บทที่ 1736 แข่งขันการใช้เข็ม

ด้านในวิหารเงียบสงัด

แม้แต่การหายใจทุกคนต่างก็จะหยุดหายใจแล้ว

แต่หลินหยางใจเย็น มองเทพอัคคีอย่างเฉยเมย พร้อมพูดขึ้นว่า“ถ้าท่านเทพอยากฆ่าผม ลงมือเลยก็จบ ไม่จำเป็นต้องหาข้ออ้าง กับการเข่นฆ่าของคุณ ผมจะไปเป็นคู่ต่อสู้ได้เหรอ?”

ตั้งแต่ครั้งแรกที่เขาเห็นเทพอัคคี หลินหยางก็รู้ว่าตัวเองไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฝ่ายตรงข้าม

เกรงว่าท่านยามาตะที่บังเอิญเจอที่ประเทศญี่ปุ่นตอนนั้น ก็ไม่สามารถค้ำจุนเทพอัคคีได้สิบกลยุทธ์กระบวนท่าหรอก….

คนคนนี้น่ากลัวมาก!

เขาเหมือนภูเขาลูกหนึ่ง ทำให้คนอึดอัดหายใจไม่ออก

เมื่อสู้กันขึ้นมาจริงๆ หลินหยางมีแค่ความคิดเดียว

นั่นก็คือวิ่งหนี!

บางทีการหนีอาจจะมีโอกาสรอด

แต่เทพอัคคีกลับส่ายหน้า

“ถ้าผมอยากจะฆ่าคุณจริงๆ คุณยังจะพูดกับผมได้อยู่อย่างนี้เหรอ? เป็นลูกศิษย์ของผมที่ฝีมือไม่ดีเลยแพ้คุณ ถ้าผมฆ่าคุณ คนข้างนอกจะต้องประณามแน่นอน อีกอย่างคนของเกาะนี้ก็ต้องไม่นับถือ ! เพราะฉะนั้นลูกศิษย์เสียหน้า คนที่เป็นอาจารย์ แน่นอนจะต้องเอากลับมา!”

“ที่แท้เป็นอย่างนี้นี่เอง? อย่างนั้นคุณคิดจะสู้อะไรกับผม? เปรียบเทียบกันต่อว่าใครจะสามารถทนความร้อนได้เหรอ?”

“ถ้าสู้อันนี้ เมื่อชนะแล้วก็เป็นแค่วิธีที่ไม่เหมาะสม ไม่มีใครเชื่อถือและศรัทธา! หมอเทวดาหลิน สู้อันที่คุณถนัดเถอะ”เทพอัคคีพูดอย่างราบเรียบ

“ที่ผมถนัดเหรอ?”

“ใช่! ในเมื่อคุณมีชื่อเสียงเลื่องลือนามว่าหมอเทวดา ทักษะทางการแพทย์ของคุณจะต้องยอดเยี่ยมมาก ผมจะแข่งเรื่องเข็มกับคุณ เป็นยังไง?”เทพอัคคีจ้องมองเขาแล้วพูด

“เข็ม? คุณก็ใช้เข็มเป็นเหรอ?”หลินหยางถามด้วยความประหลาดใจ

“บนโลกใบนี้สิ่งที่ผมทำไม่เป็นมีไม่มากหรอก! ฟังนะ หมอเทวดาหลิน คุณมีแค่โอกาสนี้! ถ้าคุณชนะ จะไม่มีใครต้องตาย ! คุณก็สามารถปกป้องตัวเองได้ แต่ถ้าคุณแพ้! ตระกูลเฉิงต้องถูกล้างโครต คุณก็ต้องตายด้วย! ไม่เพียงเท่านี้ ทั้งหยางหัว และคนที่เกี่ยวข้องกับคุณทั้งหมดในเมืองเจียงเฉิน ผมจะเป็นคนทยอยฆ่าด้วยตนเอง! ไม่ให้เหลือแม้แต่คนเดียว! คุณ ฟังชัดไหม?”เทพอัคคีพูดอย่างราบเรียบ

หลินหยางสีหน้าเคร่งเครียดทันที

เวลานี้ ตัวเองถูกบีบบังคับมาถึงขอบหน้าผาแล้ว ไม่อยากตกลงก็จะต้องตกลง

“ได้!”

หลินหยางพยักหน้า“ในเมื่อเป็นแบบนี้ พวกเราก็มาลองกันดูสักตั้ง”