บทที่ 1713 ไม่ต้องกลัว มีผมอยู่ทั้งคน!

"คนเจียงเฉิน?"

ชายที่นั่งข้างคนขับกวาดสายตาไปยังทั้งสองและถาม "พวกคุณมาหาเจ้าสำนักของเราทำไม?"

"อ้อ? พวกคุณเป็นคนของพรรคฉงโจวเหรอครับ?" หลินหยางเดินไปข้างหน้าและถามด้วยรอยยิ้ม

"เราถามคุณ! ใครบอกให้พวกคุณถามเรากลับ? หุบปากเดี๋ยวนี้แล้วทำตัวดีๆ! ไม่งั้นผมจัดการคุณเละแน่!" ชายคนที่ขับรถชี้หน้าหลินหยางและตะคอกออกมา

ความเกรี้ยวกราดของอีกฝ่าย ทำให้ซูเหยียนรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาเล็กน้อย

แต่ครั้งนี้เธอมาทำธุรกิจ เธอจึงไม่ก่อเรื่องให้อีกฝ่ายไม่พอใจ จากนั้นจึงกระซิบกับหลินหยาง "หลินหยาง! คุณหยุดพูดได้แล้ว ฉันจะเป็นคนพูดกับพวกเขาเอง!"

"ก็ได้!" หลินหยางพยักหน้าและไม่คิดแค้นคนเหล่านั้น แต่ก็จ้องมองพวกเขาอย่างเอาเรื่อง

"ต้องขอโทษทุกคนด้วยนะคะที่สามีของฉันทำตัวไม่เหมาะสม ทุกท่านได้โปรดยกโทษให้เขาด้วยนะคะ" ซูเหยียนยิ้ม "ฉันขอแนะนำตัวเองก่อนนะคะ ฉันเป็นผู้อำนวยการบริษัทเยว่เหยียนอินเตอร์เนชั่นแนลจากเจียงเฉิน ฉันชื่อซูเหยียนค่ะ คนนี้คือสามีของฉันชื่อหลินหยาง เรามาที่นี่ก็เพื่อต้องการเจรจาขอซื้อที่ดินเพื่อทำการปลูกดอกชิงหลานฮวากับผู้นำของคุณ ไม่ทราบว่าพวกคุณสามารถพาเราไปพบเจ้าสำนักได้ไหมคะ?"

"ที่ดินปลูกดอกชิงหลานฮวา?" ชายคนนั้นตกใจ

"หมายถึงที่ดินหลังเขาของพรรคของเรางั้นเหรอ?"

"ฮึ ไม่รู้ว่าเป็นกลุ่มคนที่เท่าไรแล้วที่เข้ามา น่าสนใจ...."

"หมายความว่ายังไง?"

"ฉันว่าผู้หญิงคนนั้นไม่เลวเลย ไม่งั้นพาเธอขึ้นไปก่อนดีไหม?"

"ฮ่าๆ...."

ทั้งหมดสุมหัวกันกระซิบกระซาบ

น้ำเสียงของพวกเขาเบามาก และซูเหยียนเองก็ไม่ได้ยินว่าพวกเขาพูดอะไร

แต่หลินหยางกลับได้ยินทั้งหมดอย่างชัดเจน

หลังจากที่ทั้งหมดตกลงกันดีแล้ว แต่ละคนก็ยิ้มและจับจ้องแต่ซูเหยียน

ทั้งหมดจ้องมองซูเหยียนจนเธอรู้สึกทำตัวไม่ถูกและจากนั้นก็ถอยหลังไปสองสามก้าว

"คุณซูเหยียนใช่ไหม? คุณต้องการพบเจ้าสำนักของเราเหรอ? ได้! ไม่มีปัญหาเลยสักนิด! เอางี้ คุณนั่งรถไปกับพวกเรา! เราจะพาคุณไปพบเจ้าสำนัก!" ผู้ชายที่นั่งเบาะหลังกล่าวด้วยเสียงหัวเราะและจากนั้นก็ขยับที่นั่งให้ซูเหยียน

"จริงเหรอ? ขอบคุณมากๆ เลยค่ะ!"

ซูเหยียนดีใจมากและรีบคว้าตัวหลินหยางเตรียมขึ้นรถ

แต่เมื่อเข้าใกล้ ทั้งสองก็รีบสกัดหลินหยาง

"นี่ๆๆ คุณทำอะไรน่ะ?"

"ขึ้นรถน่ะสิ!"

"ขึ้นรถอะไรกัน? คุณคิดว่าพรรคฉงโจวของเราเป็นอะไร? คิดว่าตัวเองจะไปจะมาเมื่อไรก็ได้งั้นเหรอ? เราเชิญแค่คุณซูเหยียนคนเดียวเท่านั้น ส่วนคุณก็รออยู่ที่นี่แล้วกัน!" ชายคนนั้นกล่าวน้ำเสียงเกรี้ยวกราด

ซูเหยียนได้ยินเข้าก็รีบกล่าว "ทุกคนคะ หลินหยางไม่เพียงเป็นแค่สามีของฉัน เขายังเป็นเลขาผู้ช่วยของฉัน เขาจำเป็นต้องตามฉันไป ไม่งั้นเราคงเจรจาเรื่องการซื้อขายได้ยาก ทุกคนกรุณาให้เขาติดตามฉันไปด้วยนะคะ"

เมื่อพวกเขาได้ยินก็ขมวดคิ้วและแอบส่งสายตาให้กัน

ศิษย์พี่กล่าวด้วยรอยยิ้ม "ให้เขาไปเถอะ ปล่อยเขาไว้ก็ไม่มีประโยชน์อะไร"