ตอนที่ 1414
บทที่ 1415 ผมไม่ได้ทำอะไร
October 21, 2026
เสวียเซียงในตอนนี้ยืนอยู่ตรงที่เดิมไม่ขยับตัว
เหมือนกับรูปปั้น
ทุกคนเบิกตากว้าง
พวกเขาสามารถสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ แต่ไม่รู้ว่ามันผิดปกติตรงไหน
“ศิษย์พี่เสวียเซียง!” หลี่เถารีบตะโกน
“เสวียเซียง คุณเป็นอะไรหรือเปล่า?”
“เสวียเซียง!”
“ศิษย์พี่!”
...
มีเสียงตะโกนดังขึ้นไม่หยุด
แต่…เสวียเซียงราวกับไม่ได้ยิน
ชวี่ช่ายกวนเหมือนเข้าใจอะไรบางอย่าง เขาหรี่ตาลง รีบหยิบเข็มเงินออกมาพร้อมกับเดินเข้าไปใกล้
แต่ตอนที่เขาเข้าใกล้เสวียเซียง…
ปัง!
มีเสียงระเบิดที่รุนแรงดังขึ้น
เสียงมาจากเสวียเซียง
เขา ระเบิดไปแล้ว!
เศษชิ้นเนื้อปลิวว่อนไปทั่ว ตายไม่เหลือซาก!
เขาระเบิด…ตรงใจกลางสนามประลอง!
สถานที่เกิดเหตุเงียบสนิท
ทุกคนเบิกตากว้าง มองภาพตรงหน้าด้วยความตกตะลึง
หลี่เถาทรุดนั่งลงบนพื้นโดยตรง
ชวี่ช่ายกวนก็ยืนตัวแข็ง
ลูกศิษย์นับไม่ถ้วนถึงกับหน้าถอดสี มองภาพนี้อย่างไม่เชื่อสายตา
คนเป็นทั้งคน โดนหลินหยางสกัดจุดชีพจรเพียงไม่กี่จุด ก็ระเบิดกลายเป็นเศษชิ้นเนื้อไปแล้ว!
ไม่ว่าใครที่เห็นภาพนี้ก็ต้องตกตะลึง ยากที่จะยอมรับความจริง
ทุกคนคิดว่าเสวียเซียงต้องเป็นฝ่ายที่ไล่ต้อนหลินหยาง แต่คิดไม่ถึงว่า…ฝ่ายที่โดนไล่ต้อนคือเสวียเซียง!
ไม่มีใครสามารถยอมรับเรื่องแบบนี้
“พี่หลินคนนี้ร้ายกาจถึงขนาดนี้เลยเหรอ?” ชิวซ่านตาเป็นประกาย สีหน้าเต็มไปด้วยความคาดหวัง
ก่อนหน้านี้ตอนที่เธอมาพร้อมกับหลินหยาง ในใจยังคิดอยู่เลยว่าควรจะเก็บศพของหลินหยางดีหรือเปล่า
แต่ดูเหมือนตอนนี้เธอคิดมากไปเอง
“ศิษย์พี่เสวียเซียง!”
หลี่เถาคุกเข่าลงบนพื้น กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด
แต่ เรื่องมันยังไม่ได้จบแค่นี้
หลินหยางหันไปมองทางชวี่ช่ายกวนที่ยืนหน้าซีด พูดด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสงบ “ถ้าหากคุณกับเขาลงมือพร้อมกัน บางทีเขาอาจจะมีชีวิตอยู่ได้อีกสักพัก!”
ชวี่ช่ายกวนดึงสติกลับมา พูดด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม “หลินหยาง ดูเหมือนผมจะดูถูกคุณเกินไป! แต่ถึงคุณสามารถฆ่าเสวียเซียงแล้วมันยังไง? เสวียเซียงกับผมไม่ได้ห่างชั้นกันเพียงแค่ระดับเดียว”
“ผมไม่ได้เอาคุณไปเปรียบเทียบกับเสวียเซียง ผมรู้สึกว่าคุณควรจะพิจารณาความห่างชั้นระหว่างผมกับคุณมากกว่า” หลินหยางส่ายหัว
“อวดดี! คุณคิดว่าคุณเป็นใคร? ไม่ดูสาระรูปของตัวเองบ้างเลย! คุณมันใกล้จะตายอยู่แล้ว! ยังกล้ามาพูดจาอวดดีแบบนี้อีกเหรอ?” ชวี่ช่ายกวนพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
“ใกล้ตาย?”
“คุณลองก้มหน้าดูผงที่ติดตามร่างกายของคุณ!” ชวี่ช่ายกวนหรี่ตาลงพูด
ที่เขายอมพูดไร้สาระกับหลินหยาง นั่นเป็นเพราะผงพิษที่ติดตามร่างกายของหลินหยาง เขากำลังถ่วงเวลา เพื่อให้คิดเหล่านี้ซึมซับเข้าไปในร่างกายหลินหยาง
ผ่านไปอีกสักพัก ฤทธิ์ยาน่าจะเข้าสู่ร่างกายหลินหยาง
เมื่อเป็นเช่นนั้น ถึงหลินหยางสามารถแก้พิษ แต่ก็คงไม่สามารถขับพิษออกมาทั้งหมด
เมื่อถึงตอนนั้น เขาคิดจะเอาชนะหลินหยางก็ไม่ใช่เรื่องยาก
“เสวียเซียง ถึงแม้คุณตายแล้ว แต่ก่อนตายคุณก็ถือว่าได้ทำเรื่องดีเอาไว้! รอก่อนเถอะศิษย์น้อง ผมจะเด็ดเอาหัวของคนคนนี้ไปกราบไหว้คุณเอง!”
ชวี่ช่ายกวนพูดพึมพำ หลังจากนั้นพุ่งเข้าไปหาหลินหยาง
ตอนนี้ เขาไม่มีทางถอยแล้ว
เขาถอยไม่ได้!
มีผู้คนมากมายกำลังมองเขา!
มีผู้คนมากมายฝากความหวังไว้ที่เขา!
มีผู้คนมากมายที่ต้องการเห็นเขาควักหัวใจหลินหยาง!
ดังนั้นเขาจำเป็นต้องสู้ และต้องชนะด้วย!
เพื่อชนะใจของจื่อเหมี่ยว!
เพื่อให้ได้รับความโปรดปรานจากอาวุโสทั้งหลาย เขาจะใช้วิธีการที่รุนแรงที่สุดกำจัดหลินหยาง
ดังนั้น
เขาไม่สนใจอะไรทั้งสิ้น พุ่งตรงเข้าไปหาหลินหยางพร้อมกับสะบัดข้อมือทั้งสองข้าง
ฟิ้วฟิ้วฟิ้ว…
เข็มเงินเกือบห้าร้อนเล่มถูกปลดปล่อยออกมาจากมือทั้งสองข้าง ถาโถมเข้าไปหาหลินหยางราวกับตาข่าย
แต่ทันทีที่เข็มเงินสัมผัสโดนร่างกายหลินหยาง
ติง! ติง! ติง! ติง! ติง! ติง! ติง…
เสียงของโลหะกระทบการที่ชัดเจนดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง หลังจากนั้นบนร่างกายหลินหยางมีประกายไฟส่องสว่างขึ้น
เป็นแบบนี้อยู่สักพักถึงจะหายไป
หลังจากประกายไฟหายไปหมด ทุกคนต้องพบกับสิ่งที่น่าตกใจ เข็มเงินนับร้อยเล่มที่พุ่งเข้าหาหลินหยางหายไปหมดแล้ว
กลับกัน ตรงใต้เท้าหลินหยางเต็มไปด้วยเข็มเงินที่แตกหัก
เข็มเงินเหล่านี้เป็นเข็มเงินที่ชวี่ช่ายกวนขว้างออกมา!
“อะไรกัน?”