บทที่ 1559 คุณไม่อยากมีชีวิตต่อไปแล้วเหรอ?

จากนั้นเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น

หลินหยางสะดุ้งเล็กน้อยและรีบไปเปิดประตู จากนั้นเสียงที่ได้รับคือเสียงก่นด่าที่ดังขึ้น

"คุณหลิน! คุณหาที่ตายเหรอ? ทำไมถึงมาก่อกวนถึงเยี่ยนจิง? และยังเป็นหลินกู่? คุณรู้ไหมว่าหลินกู่คือใคร? คุณไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้วใช่ไหม?"

หลินหยางรู้สึกงุนงงและเมื่อดึงสติได้ ก็พบว่าคนที่เดินเข้ามาคือเจิ้งหนานเทียน!

"นายพลเจิ้ง? คุณมาได้ยังไง?" หลินหยางถามด้วยความประหลาดใจ

"เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนี้จะไม่ให้ผมมาได้ยังไง? คุณหลิน คุณกำลังคิดทำอะไรกันแน่?" เจิ้งหนานเทียนทั้งโมโหทั้งร้อนใจ

หลินหยางหัวเราะ "นายพลเจิ้งกลัวว่าผมจะสู้หลินกู่ไม่ได้งั้นเหรอ? ไม่ต้องกังวลใจไป ในเมื่อผมมาถึงเยี่ยนจิง แสดงว่าผมก็เตรียมการมาดีแล้ว! การประลองในวันพรุ่งนี้ ผมเชื่อมั่นว่าผมจะชนะหลินกู่ได้แน่!"

"คุณ...คุณหลิน คุณยังไม่เข้าใจความหมายของผมอีกเหรอ?"

"นายพลเจิ้งหมายความว่ายังไง?"

"คุณ...เฮ้อ! ผมบอกคุณตามตรงแล้วกัน! คุณหลิน ต่อให้คุณจะสามารถเอาชนะ แต่แน่นอนว่าคุณไม่มีทางเอาชนะเขาได้!"

"เพราะอะไร?" หลินหยางถามด้วยความสงสัย

เจิ้งหนานเทียนเงียบไปครู่หนึ่งและถอนหายใจ ""คุณหลิน คุณรู้ไหมว่าคุณติดกับดักตระกูลหลินเข้าแล้ว!"

"ติดกับดัก? หมายความว่ายังไง?"

"คุณหลิน แม้ว่าคุณจะแซ่หลิน แต่คุณไม่ใช่คนของตระกูลหลิน ฉะนั้นคุณไม่รู้จักหลินกู่คนนี้ดีพอ ตระกูลหลินเป็นตระกูลเกี่ยวกับการแพทย์ เรื่องนี้คุณคงเคยได้ยินใช่ไหม?"

"แน่นอน แม้ว่าตระกูลหลินจะแสดงออกเพียงน้อยนิดเกี่ยวกับทางด้านการแพทย์ แต่ก็เป็นที่รู้จักกันดีว่าทักษะทางการแพทย์ของตระกูลหลินนั้นยอดเยี่ยมและสูงส่ง อีกทั้งยังลึกลับและเข้าถึงได้ยาก ผู้มีความสามารถทางศิลปะการต่อสู้ของตระกูลหลินแทบทุกคนล้วนรู้ทักษะทางการแพทย์ และเกือบจะทุกคนที่มีความสามารถทั้งทางการต่อสู้และทางการแพทย์"

"งั้นคุณรู้ไหมว่าตระกูลหลินก็มีหมอผู้ยิ่งใหญ่ที่มีทักษะทางการแพทย์สูงส่งจำนวนมาก?"

"เคยได้ยินมาบ้าง...ทำไมเหรอ?"

"หลินกู่คือหนึ่งในหมอผู้ยิ่งใหญ่!"

"สามารถเป็นถึงผู้ดูแลได้ แสดงว่าต้องมีความสามารถสูงด้านไหนสักอย่างแน่ๆ" หลินหยางพยักหน้า

"อันที่จริงหากมีเพียงทักษะทางการแพทย์เท่านั้นที่ยอดเยี่ยม ก็คงไม่มีอะไร แต่ปัญหาก็คือ...หลินกู่ได้เคยช่วยชีวิตคนสำคัญคนหนึ่งไว้!" เจิ้งหนานเทียนกระซิบ "หากคุณทำให้หลินกู่ตายลง แบบนี้คงทำให้คนสำคัญคนนั้นโมโหแน่! หากคนสำคัญคนนั้นปรากฏตัวออกมา คุณหลิน เกรงว่าแม้แต่ผมก็ไม่สามารถปกป้องคุณให้รอดชีวิตออกจากเมืองเยี่ยนจิงไปได้แน่!"

เมื่อประโยคนี้พูดออกไป หลินหยางก็ขมวดคิ้วแน่

จ้านอี้ตาวกล่าว "กล้านัก! ผมไม่เชื่อหรอกว่าใครจะสามารถสู้กับคุณหลินของเราได้ คุณหลินวางใจได้ แม้ว่าจะเป็นเทวดามาจากไหน ผมก็จะคอยคุ้มกันความปลอดภัยให้กับคุณ!"

"ชายคนนี้คือใคร?"

"จ้านอี้ตาว เขาก็เป็นยอดฝีมือคนหนึ่ง มีความถนัดด้านการใช้ดาบ" หลินหยางกล่าวแนะนำ

เจิ้งหนานเทียนสังเกตอยู่ครู่หนึ่งและพบว่าเขาใช้ไม้เท้าค้ำยันเพื่อประคองให้ตัวเองยืนได้ตรง และมีกระดูกซี่โครงที่ผอมแห้ง อายุก็เยอะมากแล้ว

คนที่แก่งอมแงมอย่างเขาจะยังสามารถใช้ดาบร่ายรำได้อีกเหรอ? เกรงว่าหากไม่ระวังจะพาลตัดเอวของตัวเองซะมากกว่า

"คุณหลิน ไม่ว่ายังไงคุณก็ต้องยกเลิกการประลองในครั้งนี้ซะ" เจิ้งหนานเทียนยืนยัน

"ผมได้ตอบตกลงไปแล้ว จะยกเลิกยังไง? อีกอย่างตระกูลหลินก็ได้ยื่นหนังสือยินยอมให้กับหัวหน้าสมาคมศิลปะการต่อสู้ไปแล้ว และเรื่องนี้ก็ประกาศออกไปแล้ว หากจะยกเลิกเอาตอนนี้แล้วจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนล่ะ?" หลินหยางถามกลับ

"รักชีวิตหรือรักหน้าตัวเองมากกว่า? คุณไม่ต้องกังวลเรื่องทางสมาคมศิลปะการต่อสู้ ผมพอจะรู้จัก เจียงหนานซง หัวหน้าสมาคมศิลปะการต่อสู้คนใหม่อยู่บ้าง ผมจะไปพูดกับเขาเพื่อให้เขายกเลิกการประลอง! รู้ไหม?"

เมื่อพูดจบ เจิ้งหนานเทียนก็รีบหยิบโทรศัพท์ออกมาและเตรียมโทรหาเจียงหนานซง

ทว่าหลินหยางได้ห้ามเขาไว้

"นายพลเจิ้ง ผมคิดว่าไม่ต้องหรอก"

"คุณ...คุณหลิน คุณไม่คิดจะเปลี่ยนนิสัยของตัวเองเลยเหรอ? ทำไมคุณถึงดื้อรั้นแบบนี้? คุณมีแค่ชีวิตเดียวนะ!" เจิ้งหนานเทียนร้อนใจและรีบพูดเกลี้ยกล่อม

เขาได้พูดถึงความร้ายกาจมาชัดเจนมากมายขนาดนี้แล้ว แต่ทำไมหลินหยางถึงยังคงยืนหยัด?

เห็นได้ชัดว่านี่คือเกมแห่งความตาย ชนะก็ต้องตาย แพ้ก็ต้องตาย ทำไมเขาถึงยังจะประลอง?

หลินหยางส่ายหน้าโดยไม่อธิบายอะไร

บางการท้าประลองหรือการต่อสู้จำเป็นต้องเดินหน้าสู้เท่านั้น

หากครั้งนี้หลินหยางไม่สู้ ตระกูลหลินจะยิ่งเหิมเกริมและหยิ่งผยองยิ่งกว่าเดิม

อีกอย่างครั้งนี้เขามาเพื่อล้างแค้น เขาจะยอมแพ้ง่ายๆ ได้ยังไง

"คุณ...ผมโมโหคุณมากจริงๆ!"

เจิ้งหนานเทียนชี้หน้าหลินหยางและตัวสั่น จากนั้นก็หันหลังเดินออกจากโรงแรมไป

"นายพลเจิ้งกลับดีๆ ล่ะ" หลินหยางกล่าว

ประตูห้องถูกปิดลงอย่างแรง