บทที่ 1423 ศิลปะการต่อสู้ทางการแพทย์ที่แท้จริง!

วันที่สอง หลินหยางตื่นแต่เช้า เขาและชิวซ่านออกไปเดินเล่นอีกครั้ง

แต่ครั้งนี้เพิ่งเดินไปไม่นาน หลินหยางเริ่มหอบหายใจ บนใบหน้าเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ สีหน้าดูซีดเซียว

“พี่หลิน คุณเป็นอะไรหรือเปล่า?”

“ไม่เป็นไร…กลับกันเถอะ พักเดี๋ยวเดียวก็หาย” หลินหยางพูดด้วยเสียงที่อ่อนแรง

“ได้”

ชิวซ่านรีบประคองหลินหยางกลับที่พักพร้อมกับความสงสัยที่ผุดขึ้นในใจ

แต่ก่อนที่คนทั้งสองจะทันได้เข้าบ้าน

ฟู่!

มีเปลวเพลิงที่ท่วมท้นลุกขึ้นจากทางด้านที่พักของลูกศิษย์อย่างเป็นทางการ

ควันไฟลอยคลุ้งไปทั่ว

“เพลิงไหม้เหรอ?”

สีหน้าของชิวซ่านเปลี่ยนไปทันที รีบตะโกนเสียงดัง “ไฟไหม้! ไฟไหม้! รีบไปช่วยกันดับไฟเร็ว!”

ทันใดนั้น ลูกศิษย์โดยรอบรีบวิ่งไปทางที่พักทันที

แต่ไฟลของทางด้านนี้เพิ่งลุกโชนขึ้น

ฟู่!

ตำหนักหลานหยาที่อยู่ฝั่งตะวันตกมีประกายไฟลุกโชนขึ้น ควันสีดำลอยคลุ้งไปทั่ว

“ไฟไหม้! ไฟไหม้!”

“ตำหนักหลานหยาเกิดไฟไหม้! ทุกคนรีบไปช่วยกันดับไฟเร็ว!”

เสียงตะโกนดังลั่นไปทั่ว

มีลูกศิษย์ไม่น้อยวิ่งไปทางตำหนักหลานหยา

ทว่าก่อนที่ทั้งหมดนี้จะสิ้นสุดลง ในเวลาเพียงแค่พริบตาเดียว ฝั่งใต้ ฝั่งเหนือ ฝั่งตะวันออก…มีควันโขมงลอยขึ้นบนท้องฟ้า

กะทันหันมากจนผู้คนตั้งตัวไม่ทัน!

“นี่มันเกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงมีไฟไหม้ไปทุกที่เลย?”

ชิวซ่านตกตะลึงอย่างสมบูรณ์

เธอพบว่าสถานที่เหล่านี้ไม่เพียงแต่ไฟไหม้ ยิ่งไปกว่านั้น…ยังมีเสียงที่วุ่นวายดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง ในความยุ่งเหยิงเหมือนมีเสียงของอาวุธและการฆ่าฟันดังขึ้นด้วย

ตกลงเกิดอะไรขึ้นกันแน่?

ชิวซ่านตัวสั่นเล็กน้อย รีบหันไปพูดกับหลินหยาง “พี่หลิน พวกเรารีบไปกันเถอะ ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ทุกอย่างยุ่งเหยิงไปหมดแล้ว”

แต่ทันทีที่เธอเพิ่งพูดจบ มีลูกศิษย์คนหนึ่งที่มีเลือดท่วมตัววิ่งออกมาอย่างกะทันหัน

“ว๊าย!”

ชิวซ่านตกใจจนกรี๊ดดังลั่น แต่เธอจำคนคนนั้นได้จึงรีบถาม “ศิษย์พี่จาง! คุณ…คุณไปโดนอะไรมา?”

“ศิษย์น้อง บ้าไปแล้ว! บ้าไปกันหมดแล้ว!” คนที่ชื่อศิษย์พี่จางใช้มือกุมหน้าผากของตนเองและตะโกนเสียงดังไปด้วย “ลูกศิษย์อย่างเป็นทางการบ้ากันหมดแล้ว พวกเขาจุดไฟเผาที่พัก และยังฆ่าคนอย่างกะทันหัน! ตอนนี้มีเลือดท่วมไปหมดทุกที่ ผมเพิ่งหนีออกมาจากตรงนั้น!”

พูดจบ คนคนนั้นรีบวิ่งหนีไปโดยไม่สนใจชิวซ่านอีก

ชิวซ่านตกตะลึง

“พวกเราเพิ่งมาจากทั้งนั้นไม่ใช่เหรอ? เมื่อกี้ยังดีๆอยู่เลยนี่นา? ทำไมถึงเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้นอย่างกะทันหัน?” เธอพูดพึมพำ ยังไม่สามารถยอมรับความจริง

แต่ในตอนนั้นเอง มีเสียงพูดดังขึ้นจากด้านข้าง

“อันที่จริงเหตุผลง่ายมาก ผมแค่ไม่อยากใช้วิธีขโมยยาวิเศษพวกนั้น ดังนั้นผมจึงเตรียมตัวชิง!”

คำพูดประโยคนี้ทำให้ชิวซ่านตกตะลึง รีบหันไปมองอย่างกะทันหัน

คนพูดไม่ใช่ใครอื่น เขาคือหลินหยาง!

ชิง?

ชิวซ่านมองหลินหยางด้วยความตกตะลึง สมองว่างเปล่าไปหมดจนเกือบหยุดทำงาน

“พี่หลิน คุณพูดแบบนี้…หมายความว่ายังไง? หรือว่าทั้งหมดนี้…เป็นฝีมือของคุณ?” เธอถามเสียงสั่น

“ใช่”

หลินหยางไม่ได้ปิดบัง “ที่ผมบอกให้คุณพาผมไปเดินเล่น ทั้งหมดก็เพราะต้องการฝังเข็มคนเหล่านี้ ทำให้เกิดความโกลาหลขึ้นภายใน ผมเคยเรียนรู้ทักษะเข็มเงินชนิดหนึ่งที่เรียกว่าทักษะ ‘เข็มไร้เงา’ สามารถฝังเข็มอีกฝ่ายโดยไม่รู้ตัว ผมใช้ยาที่อาวุโสห้านำมาผสมเป็นยาที่ทำให้มนุษย์เกิดความคลั่งขึ้นชั่วขณะ จากนั้นอาบลงบนเข็มเงิน หลังจากลูกศิษย์พวกนี้ถูกเข็มเงิน พวกเขายังคงไม่รู้ตัว หลังจากที่พิษกำเริบ พวกเขาก็จะคลุ้งคลั่ง หัวรุนแรง ฆ่าคนไปทั่ว! แต่คุณไม่ต้องห่วง ผมไม่ได้ฝังเข็มคนที่อยู่โดยรอบ”

“อะไรนะ?”

ชิวซ่านตกใจมาก

เธอไม่เคยได้ยินเรื่องที่น่ากลัวแบบนี้มาก่อน

ถึงว่าทำไมหลินหยางเพิ่งเดินไปได้แค่รอบเดียว สีหน้าของเขาดูดซีดมากเหมือนกับคนเหนื่อย

ดูเหมือนมันเกิดจากการที่เขาใช้เข็มเงิน!