บทที่ 1328 ผมลงมือเอง

“แย่แล้ว! แย่แล้ว! อาวุโสชู่ เกิดเรื่องแล้ว!” ลูกศิษย์คนนั้นวิ่งหน้าตื่นเข้ามา

“ว่ายังไง?” ปรมาจารย์ชู่ถามด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม

“โดยรอบของคลับโดนรถตู้จำนวนมากปิดล้อม มีผู้คนไม่น้อยกำลังรุมล้อมกันเข้ามา สิ่งสำคัญที่สุดคือ…”

“คืออะไร?” ปรมาจารย์ชู่รู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล รีบตะคอกถาม

“สิ่งสำคัญที่สุดคือมีนักข่าวมาไม่น้อย!” ลูกศิษย์คนนั้นพูดด้วยสีหน้าที่ร้องไห้

คำพูดประโยคนี้ทำให้สีหน้าของชู่ไท่เปลี่ยนไปทันที

นักข่าวมาแล้ว…นั่นก็หมายความว่าการกระทำในวันนี้ จะถูกเปิดเผยต่อสาธารณชน!

ถ้าหากหลินหยางกล้าทำอะไรต่อหน้าสาธารณชน…แบบนั้นก็เกือบเท่ากับผลักหยางหัวเข้าไปในกองไฟ…

“หมอเทวดาหลิน…” ชู่ไท่รีบมองไปทางหลินหยาง

ในตอนนี้เขาเองก็เริ่มไม่แน่ใจแล้ว ทำได้แต่รอการตัดสินใจของหลินหยาง

หลินหยางเงียบไม่พูดอะไร

ในตอนนั้นเอง โทรศัพท์ของเขาสั่นอย่างกะทันหัน

หลินหยางรีบหยิบโทรศัพท์ออกมากดรับสาย ในขณะเดียวกันก็เปิดลำโพง…

“เจ้าสำนัก คนของสำนักฉี๋หลินเดินทางมาถึงเมืองผู่เฉินแล้ว ตอนนี้กำลังรอคำสั่งของคุณ!” เจ้าของเสียงปลายสายพูดด้วยความเคารพ

เห็นได้ชัดว่าเป็นเสียงของเจ้าสำนักฉี๋หลิน!

“รีบมาที่คลับเยว่หลาน ฟังให้ดี ทุกคนที่ปิดล้อมคลับเยว่หลาน ฆ่าให้หมดไม่ต้องเว้น!” หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสงบ

คำพูดประโยคนี้เต็มไปด้วยเจตนาแห่งการฆ่า!

ฆ่าให้หมด?

ทางด้านของชู่ไท่คิดว่าตนเองหูฝาด

ผู้หญิงคนนั้นได้คนอื่นตกตะลึง

สิ่งที่มีอิทธิพลและน่ากลัวมากที่สุดในตอนนี้คืออะไร?

คำพูดของคน!

คำพูดของคนจะทำเป็นเล่นไปไม่ได้

ถึงแม้หนงห่าวและคนอื่นจะเป็นพวกเสเพล ดื่มเที่ยวกินทั้งวัน แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาเป็นคนไม่เอาไหน

พวกเขาเข้าใจดีว่าใช้กำลังอย่างเดียวไม่สามารถรับมือหมอเทวดาหลิน เพราะแบบนี้จึงอาศัยพลังของสื่อมวลชน บีบบังคับหลินหยางถอย

แน่นอน นี่ไม่ใช่ความคิดของหนงห่าว แต่เป็นความคิดของผู้หญิงคนนั้น

ผู้หญิงคนนั้นทำงานเร็วมาก เธอสามารถรวบรวมคนเกือบพันในเวลาอันสั้น

พวกเขาจงใจแต่งตัวเป็นชาวบ้านธรรมดาของเมืองผู่เฉิน และไม่ได้พกอาวุธแต่อย่างใด ราวกับแค่มามุงดูเรื่องชาวบ้านเท่านั้น ไม่มีภัยคุกคามอะไร

แต่ยิ่งเป็นแบบนี้ มันยิ่งแตะต้องไม่ได้

นอกจากนี้เธอยังจงใจหานักข่าวเกือบครึ่งเมืองมาเพื่อให้มั่นใจว่าหลินหยางไม่กล้าทำอะไรส่งเดช

เพราะเรื่องที่หัวหน้าอาวุโสของลัทธิโลหิตมารบุกสถาบันการแพทย์พรรคซวนอีเพิ่งเกิดขึ้นไม่นาน ถ้าหากเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอีก เกรงว่าเบื้องบนก็ไม่มีทางนิ่งเฉย จะต้องลงมือทำอะไรสักอย่างแน่นอน!

เรื่องนี้มีความเสี่ยงสูงมาก!

ไม่ว่าใครก็ต้องพิจารณาให้ดี!

แต่ว่า…คำพูดของหลินหยางทำให้พวกเธอรู้สึกสิ้นหวังแล้ว

ฆ่าไม่เว้น?

หรือหลินหยางไม่คิดจะสนใจนักข่าว จะใช้ไม่แข็งแก้ปัญหาโดยตรง?

หรือเขาบ้าไปแล้ว?

“หมอเทวดาหลิน! คุณ…คุณอย่าทำอะไรส่งเดชนะ! คุณรู้หรือเปล่าว่านักข่าวพวกนั้นมาจากไหน? ไม่ใช่มีแต่นักข่าวจากสำนักข่าวท้องถิ่นและนักข่าวเมืองผู่เฉิน! สำนักข่าวไท่หยางก็มาด้วย! ฉันคิดว่าคุณน่าจะรู้จักสำนักข่าวไท่หยางอยู่มั้ง? มีคนใหญ่คนโตในเยี้ยนจินไม่น้อยที่ติดตามช่องนี้! ถ้าหากคุณกล้าทำอะไรส่งเดช! เรื่องนี้ไม่เพียงแต่จะรู้กันทั่วเมืองผู่เฉิน แม้กระทั่งเมืองหลวงและคนทั้งประเทศก็จะรู้ด้วย! ถึงเวลาทุกคนก็จะรู้ว่าหมอเทวดาหลินเป็นคนประเภทจิตใจอำมหิต! หรือคุณอยากให้ชื่อเสียงของคุณป่นปี้เหรอ?” ผู้หญิงคนนั้นรีบตะโกนด้วยความร้อนใจ

“ผมไม่ใส่ใจ”

แทบจะในทันทีที่เธอพูดจบ หลินหยางตอบกลับทันที

เธอทำอะไรไม่ถูกแล้ว

“หมอเทวดาหลิน คุณ…คุณต้องทำถึงขนาดนั้นจริงเหรอ?” หนงห่าวสะดุ้ง ตั้งสติได้รีบถาม

“โอกาสที่ผมให้คุณไม่เพียงแค่ครั้งเดียว แต่สิ่งที่ได้กลับมาคือพวกคุณกลับทำตัวอวดเก่งมากขึ้น ในเมื่อเป็นแบบนั้น ผมก็จะเล่นตามบทของพวกคุณ!”

หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม “ชู่ไท่ ลงมือ!”

ฟังมาถึงตรงนี้ ชู่ไท่รู้แล้วว่าหมอเทวดาหลินได้ตัดสินใจแล้ว เขาพุ่งเข้าไปตบหน้าของชู่ไท่อย่างไม่ลังเลทันที

เพี๊ยะ!

หนงห่าวล้มลงบนพื้น มึนหัวไปหมด แต่ก่อนที่จะตั้งสติได้ ชู่ไท่ได้ล็อคแขนขาของเขาเอาไว้แล้ว ออกแรงอย่างกะทันหัน

แควก!

เสียงที่ชัดเจนดังขึ้น

“อ๊าก…”

เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดตามก้องไปทั่วห้อง

แขนขาของหนงห่าวหักทั้งหมด กลิ้งไปกลิ้งมาอยู่บนพื้นอย่างบ้าคลั่ง ท่าทางเจ็บปวดจนถึงขีดสุด