บทที่ 1732 รักษาอาการป่วยของธิดาศักดิ์สิทธิ์

ธิดาศักดิ์สิทธิ์ได้ยินเข้าก็รู้สึกไม่พอใจอย่างมาก

ใบหน้าที่เย้ายวนของเธอเกรี้ยวกราดขึ้นและจ้องมองหลินหยาง "หมอเทวดาหลิน! ฉันบอกอะไรคุณให้นะ ที่ฉันไว้ชีวิตคุณก็เพื่อต้องการให้คุณรักษาอาการป่วยของฉัน ไม่งั้นคุณคิดว่าคุณจะมีชีวิตรอดมาถึงตอนนี้เหรอ? คนของเกาะเสินหั่วทุกคนต่างรู้ดีว่าความอดทนของฉันไม่ได้มีมากเท่าไรนัก และตอนนี้คุณก็มีเพียงโอกาสเดียวเท่านั้น นั่นก็คือพยายามทุกวิถีทางเพื่อรักษาอาการป่วยให้ฉัน หรือเมื่อเทพอัคคีบำเพ็ญเพียรเสร็จ คุณก็สังเวยชีวิตตัวเองให้กับเฉิงอันเซิงที่ตายไป! คุณเลือกเองแล้วกัน!"

หลินหยางส่ายหน้าอย่างลำบากใจ "คุณต้องการให้ผมรักษาอาการป่วยให้คุณ มีหรือที่ผมจะปฏิเสธ? ตกลง ผมจะทำการรักษาอาการป่วยให้กับคุณ แต่ผมก็หวังว่าคุณจะให้ความร่วมมือกับผมเป็นอย่างดี ถ้าคุณไม่ยอมให้ความร่วมมือ ต่อให้มีเทพเทวดาองค์ไหนก็ไม่สามารถรักษาอาการป่วยของคุณได้"

"มีเหรอที่ฉันจะไม่ให้ความร่วมมือ?"

ธิดาศักดิ์สิทธิ์กล่าวและจู่ๆ เธอก็นึกอะไรขึ้นมาได้และครุ่นคิดอยู่นานก่อนจะกระซิบถาม "หมอเทวดาหลิน คุณบอกวิธีการรักษาของคุณมาก่อนว่าเป็นยังไง?"

"กำจัดพิษ"

"กำจัดพิษ? กำจัดยังไง?"

"ใช้พิษในการกำจัด ผมเห็นว่าแมกมาบนเกาะเป็นสถานที่ธรรมชาติในการทำให้เข็มแข็งแกร่งขึ้น ผมจะไปที่ปล่องภูเขาไฟเพื่ออบเข็มสักร้อยเล่ม เข็มเหล่านี้จะห่อหุ้มด้วยพลังชี่ของผม และพวกมันจะไหม้เป็นสีแดงเหมือนเข็มที่สร้างขึ้นจากแมกมา จากนั้นทิ่มแทงไปทั่วร่างของคุณโดยใช้ความร้อนและยาพิษบนเข็มเงินเหล่านี้บีบเอาพิษในร่างกายของคุณออกมาและพิษเหล่านี้จะล้นออกทางผิวหนังของคุณอย่างต่อเนื่อง ทำการรักษาแบบนี้สองครั้ง ร่างกายของคุณก็จะสามารถหายกลับเป็นปกติได้" หลินหยางกล่าว

"จะไปยากอะไร? ฉันก็คิดว่าจะยากเย็นแสนเข็ญสักแค่ไหนกัน! ถ้าเป็นแบบนี้ ทำไมฉันจะไม่ให้ความร่วมมือกับคุณ?" ธิดาศักดิ์สิทธิ์กล่าวโดยไม่คิดมากกับเรื่องนี้เลยสักนิด

ทว่าหลินหยางขยับเข้าไปใกล้เล็กน้อยและกระซิบบอก "ดูเหมือนว่าคุณจะยังไม่เข้าใจในสิ่งที่ผมพูดออกมา ผมหมายความว่าผมจะฝังเข็มไปทุกส่วนในร่างกายของคุณ และในขณะเดียวกันก็ต้องทำให้สารพิษไหลออกมาให้ท่วมทั่วผิวหนังของคุณ เข้าใจไหม?"

เมื่อธิดาศักดิ์สิทธิ์ได้ยินเข้าก็ขมวดคิ้วและทันใดนั้นก็ตระหนักได้ทันที

เธอเงียบขรึมอยู่นานและกระซิบกล่าว "ฉะนั้น...คุณหมายความว่า...."

"คุณจำเป็นต้องปลดเปลื้องเสื้อผ้าทั้งหมดบนร่างกาย ไม่งั้นจะไม่สามารถทำการรักษาด้วยวิธีการนี้ได้" หลินหยางกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"บังอาจ!"

ธิดาศักดิ์สิทธิ์โกรธมากและตบฝ่ามือลงไปที่โต๊ะอย่างแรง

ปัง!

โต๊ะและอาหารในจานสั่นและกระจัดกระจายไปหมด

งานเลี้ยงที่มีเสียงดังรื่นเริงและมีชีวิตชีวาตอนนี้กลับเงียบลงชั่วขณะ

ทุกคนหันไปมองธิดาศักดิ์สิทธิ์ด้วยความประหลาดใจ พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น และพวกเขาแทบไม่กล้าที่จะหายใจ

อย่างไรก็ตาม หลินหยางยังคงสงบและดื่มต่อไป

ธิดาศักดิ์สิทธิ์จ้องมองหลินหยางอย่างเย็นชา และในที่สุดก็จากไปโดยไม่พูดอะไรสักคำ

ทุกคนมองหน้ากันโดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น จากนั้นทุกคนก็หันมามองที่หลินหยาง

"เจ้าหมอนี่ต้องทำให้ธิดาศักดิ์สิทธิ์โกรธเคืองแน่ๆ!"

"สมควรตายที่สุด!"

"ทำไมธิดาศักดิ์สิทธิ์ถึงไม่ฆ่าเขานะ?"

"วางใจได้ ถึงยังไงเจ้าหมอนี่ก็ต้องตายไม่ช้าก็เร็ว และเชื่อได้ว่าเขาจะต้องตายอย่างอนาถอย่างแน่นอน!"

คนของเกาะเสินหั่วต่างพากันวิพากษ์วิจารณ์ต่างๆ นานา และแต่ละคนล้วนจ้องมองหลินหยางตาเขม็งด้วยความไม่พอใจ

หลินหยางกลับไม่สนใจและกินดื่มอาหารของตัวเอง

หลังจากที่กินอิ่มแล้วก็มีคนเดินเข้ามาและกระซิบ "หมอเทวดาหลิน ธิดาศักดิ์สิทธิ์ต้องการเชิญคุณไปปรึกษาอะไรบางอย่าง"

"อ้อ?"

หลินหยางประหลาดใจเล็กน้อยและมองดูท้องฟ้าที่มืดสนิท จากนั้นก็พยักหน้า "คุณกลับไปบอกธิดาศักดิ์สิทธิ์ว่าผมเตรียมตัวเสร็จแล้วจะไปหา"

"ครับ"

ชายคนนั้นเดินจากไป

จากนั้นหลินหยางก็เดินกลับห้องของตัวเองเพื่อเตรียมเข็มเงินและยา จากนั้นก็เดินทางไปที่เรือนธิดาศักดิ์สิทธิ์