บทที่ 1439 เสียความน่าเชื่อถือ

“เดิมทีวันนี้ผมไม่อยากลงมือ แต่ซินเจี้ยนแพ้แบบนี้ ทำให้สำนักสวรรค์อินทนิลต้องเสียชื่อ ผมจำเป็นต้องก้าวออกมา!”

ไป๋ฮ่าวซินพูดด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย จากนั้นเดินออกไปข้างหน้า

สถานที่เกิดเหตุวุ่นวายเล็กน้อย

คนของสำนักสวรรค์อินทนิลดีใจอย่างบ้าคลั่ง

“เยี่ยมไปเลย! ศิษย์พี่ไป๋อยู่ที่นี่ พวกเราไม่จำเป็นต้องกลัวแล้ว!”

“มีศิษย์พี่ไป๋อยู่ที่นี่ ต้องชนะแน่นอน!”

“ศิษย์พี่ไป๋สู้เขา!”

“ให้คนพวกนั้นได้เห็นความสามารถที่แท้จริงของสำนักสวรรค์อินทนิลหน่อย!”

แต่ในตอนนั้นเอง มีคนของสำนักสวรรค์นิรันดรพูดขึ้น

“ไป๋ฮ่าวซิน? แบบนี้ไม่ได้! คุณไม่มีสิทธิ์สู้กับหลินหยาง!”

“เพราะอะไร?” ไป๋ฮ่าวซินหันไปมองคนพูด

“คุณมาทีหลัง! และสำนักสวรรค์อินทนิลของพวกคุณเป็นคนท้าสู้ก่อน คนที่สามารถเข้าร่วมการต่อสู้มีแต่กลุ่มคนที่มาถึงตั้งแต่ตอนเริ่มเท่านั้น! คุณมาเข้าร่วมทีหลังแบบนี้ได้ยังไง? ถ้าหากเป็นแบบนั้น คนของสำนักสวรรค์อินทนิลมาเรื่อยๆแบบนี้ สำนักสวรรค์นิรันดรของเราไม่ต้องสู้กับพวกคุณจนถึงพรุ่งนี้เหรอ? และถ้าหากเป็นแบบนั้น ไม่สู้พวกเราทั้งสองสำนักเปิดศึกสู้กันโดยตรงดีกว่า! ทำไมต้องมาเสียเวลาแบบนี้ด้วย?” คนคนนั้นพูดเสียงดัง

หลังจากพูดคำพูดประโยคนี้ คนของสำนักสวรรค์นิรันดรพูดเห็นด้วยทันที

“พูดถูกแล้ว!”

“ไป๋ฮ่าวซินไม่มีสิทธิ์เข้าร่วมกันต่อสู้!”

“จะปล่อยให้คนมาทีหลังสู้ได้ยังไง? แบบนี้ไม่เท่ากับทำลายกฎเหรอ?”

“ถ้าไป๋ฮ่าวซินแพ้ พวกคุณคงคิดจะส่งผู้กล้าศักดิ์สิทธิ์อีกสามคนที่เหลือของสำนักสวรรค์อินทนิลมาใช่หรือเปล่า?”

“ไม่ยุติธรรม!”

มีลูกศิษย์ตะโกนเสียงดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง

เจิ้งฮั่นซานขมวดคิ้วแน่น แต่ไม่ได้พูดอะไร

“ศิษย์พี่ ไป๋ฮ่าวซินคนนี้เป็นใครเหรอ?” ชิวซ่านอยู่ในสำนักสวรรค์นิรันดรมาโดยตลอด เธอไม่ค่อยรู้เรื่องเกี่ยวกับโลกภายนอก อดไม่ได้ที่จะถาม

“ศิษย์น้อง คุณไม่รู้จักไป๋ฮ่าวซิน?”

“ไม่รู้”

“แล้วคุณเคยได้ยินสี่ผู้กล้าศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักสวรรค์อินทนิลหรือเปล่า?”

“เหมือนเคยได้ยินศิษย์พี่คนไหนพูดถึง แต่ไม่รู้อะไรมาก”

“งั้นผมจะอธิบายให้คุณฟังก็แล้วกัน สี่ผู้กล้าศักดิ์สิทธิ์เป็นลูกศิษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดของสำนักสวรรค์อินทนิล พวกเขาแตกต่างจากห้าลูกศิษย์ที่โดดเด่นของสำนักสวรรค์นิรันดร ห้าผู้โดดเด่นของเราเน้นเรื่องพรสวรรค์ ความแข็งแกร่งขึ้นอยู่กับตัวบุคคล แต่สี่ผู้กล้าศักดิ์สิทธิ์ ความแข็งแกร่งของพวกเขาถึงขั้นเกือบเทียบเท่าอาวุโสของสำนักสวรรค์อินทนิล! และถึงขั้นสามารถสู้กับเจ้าตำหนักของเรา! พวกเขาคือยอดฝีมือรุ่นใหม่ที่แท้จริง! ห้าผู้โดดเด่นของเราเผชิญหน้ากับสี่ผู้กล้าศักดิ์สิทธิ์ ไม่รู้ว่าจะรับมือพวกเขาได้สักกี่กระบวนท่า! ถ้าหากเจ้าตำหนักไม่ออกหน้า ไม่มีทางจัดการได้แน่นอน! คนทั้งสี่เป็นลูกศิษย์ที่แข็งแกร่งที่สุดของสำนักสวรรค์อินทนิล! ไม่ พวกเขาแทบจะเป็นตัวแทนความแข็งแกร่งของสมาชิกระดับสูง!”

ฟังมาถึงตรงนี้ ชิวซ่านรู้สึกเสียวสันหลัง

สามารถสู้กับเจ้าตำหนัก?

“แบบนี้ไม่เท่ากับ…พี่หลินกำลังตกอยู่ในอันตราย?”

“เขาสู้ไม่ได้เด็ดขาด! ไม่อย่างนั้นแพ้แน่นอน!” คนที่อยู่ด้านข้างพูด

“ต้องหยุดไม่ให้ไป๋ฮ่าวซินออกมาสู้!” ชิวซ่านตัดสินใจตะโกนร่วมกับคนอื่น คัดค้านไม่ให้ไป๋ฮ่าวซินลงสนาม

แต่ในตอนนั้นเอง มีเสียงพูดที่เฉยเมยดังขึ้น

“ในเมื่อมาแล้วทำไมถึงสู้ไม่ได้? เดิมทีนี่ก็เป็นการประลองวัดฝีมือ มีกฎมากมายขนาดนั้นที่ไหน? พวกคุณอย่าส่งเสียงดัง! ไป๋ฮ่าวซิน คุณมาเลย!”

ทันทีที่ได้ยินคำพูดประโยคนี้ ทุกคนเงียบทันที

ลูกศิษย์ของสำนักสวรรค์นิรันดรหันไปมองตามทิศทางของเสียง ทุกคนต้องตกตะลึง!

คนที่พูดคือ…อาวุโสสาม!

ลูกศิษย์ของสำนักสวรรค์นิรันดรคิดว่าตนเองฟังผิด

พวกเขามองอาวุโสสามด้วยความตกตะลึง บนใบหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

ไป๋ฮ่าวซินลงสนาม เห็นได้ชัดว่ามันเป็นผลเสียต่อสำนักสวรรค์นิรันดร! แต่ทำไม…อาวุโสสามถึงยอม?

“อาวุโสสาม! แบบ…แบบนี้ไม่ได้นะ…ไป๋ฮ่าวซิน…เขาไม่ตรงตามข้อกำหนด!” ลูกศิษย์คนหนึ่งทนไม่ไหวพูดเสียงดัง

“หุบปาก! หนวกหู! พวกคุณมีสิทธิ์มาตัดสินใจที่นี่ตั้งแต่เมื่อไหร่?” อาวุโสสามพูดด้วยน้ำเสียงที่ไม่สบอารมณ์

“แต่ว่า อาวุโสสาม…”

ลูกศิษย์คนนั้นอยากพูดอะไรบางอย่าง แต่อาวุโสสามพูดขัดอย่างไม่สบอารมณ์ทันที “ใครก็ได้ โยนลูกศิษย์ที่ไม่รู้จักสัมมาคาราวะคนนี้ออกจากตำหนักผู้กล้า! หักแขนหักขาเพื่อเป็นการลงโทษ!”

“รับทราบอาวุโส!”

มีลูกศิษย์ผู้ลงทัณฑ์เดินออกมาลากตัวลูกศิษย์คนนั้นออกไปทันที

“อาวุโสสาม! อาวุโสสาม!”