บทที่ 1334 ตายเพื่ออะไร

ในเวลานี้ประตูบ้านตระกูช่ายปิดเงียบและสงบ

คนตระกูลช่ายทุกคนหลบอยู่บ้าน

หนงชิงชานหัวหน้าตระกูลหนง นั่งตัวตรงบนเก้าอี้ในห้องนั่งเล่น ขมวดคิ้วและไม่พูดอะไร

ลุงของหนงห่าวที่อยู่ข้างๆ ต่างก็ขมวดคิ้ว บุหรี่ทีละมวน

"หัวหน้าตระกูล ตระเตรียมเครื่องบินแล้ว" ในเวลานี้ แม่บ้านก็วิ่งเข้าไปอย่างรวดเร็วและพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น

"โอเค ไปกันเถอะ!"

นางชิงชานพูดเสียงต่ำและลุกขึ้น

ทุกคนถือกระเป๋าที่เตรียมไว้และลุกขึ้นทันที

แต่ทันทีที่เปิดประตู รถของซ่งจิงก็จอดอยู่ด้านหน้าประตูแล้ว

จากนั้นหลินหยาง ชู่ไท่และซ่งจิงก็เดินลงมาจากรถ

ลมหายใจของหลนงชิงชานกระชับขึ้น

คนตระกูลหนงตัวสั่น หน้าซีด

"หัวหน้าตระกูหนง คุณจะไปไหน? จะออกไปจากที่นี่หรอ? มีอะไรต้องรีบร้อน?" หลินหยางเดินเข้ามา พูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์

สีหน้าหนงชิงชานย่ำแย่ กวาดสายตามองหลินหยาง พูดเสียงแหบ: "ลูกชายของผมกับภรรยาของผมหล่ะ?"

สีหน้าหลินหยางนิ่งเงียบและพูด: "ตายแล้ว!"

"อะไร?"

ลมหายใจของหนงชิงชานสั่นไหว ดวงตาเบิกกว้างมองหลินหยาง จากนั้นก็พูด: "หมอเทวดาหลิน...ฆ่าพวกเขาทั้งหมดจริงๆ หรอ?"

"เดิมทีผมไม่อยากทำแบบนี้ แต่...พวกคุณบังคับให้ผมหมดหนทาง ทำให้เรื่องต่างๆ มาถึงระดับนี้ ถ้าครั้งนี้ซ่งจิงไม่ได้ช่วยเอาไว้ คุณคิดว่าสภาพของผมจะเป็นยังไง? พวกคุณเคยคิดไหม?" หลินหยางถามอย่างสงบ

หนงชิงชานอ้าปากค้าง ไม่รู้จะตอบยังไงดี

ในที่สุด เขาก็ตะโกนออกมา: "ทุกคนเข้าไป!"

ทุกคนพุ่งออกไปด้านนอกอย่างบ้าคลั่ง

หากต้องการเอาตัวรอด ก็คงต้องพุ่งออกไปอย่างสุดความสามารถเท่านั้น

แต่ไม่มีประโยชน์เลย

หลินหยางมาที่นี่เพื่อกวาดล้าง

ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อนี้ หลินหยางจะไม่แสดงความเมตตา

ก่อนที่พวกเขาจะออกมา พวกเขาถูกซูไท่และคนอื่นๆ สกัดเอาไว้

เกิดการนองเลือด...

เมื่อหลินหยางเดินออกมาจากบ้านตระกูลหนง ร่างของเขาก็เต็มไปด้วยเลือด

เขานั่งบนม้านั่งข้างริมทาง จุดบุหรี่ และดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและซึมเศร้า

เขาไม่ชอบทำสิ่งนั้น

แต่ไม่ทำก็ไม่ได้

มิฉะนั้น สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ จะรั่วไหลออกไปอย่างแน่นอน

การสูญเสียและผลกระทบที่เกิดขึ้นจะทำให้เกิดผลกระทบกับคนรอบข้าง

ดังนั้นเขายอมเป็นคนร้าย!

ในเวลานี้ ซูไท่เดินเข้ามา

"เจ้าสำนัก" เขาพูดด้วยความเคารพ

ที่เขาเรียกหลินหยางว่าเจ้าสำนัก เพราะว่าเขาเป็นเจ้าสำนักฉี๋หลิน

"ทำได้ดี" หลินหยางพูดอย่างเรียบเฉย

"เจ้าสำนัก ก่อนหน้านี้ผมมีตาหามีแววไม่..."

"มันผ่านไปแล้ว ตระกูลช่ายเป็นยังไงบ้าง?"

"เพราะมีสายเข้ามา จัดการแล้ว"

"ดีมาก อย่าลืมประกาศให้คนมาประกาศว่าตระกูลของพวกเขาย้ายไปแล้ว"

"รับทราบ เจ้าสำนัก!"

"ใช่แล้ว คนที่ผมให้พวกคุณไปตามหาเจอแล้วหรือยัง?"