บทที่ 135 ฝ่ามือแปดทิศ

ผู้หญิงคนนี้ก็คือกงซีหยุน

ราชินีวงการใต้ดินของเจียงเฉิน เป็นเจ๊ใหญ่ของเมืองเจียงเฉิน แม้แต่ขู่หลงและลุงชางก็ต้องหลีกทางให้กับผู้หญิงคนนี้สามส่วน

อันที่จริงเธอก็ไม่ได้จัดว่าเป็นผู้หญิงที่สวยมาก

แต่เธอเป็นคนแต่งหน้าเก่ง ทั้งที่อายุสามกว่าปีแล้ว แต่หน้าของเธอกลับโดนแต่งจนเหมือนเด็กสาวอายุยี่สิบกว่า ต้องยอมรับว่าเธอดูแลตัวเองอย่างดี บวกกับหุ่นที่เซ็กซี่และเร่าร้อนของเธอ ผู้ชายคนไหนเห็นแล้วก็ต้องอยากเข้าใกล้

แน่นอน เรื่องพวกนี้ไม่ใช่สิ่งสำคัญที่สุด สิ่งสำคัญที่สุดยังมีอีกอย่าง!

หว่านเสน่ห์!

เธอเป็นคนหว่านเสน่ห์เก่ง!

มีคนเคยบอกว่าความสามารถนี้ของเธอถึงขั้นสามารถทำให้เทวดาใจละลาย

แต่แล้วหลินหยางกลับยืนอยู่ตรงนั้นไม่ขยับตัว

เนื่องจากเขาต้องอยู่กับสาวสวยอย่างซูเหยียนมาเป็นเวลาสามปีเต็มโดยไม่ได้แต่ต้อง เขาเคยชินกับเรื่องแบบนี้แล้ว ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผู้หญิงธรรมดาไม่มีทางอยู่ในสายตาของเขาแน่นอน

เห็นเพียงหลินหยางผลักกงซีหยุนออกอย่างสุภาพ หลังจากนั้นยิ้มเล็กน้อยแล้วพูด "คุณกงให้เกียรติตัวเองด้วย ผมมีภรรยาแล้ว"

"อะไรนะ? ประธานหลินมีภรรยาแล้วเหรอ? เสียใจแย่เลย!" กงซีหยุนเสแสร้งทำเป็นเสียใจ

"เรามาคุยเรื่องงานกันเถอะ"

"ก็ได้ แล้วคุณจะพาคนพิการอย่างชวี่เทียนมาทำอะไร?" กงซีหยุนแสร้งทำเป็นเช็ดน้ำตา แต่อันที่จริงแล้วสายตาของเธอกำลังแอบดูการเปลี่ยนแปลงทางด้านอารมณ์ของหลินหยาง

"พิการ? กงซีหยุน คุณพูดแบบนี้หมายความว่ายังไง?" ชวี่เทียนที่ใบหน้าฟกช้ำพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

"ก็ไม่ได้หมายความว่าอะไร เหอะเหอะ ว่าแต่เจ้าพ่อชวี่ของพวกเราไปโดนอะไรมาเหรอ? โดนคนกระทืบ? แหมแหมแหม ดูสิ เล็บมือก็ถูกถอดจนหมด ไม่เจ็บเหรอ? น่าเวทนาอะไรขนาดนี้?" กงซีหยุนทำท่าตกใจ แต่รอยยิ้มของเธอกลับเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่พึงพอใจ

เธอรู้เรื่องที่ขู่หลงจับตัวชวี่เทียน อันที่จริงเรื่องนี้เธอก็แอบสนับสนุนด้วย อย่างไรก็ตามชวี่เทียนเป็นเจ้าพ่อเมืองหนานเฉิน เฉพาะขู่หลงคนเดียวยังไม่กล้าทำอะไรชวี่เทียน ไม่อย่างนั้นถ้าหากตระกูลชวี่กลับมาแก้แค้นอย่างบ้าคลั่ง ลุงชางและกงซีหยุนจะไม่ใช้โอกาสนี้เก็บเกี่ยวผลประโยชน์เหรอ

ดังนั้นการจับตัวชวี่เทียนในวันนี้กงซีหยุนก็มีส่วนด้วย

สิ่งที่ทำให้เธอรู้สึกแปลกใจคือชวี่เทียนออกมาจากที่ของขู่หลงได้ยังไง

"กงซีหยุน ผมรู้ว่าคุณก็มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ด้วย แต่ตอนนี้ผมไม่มีอารมณ์ที่จะมาถือสาเรื่องนี้กับคุณ ผมขอเตือนคุณ รีบคุกเข่าลงยอมจำนนต่อประธานหลิน ไม่อย่างนั้นอีกเดี๋ยวเกิดอะไรขึ้นคุณอย่าเสียใจ และอย่าหาว่าผมไม่ได้เตือนคุณ!" ชวี่เทียนพูดเสียงดัง

"ชวี่เทียน ฉันว่าคุณโดนขู่หลงกระทืบจนสมองพังไปแล้วหรือเปล่า? คุกเข่า? มันจะเป็นไปได้ยังไง? ยังไม่ต้องพูดถึงว่าฉันกงซีหยุนจะคุกเข่าหรือไม่ ถึงฉันต้องคุกเข่า แต่ฉันก็ไม่มีทางคุกเข่าให้กับนักธุรกิจคนหนึ่ง! ไม่อย่างนั้นชื่อเสียงที่ฉันสั่งสมมาหลายปีไม่ถูกทำลายจนหมดเหรอ?" กงซีหยุนยิ้มอย่างเย็นชาแล้วพูด

"งั้นคุณอย่าเสียใจทีหลังก็แล้วกัน!" ชวี่เทียนพูดด้วยความโกรธ

"เสียใจ? ตาแก่ คุณกำลังล้อเล่นกับฉันอยู่เหรอ? ตอนนี้คนที่ควรจะเสียใจคือคุณหรือเปล่า?" กงซีหยุนยิ้มเยาะเย้ยหลังจากนั้นโบกมือ

ผู้ชายสวมชุดสูทที่อยู่ด้านหลังของเธอพุ่งออกมาปิดล้อมคนทั้งสองไว้ทันที

"คุณคิดจะทำอะไร?" ชวี่เทียนถาม

"วางใจเธอ ฉันไม่ได้โหดร้ายเหมือนกับขู่หลง ฉันไม่ฆ่าคนหรอก แต่ว่าชวี่เทียน คนของเจียงเฉินเคยเตือนคุณหลายครั้งแล้ว แต่คุณก็ยังทำเหมือนลมทวนหูมาโดยตลอด เดิมทีครั้งนี้ตั้งใจให้ขู่หลงเป็นคนจัดการคุณ แต่ดูเหมือนเขาจะปล่อยให้คุณหนีรอดออกมาได้ ในเมื่อเป็นแบบนั้น งั้นฉันจะเป็นคนจัดการคุณเองก็แล้วกัน!"

พูดจบ กงซีหยุนยื่นมือออกไปด้านข้าง

คนที่อยู่ด้านข้างรีบยื่นมีดสั้นที่คมกริบมาให้เธอทันที

"คุณคิดจะทำอะไร?" ชวี่เทียนร้อนรนจนก้าวถอยหลัง แต่คนที่ยืนอยู่ด้านหลังกดไหล่ของเขาเอาไว้ทำให้ขยับตัวไม่ได้

"ถอดกางเกงของเขา ฉันจะช่วยเขาตัดกามารมณ์ทิ้งเอง!" กงซีหยุนหรี่ตาลงยิ้มแล้วพูด

สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยเสน่ห์ร้าย

เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการตอนชวี่เทียน!

ชวี่เทียนถึงกับหน้าซีดเผือก!

แต่แล้ววินาทีต่อมา

กึกกึก!

มีเสียงที่น่าอึดอัดใจดังขึ้น

เห็นเพียงกลุ่มคนสวมชุดสูทที่กำลังจับตัวของชวี่เทียนลอยตรงเข้าไปล้มลงตรงหน้าของกงซีหยุนทีละคน

รอยยิ้มบนใบหน้าของกงซีหยุนแข็งทื่อ

"พวกฝึกตน!"

"คุณหนู ดูท่าทางแล้วหมอนี่ไม่ธรรมดา"

กลุ่มผู้ชายที่อยู่ด้านหลังเริ่มรู้สึกตื่นตระหนกแล้ว

อยากเห็นพวกเขามีหุ่นรูปร่างดีเหมือนกับนายแบบ อันที่จริงแล้วมันเป็นเพียงแค่เปลือกนอกเท่านั้น