บทที่ 1796 ผู้ยิ่งใหญ่

ระหว่างเดินทาง เตาม่อหลงหาโอกาสพูดคุยกับธิดาศักดิ์สิทธิ์อยู่เป็นนิจ แต่นอกจากคุยกับหลินหยางแล้ว ธิดาศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้สนใจใครเลย ท่าทางทะนงมาก

แต่ไม่ได้ทำให้คนของหมู่บ้านเหยียนเตาโมโห

“เขาเอาอกเอาใจขนาดนี้ จะต้องชอบคุณแน่นอนเลย คุณไม่ให้โอกาสเขาเหรอ?”

เห็นธิดาศักดิ์สิทธิ์ไม่สนใจแลเตาม่อหลง หลินหยางยิ้มและพูดขึ้นมา

“เขาก็คู่ควรเหรอ?”ธิดาศักดิ์สิทธิ์พูดด้วยน้ำเสียงไม่พอใจ แต่ไม่นานใบหน้าเล็กก็สีหน้าเปลี่ยน พูดเสียงแหบแห้งว่า“อีกอย่าง…..ฉันรู้สึกว่าเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับโจรกลุ่มเมื่อกี้นี้!”

“คุณหมายความว่ายังไง?”หลินหยางถามอย่างไม่เข้าใจ

“หมอเทวดาหลิน จากสติปัญญาของคุณ ไม่มีทางที่จะดูไม่ออก! พวกเราเพิ่งจะจัดการกับกลุ่มโจรเสร็จ คนของหมู่บ้านเหยียนเตาก็ออกมา คุณไม่รู้สึกว่ามันบังเอิญเกินไปเหรอ?”

“ยังไง? คุณสงสัยว่าพวกเขาเป็นพวกเดียวกันเหรอ? ไม่จำเป็นหรอกมั้ง? คนของหมู่บ้านเหยียนเตาก็ไม่ใช่ธรรมดา พวกเขาถึงกับจะทำชั่วปล้นแบบนี้อยู่เหรอ?”หลินหยางถามด้วยความแปลกใจ

“คนรู้หน้าไม่รู้ใจ! ถึงยังไงฉันก็รู้สึกว่าไอ้คนนี้มันไม่ใช่คนดีอะไร”ธิดาศักดิ์สิทธิ์พูดด้วยความไม่พอใจ

“ดูไม่ออกเลยนะ คุณฝึกบำเพ็ญอยู่บนเกาะตลอดปี เข้าสังคมน้อยมาก กลับมีการระวังแบบนี้? หาได้ยากๆ”หลินหยางยิ้มและพูดขึ้น

“ท่านอาจารย์เคยบอก ด้านนอกโหดร้ายน่ากลัวที่สุดไม่ใช่พวกยอดฝีมือเหล่านั้น แต่เป็นใจคน! เขาบอกว่ายอมแยกตัวเองออกจากโลกภายนอกดีกว่า และอยู่คนเดียว ไม่ต้องไปยั่วยุแมวหรือสุนัข เพราะคุณไม่มีทางรู้ว่าเมื่อไหร่มีดจะมาปรากฏอยู่ด้านหลังคุณ!" ธิดาศักดิ์สิทธิ์พูดเสียงแหบแห้ง

หลินหยางเงียบสักพักหนึ่ง ตามด้วยพยักหน้าเบาๆ

“มีเหตุผล!”

คนกลุ่มหนึ่งเดินมาได้ประมาณหนึ่งชั่วโมงแล้ว นับว่ามาถึงจุดที่สุสานหลิวเหยียนอยู่แล้ว

สุสานหลิวเหยียนอยู่บริเวณเชิงเขาขนาดใหญ่

เป็นเหมือนถ้ำที่เทพอาศัยอยู่

บริเวณถ้ำมีประตูทองสัมฤทธิ์ขนาดใหญ่อยู่ บนประตูใหญ่ถูกล่ามไว้ด้วยโซ่ที่หนากว่าร่างกายมนุษย์ และดูเหมือนว่าจะเปิดได้ยาก

และประตูใหญ่ทางด้านขวา มีป้ายหลุมศพที่ไม่มีชื่อ และมีคนแก่นั่งอยู่ข้างป้ายศิลานั้นด้วย

คนแก่สวมใส่เสื้อกันฝน สวมหมวกหญ้า รูปร่างผอมโซ ผมยาวหนวดยาว มีอายุมาก

เขาพิงอยู่กับป้ายหลุมศพ เหมือนกำลังสัปหงก

และด้านหน้าประตูนี้ ได้มีคนมารวมตัวกันแล้วนับร้อย

ทุกคนเกาะกลุ่มกัน ราวกับว่ากำลังหารืออะไรกันอยู่

คนจำนวนไม่น้อยมองไปทางคนแก่ผู้นั้นอยู่เป็นนิจ

“ไอ๋หยา!คนมาไม่น้อยเลย ! ดูอย่างนี้แล้วของล้ำค่าที่อยู่ด้านในสุสานหลิวเหยียน มีคนจำนวนมากต่างให้ความสนใจเลยสินะ!

เตาม่อหลงยิ้มเล็กน้อย มองไปทางธิดาศักดิ์สิทธิ์ แล้วพูดว่า“คุณมาครั้งนี้ เพื่อของล้ำค่าอะไรเหรอครับ? คุณพูดมาสิครับ รออีกเดี๋ยวเข้าไปในถ้ำ ถ้าสะดวก ผมจะช่วยคุณไปเอามันมา!”