บทที่ 1690 มันนับว่าเป็นอะไร!

แน่นอนว่าหลินหยางเข้าใจความหมายของจางฉีเย่ แต่พอคิดอย่างละเอียดถี่ถ้วนแล้ว ก็ทำตัวสงบลง

“เป็นไปไม่ได้ น่าจะเป็นไปไม่ได้! พวกเขาจะปิดล้อมที่นี่ทำอะไร? ที่นี่เป็นกลุ่มธุรกิจซางเหมิงของพวกเขาอยู่แล้ว พวกเขาไม่มีทางลงมือกับพวกเราและแขกเหล่านี้หรอก สิ่งเดียวที่เป็นไปได้คือ…..พวกเขาต้องการป้องกันอะไรบางอย่าง”หลินหยางพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

“ป้องกัน?”

จางฉีเย่คิดอยู่สักพักหนึ่ง พยักหน้าอย่างจริงจังพูดว่า“นี่ก็เป็นไปได้! แต่….พวกเขาจะป้องกันใคร? มีใครสามารถข่มขู่กลุ่มธุรกิจซางเหมิงได้เหรอ?”

“พยัคฆ์ซุ่มซ่อน มังกรเร้นกาย คนแข็งแกร่งมากมาย ไม่มีใครรู้ว่าสิ่งลี้ลับเหล่านั้นทรงพลังแค่ไหน อย่างไรก็ตาม พวกเราก็ระวังกันไว้หน่อยเถอะ”

หลินหยางพูดแล้ว ก็เดินไปนั่งลงที่โต๊ะหนึ่ง จากนั้นเอาของกิน มาค่อยๆลิ้มลอง

จางฉีเย่ค่อนข้างระมัดระวังตัว

ลี้ภัยอย่างโชกโชนมาหลายปีแม้แต่การนอนหลับของเขาก็ยังต้องระมัดระวังเลย

“คุณคือหมอเทวดาหลินที่มีชื่อเสียงโด่งดังใช่ไหมคะ?”

เวลานี้ มีเสียงไพเราะเสนาะหูของผู้หญิงคนหนึ่งดังมา

หลินหยางเหลือบมองเล็กน้อย ก็ได้เห็นผู้หญิงริมฝีปากแดงเอวบางร่างน้อยนั่งลงข้างกายของหลินหยางแล้ว

สายตาที่ดึงดูดกลืนกินจิตวิญญาณของคนได้คู่นั้น เหมือนกับว่าสามารถกระชากวิญญาณของเขาออกมาได้

ตอนนี้สายตาของคนในงานจำนวนมากจ้องมองมาที่ผู้หญิงคนนี้ แต่ชัดเจนว่าผู้หญิงคนนี้เหมือนสนใจแค่หลินหยางคนเดียว

“คุณผู้หญิง พวกเรารู้จักกันเหรอครับ?” หลินหยางจิบไวน์อย่างเอ้อระเหยถามขึ้น

“ก่อนหน้านี้ไม่รู้จักไม่เป็นไร ตอนนี้ก็ไม่ใช่ว่ารู้จักแล้วเหรอคะ!”หญิงสาวยิ้มหยาดเยิ้ม ยื่นมือขาวละมุนมา“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ หมอเทวดาหลิน ฉันชื่อไช่ม่านเหยียน เป็นแฟนคลับของคุณนะคะ!”

“แฟนคลับ?”

หลินหยางมองพิจารณาหยั่งเชิงผู้หญิงคนนี้หนึ่งรอบ ได้พบว่าเธอไม่ใช่แค่สวยหยาดเยิ้ม แต่ชุดและเครื่องประดับที่เธอสวมใส่มานี้ล้ำค่า ทุกชิ้นประเมินราคาไม่ได้เลย

ดูแล้วผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดาเลย

“คุณผู้หญิงไช่ สวัสดีครับ”หลินหยางพยักหน้าเล็กน้อย

“สวัสดีค่ะ หมอเทวดาหลิน! นี่ ฉันถามอะไรคุณหน่อยได้ไหมคะ!”ริมฝีปากของไช่ม่านเหยียนแสยะขึ้นเล็กน้อย ยิ้มแล้วถามขึ้น

“เรื่องอะไรเหรอครับ?”

“เอ่อ….ผู้หญิงคนนั้นแฟนของคุณเหรอคะ?”ไช่ม่านเหยียนหัวเราะคิกคักถามขึ้น

คำพูดนี้ทำให้หลินหยางค่อนข้างแปลกใจ

“คุณผู้หญิงไช่ คุณถามเรื่องนี้ทำไมครับ?”

“คริๆ ถ้าคุณไม่มี ฉันเป็นแฟนคุณได้ไหมคะ?”

“คุณผู้หญิงไช่ การล้อเล่นนี้ของคุณไม่ตลกเลยนะครับ”หลินหยางส่ายหน้าไปมาพูดขึ้น

“ฉันไม่ได้ล้อเล่นนะคะ …..อ้อ ฉันนึกขึ้นได้แล้ว เหมือนว่าคุณมีคนที่ชอบแล้ว ผู้หญิงคนนั้นชื่อซูเหยียนใช่ไหม?”ไฉ่ม่านเหยียนใช้มือน้อยประคองที่คาง ยิ้มเล็กน้อยพูดขึ้นว่า“ฉันเคยเห็นรูปผู้หญิงคนนั้นในอินเทอร์เน็ต หน้าตาก็งั้นๆแหละ! อีกอย่างเหมือนว่าเธอมีสามีแล้ว หมอเทวดาหลิน ทำไมคุณจะต้องทุ่มเทความรักให้ภรรยาเขา? นี่ไม่ใช่ว่ามีสิ่งที่ดีกว่าแล้วเหรอ?”

หลินหยางส่ายหน้า ไม่อยากพูดอะไรกับไช่ม่านเหยียนอีกแล้ว

ผู้หญิงคนนี้เกรงว่าไม่ใช่มาหยอกล้อเขาหรอก

และไม่รอให้ฝ่ายหญิงเอ่ยปากพูด ด้านข้างก็มีเสียงดังมา

“ม่านเหยียน เธอเป็นหงส์ในหมู่ผู้คน ฐานะสูงส่ง มีค่าสูงส่งเสียเหลือเกิน ทำไมจะต้องไปชอบคนที่มันไม่สู้หมาแมวให้มาย่ำยีตัวเอง?”

ผู้คนได้ยินเลยมองไป