บทที่ 1765 กับดัก?

ทั้งสองคนขึ้นไปบนห้องส่วนตัวบนสุด

ห้องส่วนตัวกว้างขวาง กินพื้นที่ของโรงแรมทั้งชั้น

ด้านในมีผู้ชายผู้หญิงแต่งตัวดูดีนั่งอยู่จำนวนหนึ่ง กำลังพูดคุยอะไรกันอยู่

ท่าทางของทุกคนสง่างาม พูดคุยกันอย่างมีความสุข

เมื่อเห็นหลินหยางกับซูเหยียนเข้ามา ทุกคนเลยพากันทยอยลุกขึ้น

“ไอ๋หยาๆๆๆ ในที่สุดประธานซูก็มาถึงแล้ว! อย่างนั้นคนก็ครบแล้วไหม? เสิร์ฟอาหารๆ! ทั้งสองท่านเชิญนั่ง!”

ผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งยิ้มระรื่นเข้ามาทักทายทั้งสองคน

ถึงแม้ว่าคนจำนวนมากจะไม่รู้จักหลินหยาง แต่เมื่อมากับซูเหยียน จะต้องเป็นคนที่สนิทสนมอย่างแน่นอน ด้วยเหตุนี้ใครก็ไม่กล้าดูแคลน

ในสายตาของกลุ่มนักธุรกิจพวกนี้ ไม่ใช่พวกลูกบ้านรวยเที่ยวเล่นไปวันๆจะมาเทียบได้

“ประธานซู ฉันต้องยินดีกับคุณด้วยนะ! คิดไม่ถึงว่าจะเป็นบริษัทแรกของเจียงเฉินที่เข้ากลุ่มธุรกิจซางเหมิงไม่ใช่หยางหัว แต่กลับเป็นเยว่เหยียนอินเตอร์เนชั่นแนล! ต่อไปเยว่เหยียนอินเตอร์เนชั่นแนลยิ่งใหญ่แล้ว จะต้องให้คำแนะนำและสนับสนุนพวกเรานะ!”ผู้หญิงวัยกลางคนก็คือพี่ถงที่ยิ้มและพูดขึ้น

“พี่เถา พี่เกรงใจแล้ว ทุกคนเป็นพันธมิตรกัน ควรที่จะต้องช่วยเหลือกันอยู่แล้วไหมล่ะ”ซูเหยียนยิ้มเล็กน้อยแล้วพยักหน้า

ทุกคนพากันพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน

แต่หลินหยางไม่ได้มีการพูดคุย ยืนกินอยู่ด้านข้าง

“ใช่แล้ว ท่านนี้คือ?”

สายตาของพี่เถามองมาทางหลินหยาง อดไม่ได้ที่จะถามขึ้น

“อ้อ ลืมแนะนำกับทุกท่านเลย ท่านนี้คือสามีของฉันเองค่ะ คุณหลินหยาง”ซูเหยียนยิ้มเล็กน้อย พูดแนะนำหลินหยาง

“สามีของประธานซูเหรอ?”

“คิดไม่ถึงว่าประธานซูอายุยังน้อยอยู่ก็แต่งงานแล้ว!”

“คุณหลิน คุณโชคดีมาก!”

ทุกคนยิ้มพูดขึ้น

“ขอบคุณครับ”หลินหยางพยักหน้าสงวนท่าที แล้วกินอาหารของตัวเองต่อ ไม่ได้สนใจคนอื่นอีก

ไม่มีมารยาทจริงๆ

คนบางกลุ่มรู้สึกไม่พอใจ แต่ไม่ได้พูดอะไรมาก

เวลานี้ จู่ๆพี่เถาก็ลุกขึ้น

“ทุกท่าน ต้องขออภัยด้วย ฉันขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ”

พูดจบ ก็เดินออกจากห้องส่วนตัวไป

หลินหยางเห็นอย่างนี้ เลยขมวดคิ้วเป็นปม

แต่พวกซูเหยียนกลับไม่ได้สนใจ พูดคุยกันอย่างต่อเนื่อง

แต่ในเวลานี้

เพล้ง!

จู่ๆหน้าต่างของห้องส่วนตัวก็แตก ตามด้วยเงาคนเข้ามาด้านในจำนวนมากด้วยความคล่องแคล่วว่องไว

“อา!”

คนด้านในห้องส่วนตัวร้องตื่นตะหนกหวาดกลัวเสียงดัง ทุกคนตื่นตกใจ ทยอยถอยไปด้านหลัง

ซูเหยียนก็ชะงักงัน

“อย่าขยับ! ไม่อยากตายก็อยู่นิ่งๆ!”

คนที่มาชักมีดยาวออกมา และชี้ใส่ทุกคน ตะคอกด้วยน้ำเสียงเย็นชา