ตอนที่ 14
บทที่ 14 เขาคือหมอเทวดาหลิน
October 21, 2026
แต่...เธอยืนอยู่ต่อหน้าหลินหยางโดยไม่คาดคิด โดยกางแขนออกราวกับว่าเธอต้องการปกป้องหลินหยาง
หลินหยางผงะและหลุดหัวเราะออกมา
เจ้าซื่อบื้อนี่
ความคิดของเธอแข็งแกร่งเกินไป
แข็งแกร่ง...และน่ารัก
อย่างไรก็ตามลูกน้องของลูกเทียนไม่ใช่คนที่จิตใจอ่อนแอ ทั้งสองเดินมาทางหลินหยาง หม่าฟงอีกด้านวิ่งไปทางซูเหยียน
"เหยียนเอ๋อ คุณมานี่ เรื่องนี้คุณอย่าเข้าไปยุ่ง"
"ออกไป" ซูเหยียนดุหม่าฟง
ซูกุ้ย ซูกังข้างๆ ไม่พูดอะไร
พวกเขาไม่สนใจว่าหลินหยางจะเป็นอย่างไร อย่างน้อยคุณชายหม่าก็อยู่กับซูเหยียน พวกเขาอยากให้ทั้งสองจะสำเร็จในไม่ช้า
ฉากนั้นสิ้นหวัง
ซูเหยียนไม่สามารถหยุดลูกน้องทั้งสองที่ตามหม่าฟงมาได้
เมื่อถึงเวลานี้ หลินหยางเอ่ยปาก
"ช้าก่อน"
"คุณตกลงแล้วหรอ?"
ชวี่เทียนผลักแว่นตาที่ดั้งของเขาและถาม
"ไม่ตกลง แต่ผมมีเรื่องอยากจะบอก"
"อะไร?" ชวี่เทียนขมวดคิ้ว
"ให้ซูกุ้ยและซูกังออกไปจากตระกูลซู จากนั้นก็เรียกหม่าฟงมาขอโทษผมและภรรยาของผม" หลินหยางพูดอย่างเรียบเฉย
เมื่อคำพูดนี้ออกมา ทุกคนก็ผงะ
"หลินหยาง คุณบ้าไปแล้วหรอ?"
"คุณกำลังฝันกลางวันอยู่หรอไง?"
คุณชายหม่าและซูกังถากถาง
ชวี่เทียนผิดหวังเล็กน้อย เขารู้สึกว่าการพูดคุยกับหลินหยางนั้นเป็นเรื่องเสียเวลาและความอดทนครั้งสุดท้ายของเขาได้หมดลงแล้ว
"คุณไม่ยอมหรอ?" หลินหยางถาม
"เรื่องอะไรต้องทำ?" ชวี่เทียนถามกลับ
"คุณกำลังจะตายไง" หลินหยางพูด
ชวี่เทียนเหนื่อยที่จะพูด เขาหลับตาลง
บอดี้การ์ดทั้งสองคนเดินเข้ามาแล้ว ไม่สนใจซูเหยียน พยายามดึงหลินหยางจากทางซ้ายและขวา
ซูเหยียนหน้าซีด ตะโกนให้ซูกังเขามาช่วย แต่ซูกังทำเป็นไม่สนใจ ซุกุ้ยมองอย่างเย็นชา
น้ำตาของซูเหยียนไหลออกมา
แต่ในเวลานี้
"ตึก..."
ชวี่เทียนที่นั่งอยู่จู่ๆ ก็ตัวสั่นและกลิ้งลงมาจากโซฟา เขานอนอยู่บนพื้นและกระตุกอย่างบ้าคลั่ง ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น และใบหน้าที่แดงก่ำในทันใดก็ซีดจางกว่ากระดาษ
"พ่อ!"
ชวี่เฟิ้นหน้าเสีย
"ลุงเทียน!"
"ลุงเทียน คุณเป็นอะไรไป?"
บอดี้การ์ดทั้งสองรีบเข้ามา
ซูกุ้ยรีบเข้าไปตรวจดู แต่กลับหาไม่พบว่าเป็นเพราะอะไร
ชวี่เทียนล้มลงมากะทันหันเกินไป เขายังคงมีสติสัมปชัญญะ แต่เขาตัวสั่นอย่างบ้าคลั่ง
คุณชายหม่าหน้าเสีย มองชวี่เทียนที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันและมองไปที่หลินหยาง พูดเสียงสั่น: "หลินหยาง คุณเป็นคนทำใช่ไหม? คุณทำอะไร? คุณทำอะไรกับลุงเทียน?"
เมื่อคำพูดนี้ออกมา ซูกังและซูกุ้ยก็พูดไม่ออก
พวกเขาพูดไม่ออกไม่ใช่เพราะเชื่อในคำพูดของคุณชายหม่า
ในความคิดของพวกเขา ชวี่เทียนต้องมีอาการป่วยซ่อนเร้นอยู่ และหลินหยางขยะนี่จะทำอะไรได้?
แต่คุณชายหม่าโยนความผิดให้กับหลินหยางโดยไม่เลือกหน้า ซึ่งหมายความว่าหลินหยางต้องตาย!
ทำร้ายผู้เฒ่าชวี่แล้วยังทำร้ายชวี่เทียนด้วย
ตระกูลชวี่จะไม่ฆ่าหลินหยางทั้งเป็นหรอ?
"ผมจะฆ่าคุณ!"
และชวี่เฟิ้งก็ทนไม่ไหว ดวงตาของเขาเสียสติและแดงก่ำ ร่างที่กำยำของเขาพุ่งไปทางหลินหยาง
ซูเหยียนร้องเสียงแหลมออกมา ขวางไว้ไม่ไหว
เหตุการณ์นี้อยู่เหนือการควบคุมโดยสิ้นเชิง!
เกิดเสียงดังในคฤหาสน์
แต่ในเวลานี้
กึกๆ!
ประตูห้องถูกเปิดขึ้น ฉินไป่ซงโผล่หน้าออกมามองห้องนั่งเล่นและขมวดคิ้ว: "เกิดเรื่องอะไรขึ้น? ด้านนอกส่งเสียงวุ่นวายอะไร..."
การเคลื่อนไหวของชวี่เฟิ้นและบอดี้การ์ดแข็งทื่อ
ทันใดนั้น ฉินไป่ซงก็สังเกตเห็นอะไร สีหน้าของเขาเปลี่ยนและดีใจ:
"อาจารย์หลิน? คุณมาที่นี่ได้ยังไง?"
อาจารย์หลิน?
ชวี่เฟิ้นใจสั่น เขารีบมองไปทางสายตาของฉินไป่ซง ชี้ไปที่หลินหยาง ตาค้าง: "ผู้เฒ่าฉิน คุณรู้จักคนนี้หรอ?"
"แน่นอนสิรู้จัก" ฉินไป่ซงพูดด้วยความดีใจ: "คนนี้ก็คือแพทย์คนนั้นที่ผมบอกว่าสามารถรักษาชวี่เย้าเหนียนปู่ของคุณได้! พวกคุณเชิญเขามาตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?"