บทที่ 149 ผมอยากจะเห็นการแสดงออกของพวกคุณในอีกไม่ช้า

"คุณว่ายังไงนะ? ลุงชางถูกนำตัวไปหรอ?"

ชั้นสูงสุดของโรงแรมเจียงหัว ซือถูจิ้ยืนอยู่หน้ากระจก พูดเสียงหลงกับโทรศัพท์

"ใช่" ปลายสายคือเสียงแหบๆ ของลั่วเป่ยหมิง: "คุณชายซือถู นี่คือการโจมตีกลับของประธานหลินอย่างเห็นได้ชัด! พวกเราจะดำเนินการต่อไหม?"

"พูดไร้สาระ ต้องดำเนินการต่อสิ หรือว่าแค่ขาดคนๆ เดียวไป พวกเราจะยอมแพ้แล้วหรอ?" ซือถูจิ้งพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

"แต่...คุณชายซือถู" คุณรู้จักคนที่นำตัวลุงชางไปไหม?"

"ใคร?"

"ไคเหวินหนง!"

"อะไรนะ?"

แก้วไวน์ในมือของซือถูจิ้งสั่นและตกลงไปบนพื้น

ประณามมัน!

แก้วไวน์ตกแตก และของเหลวสีแดงเลือดก็ไหลออกมา

ซือถูจิ้งเบิกตากว้าง พูดในขณะที่ตัวสั่น: "ไคเหวินหนงนั่นไม่มีสิทธิ์นี้ เขามายุ่งที่นี่ได้ยังไง?"

"ถ้าปัญหาแบบนั้น งั้นไคเหวินหนงก็มีอำนาจในการจัดการได้!" ลั่วเป่ยหมิงพูดอย่างเคร่งขรึม

ซือถูจิ้งสีหน้าซีด เขาเข้าใจทันทีว่าลั่วเป่ยหมิงหมายความว่าอะไร

"คุณชายซือถู คำแนะนำของผมคือเตรียมเสียวอี้ให้ดี เอาเป็นยกเลิกคดีนี้ไปและให้เสียวอี้ถอนตัวออกไปก่อน ไม่งั้น ผมเกรงว่าเป้าหมายต่อไปของหยางหัวกรุ๊ปจะเป็นเสียวอี้!" ลั่วเป่ยหมิงพูด

"ไม่ได้! ทุกอย่างเป็นไปตามนี้ หรือว่าคุณอยากให้ผมหยุด? อีกทั้งโรงงานถูกปิดตัวลงแล้ว คุณยังคิดจะให้เขาถอนตัวยังไง?" ซือถูจิ้งกัดฟันพูด

"แล้วคดี..."

"ดำเนินการต่อ! ไม่ว่าจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นก็ต้องดำเนินการต่อ! ผมยังไม่เชื่อว่าประธานหลินนั่นจะมีอำนาจล้นฟ้า? ฟางซือหมินได้รับหลักฐานที่ผมมอบให้กับเขาแล้ว เขาเองก็บอกว่าสามารถเอาชนะคดีนี้ได้ 100%! เราจะกลัวคดีที่มีโอกาสชนะอย่างแน่นอนไปทำไม? ตอนนี้สังคมนี้เป็นสังคมที่มีหลักฐาน"

"ถ้าบอกว่าคดีนี้สามารถชนะได้ งั้นก็ไม่ต้องกังวลใดๆ แค่กลัว..."

"กลัวอะไร? ไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก!"​ ซือถูจิ้งขัดคำพูดของลั่วเป่ยหมิงโดยตรง และตะโกนอย่างบ้าคลั่งเล็กน้อย

ลั่วเป่ยหมิงลังเลเพียงพยักหน้าและถอนหายใจ

"โอเค"

ถึงเวลานี้ไม่สามารถถอนมือได้แล้ว

แต่ลั่วเป่ยหมิงไม่ใช่ซือถูจิ้ง เขาเป็นคนเจ้าเล่ห์ เขาจะมองไม่เห็นทางออกได้อย่างไร

ประธานหลินถึงกับเชิญไคเหวินหนงมาได้ เกรงว่าตั้งแต่ไหนแต่ไรมา ไม่มีใครรู้อย่างชัดเจนเลยว่าพลังเบื้องหลังของเขาเป็นยังไง...

....

....

คนจากทีมทนายความปล่อยตัวหลินหยางออกมาในทันที

อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ไม่ได้จบแค่นั้น ก่อนที่คดีจะถูกสอบสวน การเดินทางของเขาถูกจำกัดและผู้คนไม่สามารถออกจากเจียงเฉินได้

"ประธานหลิน! ลั่วเป่ยหมิงแห่งซานจือถังแจ้งว่าบริษัทของเราลอกเลียนแบบยาตัวใหม่ของบรรพบุรุษของเขา ศาลยอมรับแล้วศาลจะเปิดในตอนบ่าย คุณอยากมาฟังไหม" เสี่ยวหลิวในทีมทนายความพูด

"ลั่วเป่ยหมิงเชิญใครมาสู้คดีนี้?"

"หนึ่งในทีมทนายความใหญ่ทั้งสามที่มีชื่อเสียงของเมืองเยี้ยนจิง ทีมทนายความฟางซื่อหมิน!" เสี่ยวหลิวพูดเสียงสั่น

ไม่มีใครที่ทำธุรกิจนี้ไม่รู้จักทีมทนายความหลักสามทีมของเยี้ยนจิง

นั่นคือภูเขาใหญ่สามลูกในโลกของกฎหมาย!

"หนึ่งในทีมทนายความใหญ่ทั้งสามหรอ? ผมเคยได้ยินว่า แม้ว่าลั่วเป่ยหมิงจะเป็นคนมีชื่อเสียงแต่เขาก็ไม่ได้มีเกียรติมากขนาดนั้นที่จะสามารถเชิญให้ฟางซื่อหมินลงมือได้! ต้องเป็นคนของฝ่ายใต้ออกหน้าแทนอย่างแน่นอน! ไป ไปฟังหน่อย" หลินหยางพูด

"โอเค"

เสี่ยวหลิวเปิดประตูรถ หลินหยางขึ้นรถ และมุ่งหน้าไปยังศาลทันที

ขณะที่นั่งอยู่บนรถ หลินหยางก็เขาใจความคิดเห็นของประชาชนในปัจจุบัน

หยางหัวกรุ๊ปถูกจับอีกครั้งในความคิดเห็นของสาธารณชนเกี่ยวกับการโต้เถียงเรื่องยาปลอมและการลอกเลียนแบบสูตรยา

เนื่องจากฝ่ายใต้หาคอนเน็กชั่นของกองทัพ บนอินเทอร์เน็ตเหมือนจะมีข้อสงสัยอย่างล้นหลาม อีกทั้งยังมีสื่อที่เป็นที่รู้จักและไร้ยางอายมากมาย และบทวิจารณ์ในปัจจุบันของหยางหัวกรุ๊ปนั้นแย่มาก

จากมุมมองของทุกภาคส่วน หยางหัวกรุ๊ปนั้นตกอยู่ในอันตรายแล้ว...

ที่หน้าประตูศาล หลินหยางลงรถ

"มาแล้วมาแล้ว! ประธานหลินมาแล้ว!"

นักข่าวที่มุงอยู่หน้าประตูพุ่งเข้ามาเหมือนผึ้ง ล้อมหลินหยางและสอบถาม

"ประธานหลิน ขอถามหน่อยว่าหยางหัวกรุ๊ปของพวกคุณลอกเลียนแบบสูตรยาของบรรพบุรุษของหมอเทวดาลั่วแห่งซานจือถังจริงหรือไม?"

"ประธานหลิน ครั้งที่แล้วตระกูลซูฟ้องร้องคุณในข้อหาก้อปสูตรยา และตอนนี้ซานจือถังก็ฟ้องร้องคุณว่าก้อสูตรยาอีก มีความเกี่ยวข้อระหว่างทั้งสองฝ่าไหม?"

"สำหรับเรื่องนี้แล้ว ประธานหลินอยากจะพูดอะไรกับทุกคนไหม?"

"ประธานหลิน..."

นักข่าวถามกันอย่างต่อเนื่อง

แต่หลินหยางไม่ได้สนใจ เขาดึงปีกหมวกของเขาและเดินไปข้างหน้า

แต่หลังจากไม่กี่ก้าว กลุ่มคนก็ปรากฏตัวต่อหน้าเขา

และนั่นคือจางชิงเหิง ซูเป่ย ซูเจินและคนอื่นๆ ของบริษัทข้ามชาติชางหยู

"พวกคุณก็มาหรอ?" หลินหยางพูดอย่างเรียบเฉย