ตอนที่ 1395
บทที่ 1396 เข้าพบ...หมอเทวดาหลิน!
October 21, 2026
"คุณ...หมายความว่าอะไร?" เด็กผู้หญิงได้สติกลับมา เบิกตากว้างมองหลินหยาง
"ผมบอกว่าคุณอยากให้เขามีชีวิตอยู่ใช่ไหม?" หลินหยางพูดอีกครั้ง อารมร์ของเขายังคงเฉยเมย
"คุณ...สามารถช่วยพวกเขาได้หรอ?" เด็กผู้หญิงถาม
"ตราบใดที่คุณยอมรับ พวกเขาจะมีชีวิตทันที ปลอดภัยและไม่เสียหาย" หลินหยางพูด
หัวใจของเธอเต้นรุนแรง สองดวงตาของเธอเปล่งแสงเป็นประกายออกมา
แต่เธอไม่ใช่คนโง่
เธอรู้ว่าราคาของการทำให้คนเหล่านี้มีชีวิตกลับมาคืออะไร...
"คุณต้องการอะไร?" เด็กผู้หญิงสูดลมหายใจ ถามอย่างจริงจัง
"นี่ไม่ได้ขึ้นอยู่กับผม มันขึ้นอยู่กับคุณ ผมแค่รู้ว่าคุณสามารถช่วยผมจัดการเรื่องหนึ่งได้" หลินหยางพูดอย่างเรียบเฉย
เด็กผู้หญิงนิ่งเงียบ
เธอก้มหน้าไม่พูดอะไรราวกับว่ากำลังคิดอยู่
จากนั้น ความเจ็บปวด ไร้ความสามารถก็เข้ามาในหัวของเธอ
เธอมองไปที่ร่างศพเหล่านั้นบนพื้น จากนั้นก็มองไปทางตราเหล็กบนมือของเธอ สุดท้ายเธอก็กัดฟันและพูดอย่างเจ็บปวด: "หมอเทวดาหลิน ตราบใดที่คุณสามารถช่วยศิษย์พี่ของฉันได้...คุณจะให้ฉันทำอะไร ฉันยอมตกลง! !"
"ดีมาก!"
หลินหยางพยักหน้า เดินตรงไป หยิบเข็มเงินออกมา แทงลงบนตัวของพวกเขาอยู่สองสามที จากนั้นก็เอาหัวใจใส่ลงไปใหม่อีกครั้ง
แม้ว่าหัวใจจะถูกขุดออกมา แต่มันไม่ได้รับความเสียหาย
เด็กผู้หญิงเห็นเช่นนี้ เธอก็เข้าใจทันทีว่าหลินหยางตั้งใจใช้แผนนี้เพื่อบังคับตนเอง
แต่มารู้ทั้งหมดตอนนี้ก็สายเกินไปแล้ว
ตัวเองพูดออกไปแล้ว...
หลินหยางฝังเข็มเพื่อช่วยเหลือทันที
เด็กผู้หญิงเบิกตากว้าง มองอย่างละเอียด ไม่พูดอะไร
ประมาณสิบนาที หลินหยางเก็บเข็มกลับไป
"โอเคแล้ว" เขาเอ่ยปาก
"พวกเขา...ไม่ตายแล้วหรอ?" เด็กผู้หญิงถาม
"ใช่ ไม่เชื่อ คุณก็ลองวัดชีพจรพวกเขาได้" หลินหยางพูด
เด็กผู้หญิงเอื้อมมือไปแตะคอและข้อมือของทุกคนทันที หลังจากนั้นไม่นาน เธอก็ดีใจมาก
"ชีพจรเต้นแล้วๆ! ดีเลย! ดีเลย!"
เธอตื่นเต้นอย่างมาก จากนั้นเธอก็สงบลง
"แม้ว่าพวกชีพจรของศิษย์พี่จะเต้นแล้ว แต่ทำไมยังสลบไม่ตื่นหล่ะ? พวกเขาต้องรักษาตัวนานเท่าไหร่?" เธอถาม
"จะไม่ฟื้น" หลินหยางพูด
"อะไรนะ?" เธอตกใจอย่างมาก
"ผมแค่ทำให้พวกเขามีชีวิตกลับมา แต่ไม่ได้ทำให้พวกเขาฟื้นฟู ถ้าจะให้พวกเขาหายและฟื้นกลับมา ต้องรักษาขั้นต่อไป แค่ว่า...ผมจะไม่รักษาขั้นต่อไปให้พวกเขาในตอนนี้" หลินหยางพูด
เด็กผู้หญิงกัดฟัน: "คุณต้องการใช้พวกเขามากดดันฉัน ให้ฉันทำงานแทนใช่ไหม?"
"สบายใจได้ ผมมีขีดจำกัดของตัวเอง เมื่อการประชุมจบลง ผมจะรักษาศิษย์พี่ของคุณและปล่อยพวกเขาไป ถึงตอนนั้นทุกอย่างจะจบลง แต่ก่อนการประชุมจะจบลง ผมต้องให้พวกเขาอยู่ที่หยางหัวก่อน เพื่อรับการดูแลจากผม ไม่ให้พวกเขาตาย แต่คุณต้องรักษาความซื่อสัตย์กับผม เป็นยังไง?" หลินหยางพูด
"หมอเทวดาหลิน คุณนี่กล้าจริงๆ! กล้าใช้วิธีนี้มาควบคุมผู้ลงทัณฑ์! คุณต้องรู้ว่าผู้ลงทัณฑ์มีความหมายอย่างไรต่อการประชุม? คุณรู้ใช่ไหมว่าคุณทำอะไรอยู่? ถ้าทุกคนรู้ถึงการกระทำทุกอย่างของคุณ ฉันรับรองได้เลยว่าหยางหัวของคุณ แม้แต่ญาติพี่น้อง เพื่อนฝูง และเพื่อนสนิทของคุณ ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับคุณจะหายไป และแม้แต่สังคมทั้งหมดก็ไม่มีบันทึกเกี่ยวกับคุณ คุณจะไม่เพียงแต่ถูกลบออกจากโลกนี้ แต่จะถูกลบออกจากประวัติศาตร์ด้วย คุณรู้ไหม?" เธอตะโกนด้วยความโกรธ
"ประวัติศาสตร์เขียนโดยผู้ชนะ ถ้าผมไม่ยอมแล้วมันจะมีอะไรเกิดขึ้นกับผม?" หลินหยางพูด: "ตอนนี้ผมแค่อยากรู้ความคิดของคุณว่าคุณต้องการให้พวกเขามีชีวิตอยู่หรือไม่ วันนี้พวกคุณมาตัดสินพร้อมการประชุมเถอะ!"
เมื่อพูดเสร็จหลินหยางก็หยิบตราเหล็กนั้นขึ้นมาและโยนให้ไปด้านหน้าผู้หญิง
ผู้หญิงมองตราเหล็กนั้นด้วยความขมขื่นและตัวสั่น
แต่สุดท้ายเธอก็ยินยอม
เธอคุกเข่าลงข้างหนึ่งและพูดด้วยน้ำเสียงขมขื่น: