ตอนที่ 1485
บทที่ 1486 เจ้าสำนักเรียกพบ
October 21, 2026
มีเสียงระเบิดดังขึ้นอย่างกะทันหัน
เห็นเพียงร่างกายของอาวุโสใหญ่ระเบิดโดยตรง พลังที่ไร้ขีดจำกัดสายหนึ่งกระจายออกเป็นวงกว้าง กลืนกินเจิ้งถงหยวนโดยตรง อาวุโสสามและคนอื่นที่อยู่ด้านหลังก็ไม่ได้โชคดีมากนัก ทุกคนโดนคลื่นพลังซัดเข้าใส่เช่นกัน
ทั้งสุสานสวรรค์ หรือแม้กระทั่งสำนักสวรรค์นิรันดร…สั่นสะเทือน!
คนของสำนักสวรรค์นิรันดรตกใจมาก ทุกคนรีบรุดหน้ามาทางสุสานสวรรค์
คนเฝ้าประตูสุสานก็ตกใจเช่นกัน ทุกคนหันไปมองทางประตูพร้อมกัน พวกเขาพบว่าประตูใหญ่ของสุสานสวรรค์มีรอยแตกร้าวปรากฏให้เห็น!
“เกิดอะไรขึ้น?”
“แย่แล้ว! เร็ว! รีบไปรายงานเจ้าสำนัก!”
มีเสียงตะโกนด้วยความโกรธดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง
อาวุโสสี่พาลูกศิษย์ผู้คุมกฎของเขาวิ่งมาทางนี้ มองดูประตูใหญ่ที่มีรอยแตกร้าว สีหน้าของทุกคนเต็มไปด้วยความตกใจ
“เกิดอะไรขึ้น?” อาวุโสสี่ตะคอกถาม
“เรียนอาวุโสสี่ อาวุโสใหญ่ อาวุโสสาม เจ้าตำหนักเจิ้งและคนอื่นเข้าไปในสุสานสวรรค์…ส่วนเกิดอะไรขึ้นด้านใน พวกเรา…พวกเราก็ไม่รู้….” คนเฝ้าสุสานพูดเสียงสั่น
“บัดซบ!”
อาวุโสสี่ตะคอกด้วยความโกรธ จากนั้นพาคนพุ่งเข้าไปโดยตรง
ทันทีที่เข้าไปถึง อาวุโสสี่ถึงกับมองตาค้าง
เห็นเพียงภายในสุสานยุ่งเหยิงไปหมด
มีผู้คนไม่น้อยนอนระนาดอยู่บนพื้น
อาวุโสสาม เจิ้งถงหยวน และยังมี…หลินหยาง!
พวกเขาเหมือนกำลังหมดสติ
“เร็ว! รีบช่วยคนก่อน!” อาวุโสสี่คำรามเสียงดัง
ทุกคนรีบพุ่งเข้าไปช่วยกันยกคนทันที
ผ่านไปสักพัก คนเหล่านี้ถูกพาตัวไปรักษาที่ตำหนักฝึกจิต
ส่วนอาวุโสสี่ก็หาศพของอาวุโสใหญ่เจออย่างรวดเร็วในสุสานสวรรค์ที่ยุ่งเหยิงไปหมด
ข่าวการตายของอาวุโสใหญ่กระจายไปทั่วทั้งสำนักทันที
เจ้าสำนักที่สัมผัสได้ถึงแรงสั่นสะเทือน ในที่สุดก็ออกจากการเก็บตัวเช่นกัน
หลินหยางไม่ได้หมดสติจริงๆ
และเขาก็รู้ด้วยว่าตนเองมาถึงตำหนักฝึกจิตได้อย่างไร
ตำหนักฝึกจิตเป็นหนึ่งในสิบตำหนักที่รับผิดชอบโดยเหวินรุ่ยเซิง
เหวินรุ่ยเซิง จัดอยู่ในอันดับหนึ่งของทั้งสิบตำหนัก! เล่ากันว่านอกจากเจ้าสำนักแล้วเขาคือคนที่มีทักษะการแพทย์ที่ล้ำเลิศที่สุดในสำนักสวรรค์นิรันดร
ระดับอาวุโสและเจ้าตำหนักได้รับบาดเจ็บ เขาย่อมต้องมาทำการรักษาด้วยตนเองอยู่แล้ว
ตอนนี้มีผู้คนมากมายมารวมตัวกันที่ตำหนักฝึกจิต
อาวุโสสามและเจ้าตำหนักหลายคนถูกส่งตัวมาที่นี่ ลูกศิษย์ของห้าวังสิบตำหนักย่อมต้องมารวมตัวกันที่นี่เป็นเรื่องธรรมดา ทุกคนล้วนแต่ต้องการรู้สถานการณ์ของอาวุโสหรือเจ้าตำหนักของตนเอง
ด้านนอกประตูใหญ่ของตำหนักฝึกจิตเต็มไปด้วยผู้คน มีลูกศิษย์หลายคนคิดจะบุกเข้าไป แต่โดนขวางเอาไว้
“คนที่ไม่เกี่ยวข้องไสหัวออกไปให้หมด! ใครกล้ามาก่อเรื่องในตำหนักฝึกจิต จับตัวไปลงโทษที่วังลงทัณฑ์สวรรค์ให้หมด!” อาวุโสสี่ยืนอยู่ตรงหน้าประตูใหญ่ ตะคอกเสียงดัง
เสียงตะคอกของเขาทำให้สถานการณ์สงบลงไม่น้อย
ส่วนในตำหนักฝึกจิต เหวินรุ่ยเซิงกำลังฝังเข็มให้คนเหล่านั้นทีละคน
แน่นอน การรักษาย่อมเป็นไปตามลำดับสถานะ ลูกศิษย์ธรรมดาอย่างหลินหยาง ต้องได้รับการรักษาเป็นคนสุดท้ายอยู่แล้ว
“ดูเหมือนอาการจะไม่เบาเลย!”
“รักษายากหรือเปล่า?”
“ก็พอสมควร แต่ยังสามารถช่วยชีวิต”
“ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้ว เจ้าตำหนักเหวิน คุณรีบฝังเข็มเถอะ”
“อืม…หืม? นี่คือ…”
“ตำหนักเหวิน มีอะไรเหรอ?”
“อ๋อ ไม่มีอะไร แค่รู้สึกว่าร่างกายของคนคนนี้…มีความพิเศษ…”
“พิเศษ?”
“ใช่ ผมไม่สามารถสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตบนตัวของเขาเลย ยิ่งไปกว่านั้น…อวัยวะภายในของเขา เหมือนแตกต่างจากคนอื่น…”
“เจ้าตำหนักเหวิน คุณกำลังพูดอะไรของคุณ! หมอนี่ก็เป็นคนเหมือนกัน อวัยวะภายในของเขาแตกต่างจากคนอื่น? คุณจะบอกว่าเขาเป็นสัตว์ประหลาดอย่างนั้นเหรอ? อีกอย่างเรื่องที่คุณไม่สามารถสัมผัสได้ถึงพลังชีวิตของเขามันก็เป็นเรื่องปกติไม่ใช่เหรอ เมื่อกี้คุณเป็นคนพูดเอง อาการของเขาค่อนข้างสาหัส เหลือลมหายใจเฮือกสุดท้ายแล้ว…”
“เรื่องนี้…”
“เจ้าตำหนักเหวิน ไม่ต้องคิดอะไรมาก คุณแค่ทำการรักษาเขาก็พอ ถ้าหากรักษาไม่หายก็ไม่มีใครโทษคุณ!”