บทที่ 1528 ผู้นำกลุ่มธุรกิจซางเหมิง

"ที่จริงนะเจิ้งหม่า ถ้านายคิดจะทำเงินกับเรื่องเหล่านี้ ฉันไม่มีปัญหาอะไรเลยสักนิด กลุ่มธุรกิจซางเหมิงของเราขาดทุกอย่าง แต่สิ่งที่มีไม่ขาดเลยก็คือเงิน เงินจำนวนหมื่นล้าน ล้านล้าน สำหรับกลุ่มธุรกิจซางเหมิงของฉันเป็นเพียงเศษเงินเท่านั้น" หญิงสูงวัยกล่าว

"ฮี่ๆ ท่านผู้นำพูดถูก พูดถูกมากครับ!" เจิ้งหม่าพยักหน้าและยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้

"แต่...เจิ้งหม่า บางอย่างคุณสามารถแตะได้ แต่บางสิ่งคุณไม่สามารถแตะได้ นายโยกย้ายเงินจำนวนหนึ่งไป ฉันจะไม่เอาความอะไร แต่หากนายไปแตะต้องสิ่งที่ไม่ควรแตะ เรื่องนี้จะเป็นเรื่องใหญ่ทันที" จู่ๆ น้ำเสียงของหญิงผมหงอกก็เปลี่ยนไปและพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

เจิ้งหม่าสะดุ้งและสีหน้าก็เปลี่ยนไป แต่เขายังคงพยายามสงบสติอารมณ์ของตัวเองและฝืนยิ้มออกมา "ท่านผู้นำ ท่าน...ท่านกำลังพูดอะไร? ผม...ผมไม่เข้าใจ..."

หญิงสูงวัยไม่พูดอะไร

แต่รถที่กำลังแล่นอยู่ได้หยุดลง

เจิ้งหม่าตกใจมากและมองออกไปนอกหน้าต่าง

และพบว่ารถที่กำลังมุ่งหน้าเข้าเมืองได้หยุดลงบริเวณพื้นที่ว่างเปล่าทุรกันดาร

ที่นี่ไม่มีร้านค้าและแม้กระทั่งต้นไม้สักต้น มีเพียงแสงไฟสลัวๆ ไกลออกไป...

เจิ้งหม่ารับรู้ได้ถึงความไม่ปกติและตัวสั่น มือของเขาได้แอบจับไปที่ประตูรถ

"ท่านผู้นำ ทำไม...ทำไมจู่ๆ ก็จอดรถล่ะครับ? เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ?" เจิ้งหม่าฝืนยิ้มและถามขึ้นมา

"ฉันถามนาย นายได้แตะต้องหยกคุนหลุน (หยกชิงไห่) ใช่ไหม?" หญิงสูงวัยจุดบุหรี่และเปิดหน้าต่างรถ

"อ๋า? หยก...หยกคุนหลุน? เป็นไปได้ยังไงท่านผู้นำ สิ่งนั้นถือเป็นมรดกของกลุ่มธุรกิจซางเหมิงของเรา นอกจากท่านแล้วใครจะกล้าแตะมัน?" เจิ้งหม่ารีบพูด

"แต่...มีคนเห็นนายแอบเข้าไปในห้องและตัดหยกชิ้นเล็กออกไปและนำของปลอมมาแปะทับ!"

"เป็นไปไม่ได้! ต้องมีคนใส่ร้ายผมแน่ๆ! ไม่มีทางเป็นไปได้!" เจิ้งหม่ารีบปฏิเสธ "ท่านผู้นำ! ผมถูกใส่ร้าย! ผมถูกคนอื่นใส่ร้าย! ผมไม่ได้เป็นคนทำ! ไม่ได้ทำจริงๆ! ต้องมีใครคิดแค้นผมแน่ๆ และจงใจใส่ร้ายผม!!"

"จริงเหรอ? เจิ้งหม่า ฉันขอเตือนนายนะ หากนายยอมสารภาพมาโดยดีและยอมรับผิดก็ยังพอมีทางรอดบ้าง แต่ถ้ายังปากแข็งไม่ยอมรับผิดแบบนี้ งั้น...คนที่ต้องตายจะไม่ได้มีเพียงแค่นายคนเดียว ถึงตอนนั้นคนที่ใกล้ชิดนายทั้งหมดจะต้องลาจากโลกนี้ไปด้วย นายเข้าใจใช่ไหม?" หญิงสูงวัยพูดน้ำเสียงเรียบ

เจิ้งหม่ามองหญิงสูงวัยอย่างเหม่อลอยและไม่รู้ว่าควรพูดอะไรออกมา

"เจิ้งหม่า นายรู้กฎของกลุ่มธุรกิจซางเหมิงดี คนที่แอบขโมยสัมบัติและมรดกของซางเหมิงโดยไม่ได้รับอนุญาตอย่างนาย จะต้องถูกหักแขนหักขาและถูกยึดทรัพย์สินทั้งหมด และหากร้ายแรงมากก็จะถูกกำจัดลงทันที แต่นายก็ติดตามฉันมาหลายปี ฉันจะลงมือทำร้ายนายได้ยังไง? เจิ้งหม่า ตอนนี้ฉันให้โอกาสนาย นายยอมรับผิดมาโดยดี ถ้าเป็นงี้ฉันจะลงโทษไม่หนัก แต่หากนายยังไม่ยอมรับ...ฉันพูดได้เพียงว่าครั้งนี้เป็นความเคราะห์ของนายแล้ว"

"..." เจิ้งหม่าไม่พูดอะไรและเงียบไป

"เจิ้งหม่า ฉันขอเตือนนายไว้ก่อน ที่ฉันพูดออกไปแบบนี้และฉันมีหลักฐานหนาแน่น หากนายยังไม่ยอมรับผิด ฉันเอาหลักฐานออกมาก็ได้ แต่ถึงตอนนั้นก็ไม่ใช่เวลาที่นายจะยอมรับผิดแล้ว" หญิงสูงวัยพูดขึ้นมาอีกครั้ง

เมื่อเจิ้งหม่าได้ยินแบบนี้ก็รีบตะโกนออกมาโดยไม่ลังเล "ท่านผู้นำ! ผมยอมรับผิด! ผมยอมรับผิด! ใช่ ผมแอบนำหยกคุนหลุนจำนวนหนึ่งไปขายจริง เป็นเพราะภรรยาของผมที่ใช้เงินเยอะและยังเล่นการพนัน ครั้งนี้ติดหนี้ไปกว่าพันล้าน...ผมไม่มีทางออกจริงๆ...ท่านผู้นำได้โปรดเห็นแก่ที่ผมตั้งใจทำงานกับซางเหมิงมาหลายปีด้วยเถอะนะครับ ไว้ชีวิตผมด้วยเถอะนะครับ!"

เจิ้งหม่าคร่ำครวญร้องขอ

หญิงสูงวัยสูดลมหายใจ แต่ไม่พูดอะไร

ในขณะเดียวกันประตูรถก็ถูกเปิดออก ผู้ชายคนหนึ่งที่อยู่ข้างนอกได้ลากตัวเจิ้งหม่าออกไป และชักปืนออกมาและเล็งไปที่เจิ้งหม่า

"อ๋า?"

เจิ้งหม่าตกใจจนอุทานออกมาและตะโกนสุดเสียง "ท่านผู้นำ! ท่านจะทำอะไรเหรอครับ? ไหนท่านบอกว่าเพียงแค่ผมยอมรับผิด ท่านก็จะไม่ฆ่าผมไง? เพราะอะไรครับท่านผู้นำ? อย่าฆ่าผมเลยนะครับ!"

"ฉันพูดเหรอเมื่อกี้?"

หญิงสูงวัยเดินลงจากรถและดูดบุหรี่ก่อนจะพูดขึ้นมา "รู้ไหมว่าฉันไปสมัชชาใหญ่ครั้งนี้เพราะอะไร?"

"ไม่...ไม่รู้ครับ..." เจิ้งหม่าร้องไห้ออกมา

"เบื้องบนสั่งการลงมาให้ฉันจัดระเบียบกลุ่มธุรกิจซางเหมิงและจัดการเศษสวะ! สมัชชาใหญ่กำลังจะจัดการประชุมขึ้นเร็วๆ นี้! ทุกสิ่งจึงจำเป็นต้องปฏิบัติตามกฎระเบียบอย่างเคร่งครัด! เจิ้งหม่า อันที่จริงฉันไม่คิดจัดการนายหรอกนะ แต่ฉันจำเป็นต้องเชือดไก่ให้ลิงดู! ฉะนั้นฉันไม่มีทางเลือก"

หญิงสูงวัยดีดก้นบุหรี่ไปทางชายคนนั้น

ชายคนนั้นรับรู้ได้และรีบเหนี่ยวไกทันที

"ท่านผู้นำ! อย่าทำอะไรผมเลย..."

ปัง!

หลังจากเสียงปืนที่ดังก้อง เจิ้งหม่าก็ล้มลงกับพื้นอย่างแรง บนหน้าผากของเขามีเลือดไหลออกมาจำนวนมาก และเขาก็สิ้นลม

หญิงสูงวัยโยนก้นบุหรี่ลงพื้นและพูดน้ำเสียงเรียบ "นำศีรษะของคนที่บ้านเจิ้งหม่าทุกคนไปที่สำนักงานใหญ่กลุ่มธุรกิจซางเหมิงพรุ่งนี้เช้า และให้พวกเขาดู! หากขาดไปศีรษะเดียว พวกนายต้องทดแทนด้วยศีรษะของตัวเอง!"

"รับทราบ! ท่านผู้นำ!"

"กลับกันเถอะ"

หญิงสูงวัยพูดเสียงเรียบและหันหลังเตรียมจะขึ้นรถ

และในขณะเดียวกัน ถนนอีกฝั่งก็มีรถเก๋งฟอร์ดสีขาวขับผ่านมา

รถเบี่ยงไปข้างทางและหยุดลง จากนั้นมีชายคนหนึ่งลงมาจากรถ...

"หืม?"