บทที่ 1657 ลูกศรคำสั่่งขนนกสีแดง

หลายคนต่างประเมินผลกระทบที่ตามมาของการแข่งขันในครั้งนี้ต่ำเกินไป

หากรู้ว่าชื่อของหมอเทวดาหลินในสายตาของคนทั่วโลกแล้วนั้น นับเป็นนามบัตรหรือตัวแทนของจีน

เหมือนกับเรื่องอาการป่วยของราชวงศ์ในประเทศหนึ่งก่อนหน้านี้ หรือเรื่องสมาคมยาและการรักษาโรคของประเทศหนึ่ง ล้วนเป็นเรื่องที่หมอเทวดาหลินจัดการได้เป็นอย่างดี

เขาได้แสดงให้คนทั่วโลกได้เห็นถึงความแข็งแกร่งของทักษะการแพทย์ของจีน และแสดงให้ทั่วโลกได้เห็นถึงความเก่งกาจและความเชื่อมั่นของคนในประเทศ!

ทว่านี่ก็เป็นเรื่องที่ทำให้หลายคนไม่พอใจเท่าไรนัก

ไม่ว่าจะเป็นเรื่องส่วนตัวหรือระดับประเทศ

พวกเขาล้วนอยากต้องการให้ดึงคนในประเทศลงมาให้ตกต่ำ!

ทว่าการปรากฏตัวของหลินหยาง ทำให้ความฝันของพวกเขาดับลง

และตอนนี้ นักข่าวจากต่างประเทศทั้งหลายที่จงชวนเรียกมาก็ได้ประกาศศึกต่อหมอเทวดาหลิน และตบหน้าของคนประเทศอย่างแรงและพวกเขาก็ดูอย่างมีความสุขและตื่นเต้นมากแค่ไหน

หากไม่ใช่เพราะความพ่ายแพ้อย่างราบคาบของทาคาฮาชิ อิมูระนำพาพวกเขากลับสู่โลกความจริง เกรงว่าวงการศิลปะการต่อสู้ของโลกจะตกอยู่ในสถานการณ์รื่นเริงยินดีอย่างแน่นอน

ทว่าพวกเขาเชื่อว่างานรื่นเริงนี้อยู่ไม่ไกลจากพวกเขาเท่าไรนัก

เพียงแค่หมอเทวดาหลินไม่สามารถเข้าประเทศมาได้ตามเวลาที่นัดหมายไว้ เช่นนั้นทั่วโลกก็จะได้รับรู้อีกครั้งว่าหมอเทวดาหลินนั้นเกรงกลัวจงชวนและไม่กล้ามาร่วมแข่งขัน ถึงตอนนั้นศิลปะการต่อสู้ของจีนจะต้องพ่ายแพ้และเสียชื่อเสียงอย่างราบคาบ!

ถึงตอนนั้น ความรื่นเริงก็คงขยายเป็นวงกว้างมากขึ้น!

ก่อนคืนวันประลองแข่งขันหนึ่งคืน

เครื่องบินของแต่ละประเทศได้เดินทางมาถึงเมืองหลวงของญี่ปุ่น!

ขณะนี้สนามบินแน่นขนัดและเต็มไปด้วยคนในเครื่องแบบพร้อมอาวุธจำนวนมากเข้ามาปิดล้อมไว้อย่างหนาแน่น

ทุกคนที่เดินทางลงมาจากเครื่องบินจะถูกตรวจค้นอย่างเข้มงวด

มีผู้โดยสารจำนวนมากที่ไม่รู้เหตุผล แต่ก็มีจำนวนน้อยที่เดินทางมาเพื่อการประลองแข่งขันรู้ว่านี่คือวิถีทางของอาณาจักรซากุระที่จะป้องกันไม่ให้หลินหยางหรือแม้กระทั่งคนจีนเดินทางเข้ามาด้วยวิธีการปลอมตัว

นอกจากว่าหลินหยางสามารถเปลี่ยนดวงตาและถอดผิวหนังของเขา ไม่งั้นเขาไม่มีทางใช้การปลอมตัวเพื่อเดินทางเข้าประเทศได้อย่างแน่นอน

ภายในรถเบนซ์คันหนึ่งที่จอดอยู่นอกสนามบิน

ชายหัวล้านคนหนึ่งรูปร่างผอมเปิดหน้าต่างรถ

"อาจารย์ ดูท่าทางนั้นก็เตรียมการเป็นอย่างดีแล้ว! หมอเทวดาหลินไม่มีทางเดินทางเข้ามาในประเทศได้อย่างแน่นอน!" ชายวัยรุ่นที่เป็นคนขับกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"ฉันได้ข่าวว่าหน่วยลับได้เริ่มปฏิบัติการแล้ว และนอกจากนี้หน่วยนินจาที่สามก็ได้ลงมือปิดกั้นในที่ลับ! เมื่อมีหน่วยราชการเข้าร่วม ญี่ปุ่นของเราก็ถือว่าได้สร้างกำแพงเหล็กที่แข็งแกร่งขึ้นมา! สถานการณ์แบบนี้ หากหมอเทวดาหลินยังคิดจะเข้ามาอีกก็ยากกว่าการปีนขึ้นสวรรค์ซะอีก!" ชายชรากล่าว

"ใช่ครับ เมื่อประเทศจีนได้ข่าวก็จะเป็นการรับรู้ข่าวอย่างท่วมท้นและกล่าวอย่างเจ็บใจว่าเราปิดกั้นเขตแดน แต่ใครจะไปสนใจเรื่องเหล่านี้? คนทั่วโลกต่างให้ความสนใจผลลัพธ์ที่ออกมา เพียงแค่หมอเทวดาหลินไม่ได้มาร่วมแข่งขัน ก็ถือว่าเขาพ่ายแพ้ไป! ตำนานศิลปะการต่อสู้ของจีนจะต้องถูกทำลายลงอย่างย่อยยับอย่างแน่นอน ฮ่าๆๆๆ...." ชายวัยรุ่นหัวเราะอย่างชอบใจ

จากนั้นชายชราก็ส่ายหน้า "ใช้วิธีการนี้เพื่อชนะการแข่งขัน มันจะไปมีค่าอะไร? จิตวิญญาณของการต่อสู้ได้ถูกคนเหล่านี้เพิกเฉยไปอย่างสิ้นเชิง หากบรรพบุรุษรู้เข้าก็คงรู้สึกอับอายอย่างมาก! น่ารังเกียจที่สุด!"

ชายวัยรุ่นสะดุ้ง "อาจารย์ ขอเพียงแค่ผลลัพธ์ออกมาดีก็ได้แล้วไม่ใช่เหรอครับ?"

"ผลลัพธ์แบบนี้มีเพียงคนเหล่านั้นเท่านั้นที่ต้องการ ยอดฝีมือของญี่ปุ่นที่แท้จริงมีแต่จะรู้สึกขยะแขยงมากกว่า! นี่ไม่นับว่าเป็นชัยชนะ! ในระดับจิตวิญญาณแล้วนั้น เราได้พ่ายแพ้ให้พวกเขาอย่างราบคาบไม่มีชิ้นดี!"

"เอ่อ...." ชายวัยรุ่นไม่รู้จะตอบกลับยังไง

"ไปกันเถอะ กลับกัน"

"อาจารย์ ไม่ไปที่สนามประลองแข่งขันเหรอครับ?"

"หมอเทวดาหลินเข้ามาไม่ได้ ไปที่สนามประลองก็ไม่มีประโยชน์อะไร! นี่เป็นเพียงแผนการที่วางไว้เท่านั้น!" ชายชราส่ายหน้า

สีหน้าของชายวัยรุ่นไม่สู้ดีเท่าไรนักและขับรถออกไปโดยไม่พูดอะไร