ตอนที่ 1431
บทที่ 1432 ให้คุณได้เปิดหูเปิดตา!
October 21, 2026
สภาพของหลินหยางเป็นยังไง ทุกคนล้วนเห็นกับตาตัวเอง
ท่าทางอ่อนแรง สีหน้าซีดเซียว สายตาเหม่อลอย บนหน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อ เลือดลม…
คนขี้โรคแบบนี้จะสู้กับอาเสี่ยน?
คิดจะพลิกสวรรค์เหรอ?
“อาวุโสสาม คุณหมายความว่ายังไง?”
เจิ้งฮั่นซานก้าวออกมา ถามด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา “ส่งเขาออกมาสู้กับลูกศิษย์ของสำนักสวรรค์อินทนิล? ทำไม? นี่พวกคุณกำลังดูถูกพวกเราเหรอ?”
“ท่านเจิ้ง ส่งลูกศิษย์แบบไหนออกไปมันเรื่องของผม คุณแค่เอาชนะเขาให้ได้ก็พอ! ถ้าหากคนของสำนักสวรรค์อินทนิลไม่กล้าสู้ เชิญไปได้ตามสบาย” อาวุโสสามพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย
“อะไรนะ? คุณคิดว่าพวกเรากลัวเขาเหรอ?”
“ก็แค่ขี้โรคคนหนึ่ง แค่อาเสี่ยนจามก็ทำให้เขาตายแล้วมั้ง!”
“ฆ่าคนแบบนี้ ทำให้มือของสำนักสวรรค์อินทนิลสกปรกเสียเปล่า!”
คนของสำนักสวรรค์อินทนิลตะโกนด่าทอด้วยความโกรธ
เจิ้งฮั่นซานก็รู้สึกโกรธมากเช่นกัน แต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกถึงความผิดปกติ แต่ก็พูดไม่ออกว่ามันผิดปกติตรงไหน
อีกฝ่ายไม่ใช่คนโง่ ไม่มีเหตุผลที่ต้องส่งคนแบบนี้ลงสนามเลย!
ต้องมีแผนอะไรซ่อนอยู่แน่นอน!
“อาจารย์ คู่ต่อสู้ของฉันคือคนคนนี้เหรอ?”
อาเสี่ยนหันกลับไปถามเจิ้งฮั่นซาน
“ใช่ คุณไปรับมือเขาหน่อย” เจิ้งฮั่นซานพูดเสียงแหบ
“แบบนี้มันดูหมิ่นกันไม่ใช่เหรอ? มีแบบนี้ที่ไหนกัน! เรียกคนไร้ประโยชน์มาสู้กับฉัน? ดูถูกฉันเหรอ?” อาเสี่ยนรู้สึกโกรธมาก เธอกัดฟันพูด “ฉันฆ่าเขาได้หรือเปล่า?”
“ไม่ได้!” เจิ้งฮั่นซานพูดเสียงเคร่งขรึม “นี่เป็นการประลอง ถ้าหากคุณฆ่าคน สำนักสวรรค์นิรันดรไม่คุยกับพวกเราแน่ ถึงเวลานั้นแผนการใหญ่ของพวกเราก็จะล้มเหลว! คุณแค่เอาชนะเขาให้ได้ก็พอ! ห้ามฆ่าเขาเด็ดขาด!”
“แต่ว่า…”
“พอแล้วอาเสี่ยน ไม่ต้องพูดมาก คุณหักแขนหักขาเขาก็แล้วกัน!” เจิ้งฮั่นซานพูดด้วยน้ำเสียงที่เคร่งขรึม
อาเสี่ยนไม่มีทางเลือกอื่น จึงพยักหน้าตอบตกลง
หลินหยางไอพลางเดินเข้ามาพลาง
อาเสี่ยนมองเขาด้วยสายตาที่เฉยเมย “ก็แค่สุนัขจรจัดที่กำลังใกล้จะตาย ถึงขั้นกล้ามายืนอยู่ตรงนี้? คุณไม่รู้จักความร้ายกาจของฉันเหรอ?”
“คุณ? ผมไม่รู้จริงนั่นแหละ ทำไม? คุณร้ายกาจมากเลยเหรอ?” หลินหยางพยายามหยุดไอแล้วพูด
“คุณ…ฮึ่ม! ก็ดี ฉันจะทำให้คุณรู้เดี๋ยวนี้ ดูซิเดี๋ยวคุณจะปากแข็งยังไงอีก!” อาเสี่ยนโกรธแล้ว เธอขี้เกียจพูดไร้สาระกับหลินหยาง ถือกระบี่พุ่งเข้าไปโดยตรง เตรียมตัวตัดแขนขวาของหลินหยางก่อน จากนั้นแขนสั้น แล้วก็ขาทั้งสองข้าง ต่อด้วยเฉือนลิ้นของเขา ทำให้คนของสำนักสวรรค์นิรันดรรู้ถึงความน่าเกรงขามของสำนักสวรรค์อินทนิล!
ฟิ้ว!
กระบี่ถูกฟันออกมาราวกับสามารถผ่าทำลายสวรรค์เก้าชั้น
อานุภาพของกระบี่น่าตกใจมาก!
แต่…
ตอนที่กระบี่ของอาเสี่ยนเพิ่งเข้าใกล้หลินหยาง กลับมีเสียง ‘ติง’ ดังขึ้น
พลังทำลายล้างทั้งหมดหายไป
กระบี่ที่แหลมคม…ไม่สามารถเคลื่อนไปข้างหน้าอีก
“อะไรกัน?”
อาเสี่ยนสะดุ้ง เบิกตากว้างมองข้างหน้า
กลับเห็นหลินหยางกำลังใช้มือข้างหนึ่งปิดปากของตนเองเพื่อไอ โดยยื่นมืออีกข้างออกมา ใช้นิ้วเพียงสองนิ้วหนีบกระบี่ของอาเสี่ยนไว้แน่น
การเคลื่อนไหวดูสบายและพริ้วไหว…
ไม่ว่าเธอจะออกแรงอย่างไร กระบี่ของเธอไม่สามารถเคลื่อนไปข้างหน้าได้อีก
“เป็นไปได้ยังไง?”
อาเสี่ยนมองตาค้าง
“ก็ไหนบอกว่าจะให้ผมเห็นความร้ายกาจของคุณไม่ใช่เหรอ? หรือว่า…มีแค่นี้?” หลินหยางหยุดไอ พูดด้วยน้ำเสียงที่นิ่งสงบ
หัวใจของอาเสี่ยนเต้นรัว ตระหนักถึงความผิดปกติ เธอคิดจะชักกระบี่กลับเพื่อกระโดดถอยหลัง
แต่ในตอนนั้นเอง แขนของหลินหยางเคลื่อนไหวแล้ว
เขาออกแรงอย่างกะทันหัน
แควก!
กระบี่เล่มนั้นโดนหักโดยตรง
หลินหยางขว้างปลายกระบี่ออกไป
ปลายกระบี่ที่แหลมคมพุ่งตรงเข้าไปหาอาเสี่ยน
“หา?”
อาเสี่ยนหน้าถอดสี รีบหลบไปด้านข้าง แต่มันไม่ทันแล้ว
ภายใต้สถานการณ์คับขัน เธอทำได้แต่ยกกระบี่หักขึ้นมาต้านทาน
ปัง!
เสียงที่ชัดเจนดังขึ้น
เห็นเพียงกระบี่ที่อยู่ในมือของอาเสี่ยนระเบิด ส่วนเธอกระอักเลือดโดยตรง จับนั้นล้มลงไปด้านหลัง ท่าทางสะบักสะบอมมาก