บทที่ 1793 พื้นที่เป็นหยางแกร่งสุดขีด

เช้าวันต่อมา หลินหยางพาธิดาศักดิ์สิทธิ์ไปรวมตัวกับเซียนอี้เทียน

ด้านในสุสานหลิวเหยียนมีไฟประหลาดปริมาณมาก ระดับชั้นล้ำเลิศ ถ้าสามารถเอามาได้ และเอาไปวางไว้ที่งานประมูลกลุ่มธุรกิจซางเหมิง สามารถขายออกไปได้ยอดสูงแน่นอน

ด้วยเหตุนี้กลุ่มธุรกิจซางเหมิงจะต้องมีการเคลื่อนไหวแน่นอน

และแน่นอน พวกเขาไม่ได้วิ่งไปแย่งชิงไฟประหลาด แต่จะรับซื้อไฟประหลาด

ถ้ามีใครได้ไฟประหลาดมาแล้วไม่ได้ใช้ สามารถมาทำการค้ากับกลุ่มธุรกิจซางเหมิง และแลกสิ่งที่ต้องการไปได้

เหล่ายอดฝีมือก็ยินดีเข้าไปพัวพันกับกลุ่มธุรกิจซางเหมิง ถึงยังไงมีกลุ่มธุรกิจซางเหมิงอยู่ ก็สามารถรับรองผลประโยชน์ที่พวกเขาจะได้รับ

ส่วนหลินหยางกับธิดาศักดิ์สิทธิ์ ไปที่สุสานหลิวเหยียนในฐานะคนของกลุ่มธุรกิจซางเหมิง

ถ้าหากไปที่นั่นเป็นคนฐานะธรรมดาไม่เป็นที่รู้จัก มีโอกาสที่จะถูกคนขโมยของสังหารทิ้ง ถึงยังไงเขตที่สุสานหลิวเหยียนอยู่ก็เปลี่ยวมาก เป็นเหมือนสถานที่ไร้ซึ่งผู้คน

สถานที่แบบนั้นการฆ่าคนขโมยของ ทำเหมือนเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว

“คุณหลิน ท่านนี้คือ?”อี้เซียนเทียนมองธิดาศักดิ์สิทธิ์ด้วยความประหลาดใจ และถามอย่างระมัดระวัง

“เพื่อนผมเอง จะไปที่สุสานหลิวเหยียนกับพวกเราด้วย”

“แบบนี้นี่เอง งั้นไปด้วยกันเถอะ รถของผมที่เตรียมไว้ที่นั่งกว้างขวางพอ อ้อ ใช่แล้วคุณหลิน ผมมีอีกเรื่องหนึ่งที่จะรายงานคุณด้วย”

“เรื่องอะไร?”

“ก็คือ….คุณหลิน เรื่องของสุสานหลิวเหยียน ทางที่ดีพวกเราอยู่ในฐานะคนดูก็พอ อย่าเข้าไปยุ่งกับข้อพิพาทเลย เล่ากันว่าด้านในสุสานหลิวเหยียนอันตรายมาก ความสามารถสองคนแก่ที่เฝ้าสุสานหลิวเหยียนนั้นเก่งกาจมาก นอกเหนือจากนี้ ยังมีคนที่มีอำนาจน่ากลัวมากมายส่งคนมาด้วย!? พอเข้าไปพัวพันในข้อพิพาท อยู่แถวปากเหยี่ยวปากกา อันตรายไม่ระวังก็ทำให้ตายได้”อี้เซียนเทียนพูดอย่างระมัดระวัง

ข่าวสารกลุ่มธุรกิจซางเหมิงกระจายอยู่ทุกที่ และข้อมูลที่อี้เซียนเทียนมีเป็นข้อมูลอันดับหนึ่งภายในประเทศแน่นอน

หลินหยางเงียบอยู่สักพักหนึ่ง แล้วพยักหน้า“ผมจำได้แล้ว ถึงตอนนั้น……ให้โอกาสมาถึงเถอะ”

อี้เซียนเทียนพยักหน้า พาทั้งสองคนขึ้นรถ มุ่งหน้าไปที่สนามบิน

เครื่องบินบินประมาณสามชั่วโมง เพิ่งจะลงจอดที่พรมแดนของแดนมังกร

รอเครื่องบินร่อนลง ก็มีคนขับรถมารอรับโดยเฉพาะเลย

หลังจากขึ้นรถแล้ว รถก็มุ่งไปทางชายแดน

ตอนที่ใกล้จะถึงสถานที่ หลินหยางเพิ่งจะพบว่า สุสานหลิวเหยียนได้ออกมาจากชายแดนของดินแดนมังกรแล้ว

“สุสานหลิวเหยียน คิดไม่ถึงว่าจะออกมานอกเขตแล้ว?”

หลินหยางตื่นตะลึง

“ความจริงด้านนอกเขตแดนมีถ้ำที่เทพอาศัยอยู่มากมาย ถึงยังไงเขตชายแดนของดินแดนมังกรก็ไม่ได้เอกฉันท์ บวกกับมหาอำนาจคนเก่งมักทำผิดกฎหมาย อย่างผู้มีอำนาจเก่งๆเหล่านั้นที่ยั่วยุศัตรูของพวกเขา หากพวกเขาต้องการฝึกฝนอย่างสบายใจ พวกเขาต้องซ่อนตัวอยู่นอกอาณาเขต ดังนั้นพวกมหาอำนาจเก่งเลยมรณภาพนอกอาณาเขต” ธิดาศักดิ์สิทธิ์อธิบาย

หลินหยางพยักหน้าเบาๆทันที

หลังจากรถขับผ่าน มุ่งหน้าไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือประมาณสองชั่วโมง สุดท้ายก็ได้หยุดจอด

หลินหยางเหลือบมอง ด้านหน้าจะเป็นแนวเทือกเขาโผล่ออกมา

“คุณหลิน เส้นทางต่อจากนี้จะต้องเดิน!”อี้เซียนเทียนพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ“ด้านในแนวเทือกเขาขับรถได้ยากลำบาก และรถเป้าหมายใหญ่ ง่ายต่อการถูกคนเอาไป ต่อให้พวกเรามีสัญลักษณ์ธงของกลุ่มธุรกิจซางเหมิง ก็หลีกเลี่ยงการเสี่ยงอันตรายได้ยาก!”

“อย่างนั้นก็เดินเถอะ”หลินหยางพูด

อี้เซียนเทียนพยักหน้า แล้วโบกสะบัดมือ