บทที่ 1723 รับผิด?

หลินหยางได้ใช้เวลาที่เหลืออยู่ที่เจียงเฉินเพื่อทำการรักษาอาการบาดเจ็บให้กับหลิวหรูซือ และในขณะเดียวกันก็คอยดูการเคลื่อนไหวของกลุ่มธุรกิจซางเหมิง

จากข่าวที่อี้เซียนเทียนส่งมา ท่านถงและฮวาอันได้เริ่มทำสงครามกันแล้ว

ว่ากันว่าในการประชุมครั้งหนึ่ง ฮวาอันได้เสนอโปรเจ็คไปและถูกท่านถงคัดค้าน ทำให้ทั้งสองคนมองหน้ากันไม่ติด

ฮวาอันรู้สึกโกรธแค้นในใจและเตรียมจะลงมือก่อน ทว่าท่านถงได้เริ่มลงมือไปก่อน และก่อนหน้านี้หนึ่งวันลูกน้องของฮวาอันก็ได้หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย มีคนสงสัยว่าเป็นฝีมือของท่านถง

ฮวาอันไม่มีทางยอมและได้แอบคิดแผนการแก้แค้นแล้ว

หลินหยางได้รับข่าวนี้ทำให้เขาดีใจอย่างมาก

ยิ่งพวกเขาบาดหมางกันรุนแรงมากแค่ไหน ก็ยิ่งมีประโยชน์กับหลินหยาง

แต่สิ่งเหล่านี้ยังไม่พอ ทั้งสองยังไม่เจ็บลึกไปถึงกระดูก หลินหยางยังคงรอต่อไปและบอกให้อี้เซียนเทียนอย่าเพิ่งลงมือทำอะไร ขณะเดียวกันหลินหยางก็เริ่มติดต่อหลงซินแห่งสมัชชาใหญ่ เพื่อหวังว่าเขาจะสามารถช่วยอะไรอี้เซียนเทียนได้บ้าง

ทว่าเรื่องแบบนี้จะด่วนลงมือไม่ได้ หลินหยางไม่กล้าบอกเรื่องราวของอี้เซียนเทียนต่อหลงซิน เพราะหลินหยางเองก็ไม่ได้เชื่อใจเขาสักเท่าไรนัก

วันเวลาที่แสนสงบได้ผ่านไปแล้วสองวัน จู่ๆ ซูเหยียนก็โทรเข้ามาด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก

"หลินหยาง! คุณอยู่ที่ไหน?"

"ผม? ผม...ผมอยู่ข้างนอกน่ะ ทำไมเหรอ? เกิดอะไรขึ้น? " หลินหยางถามด้วยความแปลกใจ

"ฉันเพิ่งจะเสร็จจากการสอบสวนกับทางตำรวจ..." เสียงของซูเหยียนสั่นคลอน

"สอบสวน? เกิดอะไรขึ้น?" หลินหยางรีบถาม

จากนั้นซูเหยียนก็เงียบอยู่ครู่หนึ่งและกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่น "พรรคฉงโจวไม่มีแล้ว...."

"อะไรนะ?" หลินหยางตกใจ

"เมื่อสักครู่ตำรวจมาหาฉันและเล่าให้ฉันฟังเรื่องที่พรรคฉงโจวถูกถล่มทำลายจนหมด! ผู้คนกว่าสามพันคนต่างถูกฆ่าตายจนหมด เจ้าสำนักฉงโจว ผู้อาวุโสสูงสุดทั้งหมดล้วนถูกฆ่าตาย...ตำรวจคิดว่าเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับฉันก็เลยเรียกฉันมาพบ....ไม่มีพรรคฉงโจวแล้ว..." ซูเหยียนแทบเสียสติ

หลินหยางได้ก็รู้สึกประหลาดใจ

พรรคฉงโจวถูกทำลายลง...

"หลินหยาง คุณคิดว่าเป็นเพราะตระกูลเฉิงนั่นใช่ไหมที่ทำให้พรรคฉงโจวต้องถูกถล่มและทุกคนต่างถูกฆ่าตาย? ถ้าตระกูลเฉิงโกรธแค้นเพราะเรื่องนี้แล้วพาลไปยังพรรคฉงโจว หรือเพราะที่ดินดอกชิงหลานฮวานั้น พวกเขาจะตามมาหจัดการฉันหรือเปล่า?" ซูเหยียนรู้สึกหวาดกลัวอย่างมาก

หลินหยางรีบพูดปลอบใจ "เสี่ยวเหยียนคุณไม่ต้องคิดมาก! เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับตระกูลเฉิงหรอก! เวลาเพียงสองวันเท่านั้น หากคิดจัดการถล่มทำลายพรรคฉงโจวลง พวกเขาคงไม่มีความสามารถขนาดนั้นหรอก ฉะนั้นที่พรรคฉงโจวถูกถล่มจะต้องเป็นเพราะเหตุผลอื่นอย่างแน่นอน พรรคใหญ่ๆ แบบนี้จะต้องมีศัตรูจำนวนมาก ฉะนั้นคุณไม่ต้องกังวลไป อีกอย่างที่นี่คือเจียงเฉิน ที่นี่คือที่ของหมอเทวดาหลิน! ใครจะกล้ามาทำอะไรบ้าๆ ที่นี่ได้?"

เมื่อได้ยินเข้า ซูเหยียนก็รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย แต่เธอยังรู้สึกกังวลและถามออกมาอย่างระมัดระวัง "แล้วใครเป็นคนทำเรื่องแบบนี้?"

"เสี่ยวเหยียน คุณไม่ต้องไปคิดถึงเรื่องนั้นหรอก ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของตำรวจเถอะ ส่วนที่ดินดอกชิงหลานฮวานั่น ผมคิดว่าถ้าเรื่องนี้ยังจัดการไม่เสร็จก็อย่าเพิ่งไปดำเนินการทำอะไรที่นั่นก่อนเลย จะได้ไม่เกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น"

"อืม...ฉันรู้แล้ว"

ทั้งสองพูดคุยกันอีกครู่หนึ่ง และเมื่อซูเหยียนรู้สึกสงบสติอารมณ์ลงแล้ว หลินหยางก็วางสายลง

สำหรับเรื่องนี้ หลินหยางคิดว่ามีหลายปัญหา

เมื่อตัวเขาออกมา คุณชายเฉิงตายลง จากนั้นพรรคฉงโจวก็ถูกถล่มทำลาย

เกรงว่าหากไม่ใช่คนของตระกูลเฉิงเป็นคนลงมือ ก็คงเกี่ยวข้องกับตระกูลเฉิงอย่างแน่นอน

"หรือว่าส่งคนไปตรวจสอบดูดีกว่า"

หลินหยางครุ่นคิด

และขณะเดียวกันก็มีสายโทรเข้ามาในเครื่องของหลินหยาง

เป็นหม่าไห่

"ประธานหลิน คุณรีบมาที่บริษัทหน่อยเถอะครับ เกิดเรื่องแปลกประหลาดขึ้นครับ! มีคนหนึ่งอ้างว่าเป็นศิษย์ของเทพอัคคีส่งจดหมายมาหนึ่งฉบับ! บอกให้คุณทำตามในสิ่งที่เขียนในจดหมาย ไม่งั้นบริษัทหยางหัวจะถึงวาระจุดจบ และคุณเอง...ก็จะตายลงอย่างไร้ศพด้วยครับ!" หม่าไห่ลังเลครู่หนึ่งก่อนจะพูดออกมา

"จดหมาย? จดหมายอะไร?" หลินหยางถาม