บทที่ 1512 ซูเหยียนที่ไร้ที่พึ่ง

แน่นอนว่าเลือดวิญญาณลั่วหลินสามสิบสามหยดมีความแข็งแกร่งและทรงพลังจนทำให้ผู้คนหวาดกลัวก็จริง แต่สำหรับสำนักสวรรค์นิรันดรแล้ว กลับไม่ได้เรื่องยากที่จะรับมือได้

และสิ่งที่ทำให้สำนักสวรรค์นิรันดรทำให้ผู้คนต่างพากันหวาดกลัวไม่ได้เป็นเพราะทักษะทางการแพทย์ แต่เป็นเพราะพวกเขามีทักษะวิชาและยาอันลับเฉพาะที่ถูกสืบทอดต่อกันมาหลายชั่วอายุคน

และนี่เองที่สามารถทำให้ระดับความสามารถของคนพุ่งทะยานทะลุขีดจำกัดไปได้

หากมีเวลาเพียงพอให้โม่ซิน เธอสามารถกระตุ้นพลังความสามารถของเลือดวิญญาณลั่วหลินได้ถึงสี่สิบหยดไปจนถึงห้าสิบหยดเลยด้วยซ้ำ

และนี่ก็คือสิ่งที่โม่ซินทำให้ทุกคนต้องเคารพและยำเกรงต่อเธอ

"ฉะนั้นแล้วหลินหยาง ผมหมายถึงให้คุณเข้าร่วมกับสำนักสวรรค์อินทนิลก่อน และหากสำนักสวรรค์นิรันดรตามหาคุณเจอ สำนักสวรรค์อินทนิลของเราไม่มีทางปล่อยไปเฉยๆ โดยไม่ทำอะไร และเมื่อเป็นแบบนี้ คุณก็จะได้ไม่ต้องต่อสู้อย่างโดดเดี่ยวเพียงลำพัง! แบบนี้ไม่ดีกว่าเหรอ?" เชียนเย่กล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

เจิ้งฮั่นซานที่อยู่ข้างๆ ก็จ้องมองเขาอย่างคาดหวัง

ทว่าหลินหยางกลับส่ายหน้า

"รองหัวหน้าเชียน ผมรู้ความหมายของคุณดี แต่ผมบอกไปแล้วว่าผมไม่สนใจสำนักสวรรค์อินทนิล อีกอย่างผมมีเรื่องที่ต้องจัดการและผมคงไม่เสียเวลาอยู่ที่สำนักสวรรค์อินทนิลต่อไปนานมากหรอก"

เมื่อทุกคนได้ยินก็ต่างพากันหมดหวัง

"แต่ลูกศิษย์ของผมอยู่ที่สำนักสวรรค์อินทนิล ฉะนั้นผมจะให้สัญญากับพวกคุณว่า หากวันข้างหน้าสำนักสวรรค์อินทนิลมีปัญหาอะไรที่จัดการไม่ได้ พวกคุณมาหาผมได้ทุกเมื่อ!"

เมื่อพูดจบ หลินหยางก็ได้เขียนเบอร์โทรศัพท์ลงไปที่กระดาษแผ่นหนึ่ง

เดิมทีหลินหยางไม่อยากจะใส่ใจคนของสำนักสวรรค์อินทนิลเท่าไรนัก เพราะสำนักพรรคใหญ่แบบนี้มักมีอุบายเล่ห์เหลี่ยมเยอะมาก และหากได้สัมผัสมากเกินไปก็มีแต่จะเจอปัญหามากมายไม่สิ้นสุด แต่เพราะเจิ้งฮั่นซานและเชียนเย่ที่พยายามเข้ามาช่วยเขาโดยไม่สนใจอันตรายใดๆ จึงทำให้หลินหยางใจอ่อน

เมื่อได้ยินเขาพูดไปแบบนี้ เชียนเย่และเจิ้งฮั่นซานรู้สึกตื่นเต้นและรีบรับกระดาษจดเบอร์โทรศัพท์นั้นมาอย่างรวดเร็ว

"ก็ได้ หลินหยาง ในเมื่อคุณพูดมาขนาดนี้แล้ว งั้นผมก็จะไม่ฝืนทำให้คุณลำบากใจ! นี่คือเบอร์โทรศัพท์ของผม หากวันข้างหน้าคุณมีปัญหาอะไรคุณก็สามารถโทรหาเราได้เสมอ!" เชียนเย่ยิ้มและรีบจดเบอร์โทรของตัวเองลงบนกระดาษ

เมื่อได้รับเบอร์โทรศัพท์ เชียนเย่และเจิ้งฮั่นซานก็ออกจากหมู่บ้านนั้นไปอย่างมีความสุข

ในสายตาของพวกเขาแล้วนั้น สิ่งที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ก็คือดูแลเว่ยซินเจี้ยน ลูกศิษย์ของหลินหยางให้ดี

เพียงแค่หลินหยางยอมรับลูกศิษย์คนนี้ งั้นระหว่างเขาและสำนักสวรรค์อินทนิลก็แยกไม่ออกจากกันแล้ว

"หลังจากกลับไปแล้ว บอกให้เจ้าสำนักรับเว่ยซินเจี้ยนเป็นลูกบุญธรรมและคอยฝึกฝนเขาอย่างดี! รู้ไหม? และครั้งนี้ต้องพึ่งหลินหยางแล้วล่ะ!"

"รับทราบ รองเจ้าสำนัก!"

.....

เช้าวันรุ่งขึ้น หลินหยางได้เรียกรถพยาบาลมาคันหนึ่งและพาหลิวหรูซือย้ายไปยังเมืองเจียงเฉิน

พวกเขาถอดชุดปลอมตัวออก ทำให้คนของสำนักสวรรค์นิรันดรเชื่อมโยงระหว่างชายสวมหน้ากากเหล็กและหลินหยาง เชียนเย่ได้

จากนั้นหลินหยางก็ได้เดินทางไปเมืองเจียงเฉินพร้อมกับเลือดวิญญาณลั่วหลินสามสิบสามหยด

สิ่งที่หลินหยางให้ความสำคัญที่สุดในตอนนี้ก็คือหลิวหรูซือ

บาดแผลของหลิวหรูซือหายดีมากแล้ว และเหลือเพียงกระบวนการฟื้นฟูเดิมๆ ที่ยังต้องทำอยู่ ทำให้การฟื้นฟูหายดีไม่ใช่เรื่องยากอะไร

ตอนนี้หลินหยางกังวลว่าทางสมัชชาใหญ่จะมีปัญหาอะไรเกิดขึ้นรึเปล่า

เพราะกลุ่มพิพากษาเทียนชี่ได้หายตัวไปจากเมืองเจียงเฉิน แม้ว่าจะโยนความผิดไปที่สำนักหงเหยียนแล้ว แต่สำนักหงเหยียนก็ถูกหลินหยางไล่ตะเพิดกันกระจัดกระจาย เกรงว่าเมื่อถึงตอนนั้น ทุกคนจะกลับมาให้ความสนใจกับบริษัทหยางหัวอีกแน่ๆ

หลินหยางรู้สึกกังวลมาก

และเมื่อรถพยาบาลเดินทางมาถึงเมืองเจียงเฉิน โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

"หลินหยาง! ไปอยู่ไหนมา? ไม่สนใจภรรยาของตัวเองเลยเหรอ?" เสียงจากอีกฝั่งหนึ่งคือเสียงของจางชิงหยู่

เป็นเสียงร้องสะอึกสะอื้นอย่างโอดครวญ

"แม่ เกิดอะไรขึ้น? มีเรื่องอะไรงั้นเหรอ?" หัวใจของหลินหยางเต้นแรงและขมวดคิ้วถาม

"ยังจะถามอีกว่าเกิดอะไรขึ้น? นายไม่รู้เหรอว่าเสี่ยวเหยียนถูกบีบบังคับจนเกือบจะฆ่าตัวตายแล้ว!" จางชิงหยู่ร้องไห้ออกมา

"อะไรนะ?"

หลินหยางหน้าถอดสี "เกิดอะไรขึ้นกันแน่??"

"ตอนนี้ยากจะอธิบาย ฉันจะบอกให้ว่าตอนนี้เสี่ยวเหยียนอยู่บนดาดฟ้าของตึกจงหยาง เธอบอกว่าจะขอเจอนายตอนนี้ หากนายไม่ไปช่วยเสี่ยวเหยียน ฉัน...ฉันจะตามไปคิดบัญชีนายเอง ฮือๆ..."

เมื่อพูดจบ จางชิงหยู่ก็ร้องไห้ออกมาอย่างทุรนทุราย

"แม่ครับ แม่หมายความว่า...เสี่ยวเหยียน...จะกระโดดตึกฆ่าตัวตาย??"

เมื่อได้รับข่าวนี้ หลินหยางก็ได้รีบเข้าไปในเมืองเจียงเฉินและในขณะเดียวกันก็รีบโทรแจ้งหม่าไห่ บอกให้เขาเตรียมโรงพยาบาลเพื่อส่งหลิวหรูซือไปรักษา

หม่าไห่ส่งคนมารับตัวหลิวหรูซือ จากนั้นหลินหยางก็ได้รีบบึ่งไปที่ตึกจงหยาง

และในขณะนี้ ข้างล่างของตึกจงหยางก็มีรถตำรวจ รถพยาบาลและรวมไปถึงรถดับเพลิงมาเตรียมพร้อมจำนวนมาก และมีนักข่าวจำนวนมากรอทำข่าวอยู่รอบๆ ตึก

หลินหยางร้อนใจและเงยหน้าขึ้นไป จากนั้นก็ได้เห็นร่างหนึ่งที่ยืนอยู่ขอบดาดฟ้า

ไม่ใช่ใครที่ไหน คือซูเหยียนนั่นเอง!