บทที่ 1403 ทางเลือก (๑)

“ฉันไม่ได้ทำ พวกคุณอย่ามาปรักปรำฉัน!” เธอรีบตะโกนพูด

แต่ไม่นานเธอก็เข้าใจทุกอย่าง

คนพวกนี้จงใจใส่ร้ายเธอ

หลิวหรูซือรู้ว่าตอนนี้ตนเองแก้ตัวยังไงก็ไม่มีประโยชน์ ทำได้แต่ถอนหายใจ สงบสติอารมณ์แล้วพูด “ศิษย์พี่ทุกคน พวกคุณคิดจะเอายังไง?”

“เอายังไง? ก็ต้องพาคุณไปพบอาวุโสอยู่แล้ว! ปล่อยให้อาวุโสเป็นคนตัดสินใจเรื่องนี้ดีกว่า!” ผู้หญิงที่ชื่อหลี่เถาพูดด้วยความโกรธ

“ศิษย์พี่หลี่ อย่าทำแบบนี้เลย นี่เป็นเพียงเรื่องเล็ก! อย่าไปรบกวนอาวุโสเลย!”

ผู้ชายคนนั้นรีบพูด จากนั้นลากหลิวหรูซือไปด้านข้าง พูดเสียงเบา “ศิษย์น้องหลิว คุณมีของดีอะไรก็เอาออกมาใช้ชดเชยเรื่องนี้เถอะ ไม่อย่างนั้นถ้าเรื่องมันถึงหูของอาวุโส มันไม่จบง่ายๆแน่นอน!”

“ที่พวกคุณหาเรื่องฉันไม่หยุดเพราะต้องการแบล็คเมล์ฉัน?” หลิวหรูซือกัดฟันแน่น

ผู้ชายเห็นว่าแผนการของตนเองถูกเปิดโปงแล้ว เขาก็ไม่คิดจะเสแสร้งอีก ยิ้มอย่างเย็นชาแล้วพูด “ศิษย์น้องหลิว คุณพูดถูกแล้ว พวกเรากำลังแบล็คเมล์คุณ!”

“ศิษย์พี่ พวกคุณ…”

“ศิษย์น้องหลิว ตอนแรกคุณแสดงได้แนบเนียนมาก บนตัวของผู้ชายคนนี้มีเลือดวิญญาณลั่วหลินตั้งมากมาย แต่คุณกลับปิดปากไม่ยอมพูด ถ้าหากคุณแบ่งให้พวกเราสักหยดตั้งแต่ตอนนั้น พวกเราก็ไม่มาทำแบบนี้กับคุณหรอก!” ผู้ชายคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่สบอารมณ์

ที่แท้ชายหญิงคู่นี้เห็นเลือดวิญญาณลั่วหลินของหลินหยาง พวกเธอคิดว่าหลิวหรูซือจงใจหลอกพวกเขา ดังนั้นก็เลยแค้นฝังใจ จึงวางแผนบีบบังคับหลิวหรูซือเพื่อผลประโยชน์

“เขามีเลือดวิญญาณลั่วหลินตั้งมากมาย ต้องมีของดีอย่างอื่นพกติดตัวแน่นอน ศิษย์น้องหลิว ผมจะให้คุณเลือกเอาเอง คุณสั่งให้เขานำของดีออกมาเดี๋ยวนี้ ถ้าหากพวกเราพอใจ เรื่องนี้ก็จบแค่นี้ หรือไม่ก็ให้พวกเราจับตัวคุณไปส่งให้อาวุโส! พวกอาวุโสรังเกียจคนที่มีพฤติกรรมลักเล็กขโมยน้อยมากที่สุด ผมรับประกันว่าหลังจากที่คุณถูกส่งตัวไปให้พวกอาวุโส จุดจบของคุณต้องน่าเวทนาอย่างมากแน่นอน! ศิษย์น้อง คุณเลือกเอาเองเถอะ” ผู้ชายคนนั้นยิ้มอย่างเย็นชา หรี่ตาลงแล้วพูด

หลิวหรูซือสะดุ้ง สมองว่างเปล่าไปหมด

เธอไม่รู้ว่าควรจะเลือกอย่างไร

แต่ในตอนนั้นเอง มีเสียงที่เฉยเมยดังขึ้น

“เธอไม่เลือกสักอย่าง พวกเราจะไม่ให้อะไรพวกคุณทั้งนั้น ถ้าหากคุณมีปัญหาอะไร เอาเรื่องนี้ไปบอกอาวุโสเลย”

ทุกคนอึ้ง หันไปมองตามทิศทางของเสียงพร้อมกัน

คนพูดคือหลินหยาง!

“ทำไม? คุณคิดว่าอาวุโสไม่เชื่อคำพูดของพวกเราอย่างนั้นเหรอ?” ผู้ชายคนนั้นขมวดคิ้ว

“ต้องไม่เชื่ออยู่แล้ว เข็มหนานจงที่อยู่ในมือของหลี่เถาทำจากเศษเหล็กอะไร? เข็มเงินที่ผมให้ศิษย์น้องหลิวดีกว่าของเธอเป็นร้อยเท่า! ศิษย์น้องหลิวจะไปขโมยของเธอทำไม?”

“หลักฐานทุกอย่างมันชี้ชัดแล้ว! ไม่ว่าเธอขโมยหรือเปล่า แต่อย่างน้อยตอนนี้เธอขโมยแล้ว!”

“หลักฐานทุกอย่างชี้ชัด? หลักฐานของคุณอยู่ไหน? อยู่ในมือพวกคุณเหรอ? พยานบุคคลล่ะ? พวกเขาล้วนแต่เป็นคนของพวกคุณ! อาวุโสไม่ใช่คนโง่ มีเหรอที่เขาจะมองไม่ออก? ผมคิดว่าถ้าพวกคุณไปหาอาวุโสของพวกคุณ ต้องโดนไล่ตะเพิดออกมาแน่นอน!” หลินหยางยิ้มอย่างดูถูกแล้วพูด

“คุณพูดว่าอะไรนะ?” ผู้ชายคนนั้นไม่สบอารมณ์แล้ว

ทุกคนก็โกรธมากเช่นกัน

พวกเขามั่นใจว่าสามารถจัดการหลินหยางคนเดียวได้แน่นอน

แต่ในตอนนั้นเอง หลินหยางเอ่ยปากพูดอีกครั้ง

“หรือไม่เอาแบบนี้ ผมเสนอทางแก้ให้พวกคุณก็แล้วกัน”

“อะไร?” ผู้ชายถามด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา

“ที่ผ่านมา สำนักสวรรค์นิรันดรใช้ศิลปะการต่อสู้ทางการแพทย์แก้ปัญหาความขัดแย้งระหว่างลูกศิษย์ด้วยกันมาโดยตลอด หรือไม่ ผมกับคุณสู้กันสักยก ถ้าคุณชนะผม ผมจะมอบของดีทุกอย่างที่พกติดตัวให้คุณ! เป็นไง?” หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย

ผู้ชายคนนั้นได้ยินแบบนี้ ดวงตาลุกวาวเป็นประกายทันที “คุณแน่ใจเหรอ?”

“แน่นอน ผมจะให้ชิวซ่านไปขออนุญาตเดี๋ยวนี้!” หลินหยางพูด

“ได้! คำไหนคำนั้น! คุณรีบสั่งให้ชิวซ่านไปขออนุญาตเดี๋ยวนี้เลย!” ผู้ชายคนนั้นรีบพูด

“ได้!”

หลินหยางพยักหน้า หันกลับไปพูด “ชิวซ่าน รบกวนคุณไปขออนุญาตแทนผมด้วย!”

“พี่หลิน…” หลิวหรูซือรีบเรียก

“ไม่เป็นไร” หลินหยางยิ้มแล้วยิ้มอีก “ไม่ต้องห่วง”

คำพูดของหลิวหรูซือหยุดชะงัก อาจจะเป็นเพราะเห็นแววตาที่มั่นใจของหลินหยาง สุดท้ายเธอจริงไม่ได้พูดอะไร

“พี่หลิน ต้องการให้ฉันไปขออนุญาตแบบไหน?” ชิวซ่านถาม เห็นหลิวหรูซือก็ห้ามปรามไม่อยู่ เธอจึงทำได้แต่ปล่อยให้มันเลยไปตามเลย

“แน่นอนว่าต้องเป็นแบบมาตรฐานตามที่สุด” หลิวหรูซือรีบพูด

“ไม่ ต้องแบบสูงสุด” หลินหยางรีบพูดขัดจังหวะ