ตอนที่ 1644
บทที่ 1645 อาจารย์ที่มีชื่อเสียงโด่งดัง?
October 21, 2026
เสียงของเหลียงซวนเหม่ยไม่ดังมาก แต่ก็ทำให้ทุกคนได้ยินอย่างชัดเจน
พี่...
หมอเทวดาหลิน...เป็นพี่ชายของเหลียงซวนเหม่ยจริงๆ เหรอเนี่ย?
จู่ๆ เหลียงซวนเหม่ยมีพี่ชายเพิ่มขึ้นอีกคนได้ยังไง?
เมื่อก่อนไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนเลย!
ทุกคนต่างเบิกตากว้างและมองไปยังหลินหยางที่เดินเข้ามา
ใครจะเชื่อ?
ใครยอมเชื่อ?
ว่าภายในห้องกลับเงียบกริบอย่างน่าตกใจ
หลินหยางเดินเข้าไปและเตรียมจะประคองเหลียงซวนเหม่ยขึ้นมา จากนั้นก็หันไปเห็นขาข้างหนึ่งของหงเหนิงฉวนที่เหยียบอยู่บนหน้าท้องของเหลียงซวนเหม่ย ทำให้แววตาของเขาเกรี้ยวกราดและแดงก่ำขึ้นมา
"อุ๊ย..."
หงเหนิงฉวนรีบดึงเท้าออกและยกมือขึ้นทักทาย "หมอเทวดาหลิน! เข้าใจผิด! เป็นเรื่องเข้าใจผิดน่ะ! ทั้งหมดล้วนเป็นเรื่องเข้าใจผิดเท่านั้นเอง!"
"ไม่ต้องร้อนรนขนาดนั้น!"
หลินหยางนั่งลงเพื่อตรวจดูบาดแผลของเหลียงซวนเหม่ยและปัดฝุ่นที่อยู่บนเรือนร่างของเธอ จากนั้นกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบ "คุณชื่ออะไรเหรอ?"
"ผม...ผม...ผมชื่อ..." หงเหนิงฉวนอ้าปากและลังเลอยู่นานก่อนจะพูดขึ้นมา "ผมชื่อหงเหนิงฉวน ยินดีที่ได้รู้จัก...หมอเทวดาหลินครับ..."
หงเหนิงฉวนเคยได้ยินชื่อเสียงของหมอเทวดาหลิน
ผู้คนปกติในห้องนี้อาจจะไม่เคยได้ยินเรื่องความสำเร็จอันน่ากลัวทางด้านการต่อสู้ของหมอเทวดาหลิน แต่หงเหนิงฉวนรู้มาไม่น้อย
ความพินาศของหมู่บ้านราชาสมุนไพรก็เป็นเพราะหมอเทวดาหลิน และมีคนบอกอีกว่าหมอเทวดาหลินคนนี้เป็นเจ้าสำนักคนใหม่ของนิกายตงหวง หรือเทพเจ้าแห่งตงหวง
แม้ว่าพละกำลังพิเศษของหงเหนิงฉวนจะไม่ธรรมดา และถือเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงในเยี่ยนจิงอยู่บ้าง แต่เมื่อเทียบกับหลินหยางแล้ว...เขาเทียบไม่ได้เลยแม้แต่กุ้งตัวเล็กๆ
"หงเหนิงฉวนเหรอ? ผมรู้แล้ว"
หลินหยางทำการฝังเข็มให้เหลียงซวนเหม่ยเพื่อให้อาการบาดเจ็บของเธอทุเลาลง จากนั้นสายตาของเขาก็ไปหยุดลงที่ใบหน้าของเหลียงซวนเหม่ย
เมื่อมองไปที่รอยกรงเล็บที่กรีดลงอย่างน่าสยดสยอง หลินหยางรู้สึกว่าหัวใจของตัวเองกำลังถูกกระชากออกมา
แน่นอนว่าไม่ใช่เป็นฝีมือของผู้ชายอย่างแน่นอน
"ใครเป็นคนข่วนใบหน้าของเธอ?"
หลินหยางถามด้วยเสียงแหบแห้ง
ทุกคนต่างตื่นตระหนกและไม่กล้าพูดออกมา
คนจำนวนมากต่างหันไปมองหวงเยี่ยนหงโดยสัญชาตญาณ
หลินหยางก็รีบมองตามไป
หวงเยี่ยนหงรู้สึกตื่นตระหนกและรู้ว่าเงียบไปก็ไม่มีประโยชน์ จากนั้นจึงกัดฟันกล่าวออกมา "ฉันเป็นคนทำเอง! คุณจะทำไม?"
"คุณชื่ออะไร?" หลินหยางเงยหน้าขึ้นถาม
"หวงเยี่ยนหง! ฉันบอกอะไรคุณให้นะหมอเทวดาหลิน ฉันรู้ว่าคุณมีชื่อเสียงและมีความสามารถมาก แต่ที่นี่คือบ้านของตระกูลกู่ คือภายในบ้านอาจารย์ของฉัน! อาจารย์กู่ซานของฉันก็นั่งอยู่ตรงนี้! หากคุณกล้าทำอะไรไม่ดีละก็ ฉันจะถือว่าคุณไม่ให้เกียรติอาจารย์ของฉัน และอย่าหาว่าอาจารย์ของฉันไม่เกรงใจล่ะ!" หวงเยี่ยนหงตะโกนเสียงดัง
เธอรู้ดีว่าตัวเองไม่มีสิทธิ์ที่จะท้าทายหมอเทวดาหลินได้ ดังนั้นเธอจึงอ้างชื่อของกู่ซานขึ้นมาเพื่อหาทางรอด
ที่นี่คือบ้านของตระกูลกู่ แน่นอนว่ากู่ซานไม่มีทางนิ่งเฉยอย่างแน่นอน
และก็เป็นแบบนั้น กู่ซานพยายามลุกขึ้นมาและมองหลินหยางอย่างอ่อนล้า "หมอเทวดาหลิน! คุณบุกรุกเข้ามาโดยไม่บอกกล่าวสักคำ ไม่คิดว่าเสียมารยาทเกินไปหน่อยเหรอ?"
หลินหยางหันไปมองและกล่าวว่า "คุณคือใคร?"
"ช่างเสียมารยาทเหลือเกิน!"
"นี่คืออาจารย์ที่เคารพของผม อาจารย์กู่ซาน! อาจารย์ที่มีชื่อเสียงโด่งดัง คุณไม่เคยได้ยินเหรอ?" หลัวเซวียนตะโกนเสียงดัง
"หลัวเซวียน!" หงเหนิงฉวนรีบตำหนิหลัวเซวียนและส่งสัญญาณให้เขาหุบปาก
หลัวเซวียนคิดจะพูดต่อ ทว่าเมื่อหันไปเห็นหงเหนิงฉวนส่งสายตาให้ก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่งและในที่สุดก็ไม่ได้พูดออกมา
"กู่ซาน? อาจารย์ที่มีชื่อเสียงโด่งดัง?"
หลินหยางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะส่ายหน้า "ไม่เคยได้ยิน"
"งั้นตอนนี้คุณก็ได้ยินแล้วสินะ?" กู่ซานกล่าว
"ได้ยินแล้ว!"
หลินหยางกล่าวและจากนั้นก็ชี้ไปที่รอยบาดแผลตามร่างกายของเหลียงซวนเหม่ยและถามขึ้นมา "แล้วบริเวณนี้ล่ะ....ใครเป็นคนทำ?"
"ฉันเอง!" กู่อวี๋ยืนขึ้นด้วยสีหน้าเฉยเมย
"บริเวณนี้ล่ะ?"
"ฉันเอง!" มีคนกล่าวขึ้นมา
"แล้วบริเวณนี้อีกล่ะ!"
"ฉัน!"
....
หลินหยางถามและขณะเดียวกันผู้ที่กระทำก็ลุกขึ้นยืน
ถึงยังไงก็หนีไม่พ้น เมื่อเป็นแบบนี้ก็ยอมรับซึ่งหน้าไปเลยดีกว่า ถึงยังไงก็มีกู่ซานคอยให้ท้าย พวกเขาเชื่อว่าต่อให้หมอเทวดาหลินแข็งแกร่งมากแค่ไหน แต่อย่างน้อยเขาคงไม่กล้าทำอะไรอุกอาจในบ้านของกู่ซาน!