเลือดและวิ่งไปที่ห้องผ่าตัดที่เตรียมไว้

"เจ้าสำนัก!"

ศิษย์สำนักฉี๋หลินคนหนึ่งเห็นหลินหยางใต้ต้นไม้ใหญ่ วิ่งเข้ามาด้วยรอยน้ำตา คุกเข่าลงด้านหน้าและร้องไห้

"ตายไปเท่าไหร่?" หลินหยางถาม

"ผู้อาวุโสสี่ในแปดเสียชีวิตจากการต่อสู้ ศิษย์ได้รับบาดเจ็บเกิดสามพัน หลายคนกลายเป็นศพที่ไร้กระดูก พวกเขาต่อสู้กับคนจากลัทธิโลหิตมารจนร่างกายแหลกสลาย!" คนนั้นร้องไห้ออกมา เขกหัวให้หลินหยางไม่หยุด: "เจ้าสำนัก คุณต้องล้างแค้นให้กับเจ้าสำนักยี่และเพื่อนๆ ของพวกเรา..."

หลินหยางจ้องมองเขาเงียบๆ ทิ้งบุหรี่ในมือ เหยียบให้ดับ ไม่พูดอะไรและเดินเข้าไปในห้องผ่าตัด

อาการบาดเจ็บของยี่กุ้ยหลินนั้นตรงหัวใจ

หัวใจของเขาถูกมีดแทงทะลุ ไม่เพียงแค่นั้น แต่หัวใจของเขาเกือบจะเน่าแล้ว อาการบาดเจ็บนี้รุนแรงกว่าของหม่าไห่เสียอีก การอาศัยใช้เข็มเงินอย่างเดียวคงไม่สามารถช่วยได้

หลินหยางหยิบโสมจัพรพรรดิมา หั่นเป็นชิ้นเล็กๆ บดให้ละเอียด ทาลงบนหัวใจของยี่กุ้ยหลิน จากนั้นก็หยิบเทคนิคเข็มมังกรขึ้นมา

การผ่าตัดกินเวลาสี่ชั่วโมงเต็มก่อนจะสิ้นสุด

เมื่อหลินหยางออกมาจากห้องผ่าตัด เขาก็เหงื่อออกมาก

ฟ้ามืดแล้ว

เขาสูดลมหายใจ หยิบโทรศัพท์ออกมากดเบอร์โทร

"เจ้าลัทธิ!" เสียงของหยุนชิงปลายสาย